Paragraph
Paragraph rh-9b9wpxae
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-qzv5tf1t
- order
- 8S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז דאך פון פארשטאנדיק, און אויך בפשטות, אז די תשובה פון עשרת ימי תשובה איז דאס א תשובה עילאה וואס ענינה איז דוקא מתוך שמחה, נוסף וואס יעדער תשובה, וועלכע תשובה זאל ניט זיין, איז וויבאלד אז בכל המצוות דארף דאך זיין ועבדתי הוי'אלקיך מתוך שמחה בטוב לבב, על אחת כמה וכמה א מצוה ותשובה, וואס זי איז דאך מתקן און טוט-אויף אין מעשים המצוות, אז זיי זאלן ווערן מעשים טובים, וואס דאס אלס א מאמר המוסגר גיט אויך א מעגלעכקייט אויף מרמז זיין אין דעם ראשי-תיבות פון שנה זו, תשמישי ט, אז דער טוב האט אין זיך ביידע אפטייטשן, אז דאס איז דער ענין התשובה, ובפרט נאך אז דאס קומט דאך לאחרי שנת שמח תשמח און הקהיל, וואס זיי זיינען דאך כולם ענינים פון תשובה, סיי שמחה און סיי הכל און סיי תשמח וכו,' און האט אויך אין זיך דעם אפטייטש תה'אז דורך דערויף וואס ס'הויבט זיך אן גלייך אין דעם סימן השנה, ס'איז דאך אבער א סימן על פי מנין בני ישראל, וואס אויב בכלל מנהג בני ישראל תורל היא, על אחת כמה וכמה א מנין וואס איז פארבונדן מיט מנין השנים, און וואס איז אנגענומען געווארן ברוב תפוצות ישראל, איז בזמננו זה, קרוב לומר, בכל תפוצות ישראל, איז וויבאלד אז ס'איז דא דער ענין התשובה גלייך אין סימן השנה, ובתחילת אין דעם ערשטן אות פון סימן השנה, האט מען די בטוחות א צווייטער רמז אין דעם תי ז, אז דאס איז ראשי תיבות תה', אז ס'וועט זיין תה'שנת משיח טובה, אז אזוי ווי תשובה טוט-אויף אין מצוות
- proofread
- 0