פסקה
פסקה rh-965m54vk
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-840m1354
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אבער על כל פנים ניט שייך זאגן ישנה כולם ברענגט ער דארט אויך אראפ דער דין, אז דער דין איז, אז אויב א חלק מהם איז ישן און קיין נפקא מיני ניט וויפל, וויבאלד אבער אז א טייל איז געבליבן פראווען דעם סדר און זאגן די הגדה וכו איז אט דעמאלט אט די וואס ישן אויף ווי ס'קעט קיין אונטערשן ניט ווי לאנג ס'האט געווען די שינה צי ששים נשמי צו א סך מרח ביז שלא בערך, איז דערנאך, אז זיי האבן זיך אויפגעכאפט און זיי קומען צוריק און זיי געפינען אט די וואס לא ישנה אפילו לא מתנמנה מו איז אט דעמאלט דארפן זיי ניט מאכן נאכאמאל ברכות וכו'וכל הענינים, און זיי זיינען ממשיך, ווארום זיי געהערן צו דעם סדר און צו דער אמירה און צו דער הנהגה, צוזאמען מיט אט די וואס זיי זיינען מלכתחילה לא ישן אפילו ליט לא נתממנה מו. וואס דאס איז, כאמור, א הוראה מקלאה, ווי דער רמב אריין פסק'נט אפ בנוגע צו כל דיני התורה, אפילו אט די וואס שטייען אין א נוסח ניט פון א ציווי, על אחת כמה וכמה בנוגע צו דיני התורה וואס שטייען אין א נוסח פון א ציווי, ווי זיי שטייען אין א נוסח פון די דינים פון די ענינים ווי זיי שטייען אין ספר
- proofread
- 0