פסקה
פסקה rh-92dt4772
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-6xey9469
- order
- 8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ומובן וגם פשוט, אז דער חידוש דארף זיין לטובה, אין ענינים פון טוב, ביז אין טוב בשלימות, וואס דאס איז דאך דער טוב הנראה והנגלה, וואס אויב אלעמאל דארף מען דאס האבן, דעם ענין פון נראה ונגלה, על אחת כמה וכמה בימים אלו, וואס דעמאלט איז דאך די הדגשה, אז ס'זאל זיין דוקא נראה ונגלה, בהדגשה ביתר שאת וביתר עוז, דערפאר וואס דאס איז דאך די גאנצע עבודה פון ימים אלו, אז דאס וואס מ'זאגט בלשון עתיד אז יהפכו לימים טובים ולמועדים טובים זאל דאס על ידי עבודה זו אפגעטאן געווארן און אויפגעטאן געווארן תיכף ומיד ממש, וואנענט אז דאס וועט זיין נראה ונגלה. וואס ס'האט דאך אויך א קשר לדורנו במיוחד, וואס נשיא הדור איז דאך אויך בשמו אויך דא דער שם פון דעם אריזל, און אין זיין נאמען גופא, וואס באשטייט דאך פון צוויי ווערטינג, פון צוויי נעמען, ווי זיי זיינען אמאל בנפרד, וועלכער נאמען שטייט דא בגלוי? ביים אריזל שטייט דא דער נאמען, ניט אזוי דער ענין פארבונדן מיט עבודת האדם, וואס דעמאלט קען מען דאך אנהויבן אפשאצן און אויסרעכענען צי דאס איז מיט א שלימות, אדער א שלימות הכי גרדל וכו וואס דאס איז דאך דער חלק פון דעם נאמען יוסף, נאר דוקא אין דעם טייל פון דעם נאמען, וואס אין דערויף באשטייט דער גאנצער נאמען פון אריזל יצחק. וואס דאס באווייזט דאך אויף שכר העבודה, און נאך מערער ווי די עבודה שטייט בגלוי, וואס דאס איז דאך דער גרעסטער סחוק ושמחה, איז דאך דאס דער שכר מצוה ומצוה אז די עבודה אליין שטייט בגלוי, און עבודה, ווי געזאגט, אז ס'שטייט מערניט ווי דער ווארט יצחק, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז
- proofread
- 0