פסקה
פסקה rh-8zt92fnm
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-1ybyad0m
- order
- X
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ובמיוחד נאך אין די טעג וואס דעמאלט שטייען די אלע עניני צדקה נאכמער בהדגשה יתירה, וויבאלד אז אין די טעג זיינען דאך אידן מתפלל און מבקש, אז דער אויבערשטער זאל געבן די הויפט צדקה אויף וועלכע אידן קוקן אויס בכל יום אחכה לו, בכל יום שיבוא, די צדקה הכי גדולה, אז שיבוא צוזאמען מיט דער גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש, איז דאך דעמאלט איז זיכער אט די ענינים ביתר שאת וביתר עוז אויך דער ענין פון הוספה אין צדקה בימים אלו. וכאן אויך המקום להזכיר, אז בנוגע צו לימוד התורה איז דאך אויך דא דער ענין שהזמן גרמא, וואס בכלל איז דאך דאס דער ענין די הלכות אין שולחן ערוך, ווי די הלכות וועגן אט די טעג וואס לפלא הכי גדול, אז מ'האט וועגן דערויף ניט געמאכט קיין טומל, איז געבליבן דער טומל וועגן הלכות בית הבחירה, און קיינער דערמאנט ניט, אז לכל לוי שהלכה שהזמן גרמא איז דאס מערער ווי הלכות בית הבחירה, די הלכות ווי זיי שטייען אין שולחן ערוך, הלכות פון די פעס ימים, און פאר דערויף די הלכות פון די ג'שבועות, כמובן וגם פשוט. על כל פנים איז דאך סתם איז געווען אזוינע וואס זיי האבן זיי געכאפט אויף דערויף, און זיי האבן זיי געפאלן אויף דער המצאה, אז וואס דארפן זיי זיך מטריח זיין זאל דאס אן אנדערער מקריב זיין און טומלען ווע כמדובר על דבר זה בקשר מיט ענין של פינחס, וואס פינחס זה אליהו אז ווי אזוי מ'דארף זיין דער ענין קראנו דאיגרתא יהיו לבא פראוונקא, אט דער וואס לערנט אט די הלכה אין שולחן ערוך, וואס דאס איז דאך די אגרת פון דעם אויבערשטן צו יעדער אידן און אלע אידן, ווערט ער אויך קראנו דאיגרתא נוסף אויף דעם ענין וואס ער לייענט דאס פאר
- proofread
- 0