פסקה
פסקה rh-969fmd64
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3668yg5w
- order
- Y
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שליט על הלב און פירט-אן מיט אלע ענינים וואס דעמאלט איז ער א ראש אמיתי, פועל'ט אויף דער אויבערשטער על ידי משה רבינו, וואס דאס איז דאך דער ענין התורה, און דורך דעם חלק ניצוץ משה וואס איז דא אין יעדער אידן, ואנשים הנשים והטף, כמדובר, אין אן אופן אז דאס פועל'ט אין אים ביז אין זיין כח העשי ווערט ער ידבר הוי'אל משה און דורך דערויף ווערט דער נשא את ראש בא יעדער אידן און ביי אלע אידן. וואס דאס האלט נאכמערער צו די ענין כל ענינים האמורים, ובמיוחד די גאולה האמיתית והשלימה, און איז מען נאכמערער מוסיף גלייך נאך דער רגע הגאולה, הלוך והוסיף ואור אין דער תורה חדשה ומאיתי תצא, וואס דאס ברענגט דאך אויך דעם חידוש אין כל העניני העולם, על אחת כמה וכמה אין די אלע ענינים פון אידן, סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, וכאמור סיי האנשים סיי הנשים סיי הטף, ובפרט נאך אז דאס איז דאך אויך יום ראשון, וואס אויף יום ראשון זאגט דאך די גמרא און ברייתא הכלל אז דאס איז יום שנטל עשר הטרות בפעם הראשונה, ווי דערציילט אין תורה, און דערנאך איז הימים האלה נזכרים ונעשים בכל יום ראשון, אז א איד דערמאנט זיך אויף דערויף אין אן אופן פון זכרון אמיתי על פי התורה, וואס דעמאלט ווערט דאס אזוי ביז אין עשי'בפועל, אין דעם ארט און אין דעם מעמד ומצב וואו ער געפינט זיך, אז אפילו אז דאס איז נאך אין חוץ-לארץ, און דארט גופא אין א מעמד ומצב פון גלות, און אין עקבתא דמשישא, וכמדובר כמה פעמים, און דאס אלץ איז נאכמערער מזרז און ממהר, ויפקו מבי גלותא ברחמי דוקא, רחמים גלויים, וואס דאס איז פארבונדן מיט חסדים גלויים, וואס אפילו די חסדים וואס זיי נעמן זיך פון מקום
- proofread
- 0