טקסט

¶1כרגיל, כגמן זה, איז דאך פשוט וגם מובן ומפורש, אז די אלע ענינים וואס ס'האט זיך גערעדט פריער האט מען אויך געהאט און ס'האט אויך א שייכות במילואה צו די אלע וואס זיינען אריינגעגאנגען איצטער און די וואס וואלן אריינגיין שפעטער, ועוד והוא העיקר, אז וויבאלד אז מ'געפינט זיך בהמשך צו ראש השנה לאילנות, ראש השנה לאילנות האט מען שוין געהאט אין דערויף א המשך, און מ'שטייט שוין אין יום השלישי ושוכפל בו כי טוב, און אין יום השלישי אין דער המשך פון ראש השנה און די שני ימים שלאחרי זה, און דערנאך שבת שירה שלפני זה און שבת מתן תורה שלאחרי זה, איז דאך מובן בגן פשוט, אז די אלע ברכות והמשכות האט א שייכות אויך צו די וואס גייען איצטער אריין און ווערן בר-מצוה אדער בת-מצוה, אדער זיינען דאס דורכגעגאנגען די ימים הקרובים לפני זה, אדער ימים הקרובים שלאחרי זה, וויבאלד אז זיי ווערן מחוייב במצוות איז דאך דאס אן ענין פון א זכות הכי גדולה, אנהויבנדיק אויך אז אלע ברכות וואס ס'באקומט יעדער אידער, וואס ס'איז

¶2באקומט כלל ישראל, איז מכאן ולהבא באקומט יעדערער וואס ווערט א בר-מצוה אדער א בת-מצוה בזכות עצמו, ניט נאר מצד דערויף וואס מ'האט אים אזוי מחנך געווען וכיוצא בזה, נאר מצד דערויף וואס בזכות עצמו, וגדול המסובה ועושה, וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס האט אויך א שייכות מיוחדה, בר מצוה אדער בת מצוה איז דאך אויך מעין פון א ראש כל השנים כולם וואס הויבט זיך בא זיי אן, אנהויבנדיק פון בר מצוה אדער בת מצוה, איז ווערט אויך די שייכות מיוחדה ביתר שאת וביתר עוז, זיינען די אלע ענינים האמורים, כולל אויך דעם ענין העיקר, אז ס'זאל זיין תיכף ומיד דער מעמד ומצב פון תמידים כסדרם ומוספים כהלכתן, וויבאלד אז זיי זיינען ערשט אריין אין תורה אין מצובה ועושה, זאלן זיי ווערן מצובה ועושה אויף אראפברענגען להביא לימות המשיח בכל הכחות, און מיטן גאנצן אימפט און מיטן גאנצער שמחה וטוב לבב להביא לימות המשיח,

¶3און גיין אלע צוזאמען מיט כלל ישראל און מיט בני ביתם, ובפרט די וואס האבן זיי מגדל געווען און מחנך געווען לקבל פני משיח צדקנו, ביחד עם משיח צדקנו לארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש און עין קודש הקדשים, וואס דארט איז דאך אויך דער ענין שממנו ושתת כל העולם כולו, אויך דער ענין וכללות פון דער ענין פון חיוב בתורה ומצוותי,' וואס מ'האט דאך אויך די שני גטפין, סיי מצות עשה און סיי מצוות ל ות עשה, און בחיוב ובנתינת כח מן התורה האט מען די שני גטפין, און תיכף ומיד פרחי לאלה, נשמות בגופים, פרחא בפשטות, מחיל אל חיל ביז אל אלקים בציון לארצנו הקדוש הירושלים עיר הקודש ובקודש הקדשים תיכף ומיד ממש.

¶4השלחה, מחוסר את השמי׳ ונרמב״ן, און מחוסר את השמי׳ ונרמב״ן, דערנאך, איז דאס ארויסגעבן די אלע אידן, און די אלע אידן, און די אלע אידן,