Text

¶1ווי דערמאנט פריער וועגן די נייעס פון היינטיקן קענס, איז אויך ווי גערעדט מערערע מאל דארף מען דאך צוגעבן אין אן ענין כללי,

¶2פארבונדן מיט אידישקייט, וואס דאס איז דער ענין השמחה, ווי איר האט פריער אויך דערמאנט פון ”ישמח ישראל בעשיו”, און יצמח השם במשא.

¶3אע"פ וואס בנוגע צו חנוכה איז דאך דער עיקר דער ענין פון ליכטיקייט, און חדש עשה מ'היט זיך דאך אויס פון ניט צוגעבן קיין עשן, איז דאך אבער חנוכה אנדערש, וואס דאס איז דאך א מצוה און א מצוה,

¶4וואס זי איז ”על פתח ביתו מבחוץ” זי מאכט ליכטיק אינעווייניק און אויסווייניק, איז אויב ביי אלע מצוות דארף זיין א שמחה של מצוה א זיכערע זאך אין מצות חנוכה,

¶5וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן און מאכט נאך לייכטער דעם אונטערשטרייכן און צוגעבן די זאך פון שמחה אין מצות חנוכה ווארום דער רמב"ם פסק'נט דאך, אז חנוכה איז אין צוגאב צו דער ענין פון ליכטיקייט, פון די ליכטלאך, אויך דער ענין פון שמחה.

¶6און דערפאר איז אויך לייכטער, דאס איז ניט קיין ענין פון חדש, חדש איז מערניט וואס מ'איז דאס מוסיף און מ'וויל ומציע מאכן דערפון א ”מנהג ישראל” מכאן ולהבא,

¶7ובמכל-שכן וקל-וחומר מה-דאך, אז ס'פירט זיך ביי אידן, אז מ'דארף מבטל זיין די היפך פון ליכטיקייט, און מ'דארף מבטל זיין די עוצו עצה אז ס'זאל זיין ותופר קען מען דאס טאן דורך אן ענין פון היפך האכילה ושתי איז זיכער, אז מ'קען דאס טאן, און מ'מעג דאס טאן,

¶8און מ'דארף דאס טאן, בפרט אז אונזער דור האט ניט בכח צו פאסטן, ווי דער אלטער רבי איז מבאר אין אגרת התשובה, און ווי נשיא דורינו האט געזאגט,

¶9אז דאס וואס מ'טוט-אויף בראש השנה דורך ”גילוי בירדה” טוט מען אויף ווי שמיני עצרת און 'שמחת תורה' דורכן ענין השמחה וואס איז פארבונדן במיוחד מיט תורה און מיט מצוות.

¶10וואס דערפאר איז א דבר נכון וכי טוב, אז מ'זאל זיך אנהויבן פירן און אנהויבן טאקע דעם חנוכה עצמה, מוסיף זיין מסיבות של שמחה והלוך והוסיף פונקט אזוי ווי אין די נרות איז מען מוסיף מיום ליום,

¶11על דרך זה אויך בנוגע צו דעם ענין השמחה שבחנוכה, נוסף אויף די שמחה כללית וואס דאס איז א מצוה, אויך א שמחה וואס איז פארבונדן מיט דעת הרמב"ם, און א שמחה מיוחדת צוליב דעם מצב מיוחד אין וועלט וואס מ'דארף האבן,

¶12וויבאלד אז תשקע החמה, די כמה וכמה ענינים דארף מען האבן א שמחה וואס זי זאל פורץ זיין אויך אט דעם חושך, און אים מבטל זיין לגמרי ס'זאל ניט בלייבן קיין רושם 'כלל וכלל',

¶13און אדרבא ס'זאל זיין דער רושם פון ”כן ירבה וכן יפרוץ”, וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט יפוצו מעיינותיך חוצה מ'זאל נאכמערער מוסיף זיין אין דער לימוד פון דער תורה פון דעם לטן רבי'ן און פון רבינו מעלה מקומו הלוך והוסיף ואור אויף אזויפיל,

¶14אז דאס וואס מ'האט ביז איצטער געלערנט בהתמדה ושקידה זאל דאס זיין א סך מערער ווי ביז איצטער, אזוי אויך אט די וואס האבן כתבים אדער ביכלך וכיוצא בזה, וואס זיינען נאך ניט געדרוקט די דרושים וואס אין זיי,

¶15זאלן זיי דאס צושיקן וואס פריער אין קהת וועט מען דאס מפרסם זיין וגדול זכותם ואשרי חלקם, און מ'וועט דאס אויך אנהויבן לערנען, און לערנען ברבים, און לערנען אויך בחוצה, בהוספה אויף דעם ענין פון התניא בכל עירה ומקום, כבדובר בארוכה אין דעם פריערדיקן מאל.

¶16וואס דאס איז די נקודה כללית אז מ'זאל זען אז ס'זאל זיין א פארברענגען אין יעדער טאג פון די ימי החנוכה וואס זיינען דא בשנה זו,

¶17און נאכמערער מכוין זיין בזה, וויבאלד אז דאס איז די פינפטע ליכתו, וואס דאס איז די מכריע, ווי דערמאנט פריער, און באווייזט בגלוי די דעת בית הלל,

¶18וואס בית הלל איז דאך אויך דער אפטייטש פון ”בהילוי נרו” ווי דער אלטער רבי טייטשט אפ אין לקוטי תורה, אז דאס מאכט נאך ליכטיקייט, און וויבאלד אפילו מעתר דוכי הר בחושך איז א זיכערע זאך, אז מ'איז נאך מוסיף אין דעם אור, ווערט דער חושך אינגאנצן בטל,

¶19נאר ס'בלייבט פון אים, ואדרבא ס'ווערט ”אתהפכא חשוכא לנהורא” אז די אלע ענינים וואס האבן אמאל געשטערט אדער געוואלט שטערן צו הפצת המעיינות חוצה, אנהויבנדיק פון גזירת ”מלכות יון הרשעה”,

¶20”להשכיחם תורתך ולהבירם” מחוקי רצונך ווי נשיא דורנו טייטשט דאס אפ, אז דאס ווערט אונטערשטראכן אין 'פנימיות התורה', אין מעיינות התורה, ווערט נאכמער אויפגעטאן אין דעם ענין פון יפוסו.

¶21וואס דערפאר וועט מען אויך מוסיף זיין די השתתפות פון די אלע דא, דורך שיקן א סכום נוסף צו יעדער שליח און אלע שלוחים, אז זיי זאלן נאכמער מוסיף זיין אדער מייסד זיין אין די ערטער וואס ס'איז נאך ביז איצטער ניטא, אדער להוסיף באור אין די ערטער וואס ס'איז שוין דא א בית חב"ד,

¶22זאל זיינע פעולות געטאן ווערן אין אן אופן פון מוסיף והולך ואור, און מ'וועט אויך מוסיף זיין, וויבאלד אז וועגן דעם ענין פון צדקה האט מען נאך אפגערעדט בסמיכות צו תפילת מנחה, איז אויך מוסיף זיין א חידוש אין דעם כינוס, אז מ'וועט אויך דאווענען אלע צוזאמען תפילת ערבית,

¶23וואס דאס האט דאך אויך א שייכות צו זקנים וזקינות, וואס בא זיי איז דער ענין פון ערבית בימי חייהם, אבער דער ערבית קען דאך זיין אין אן אופן פון אריכות ימים ושנים טובות,

¶24ביז בפשטות ביז ווי מ'זאגט ביז הונדערט און צוואנציק יאר, און דערנאך קומט דאך גלייך משיח, ווערט דעמאלט דערנאך חיים נצחיים,

¶25וואס דאס איז שלא בערך מערער פון הונדערט און צוואנציק יאר, און די הכנות צו דעם וועט נאך פארשטארקט ווערן, און דאס וועט צוהיילן דאס דורך דער ענין השמחה, כמדובר לעיל, וואס דאס וועט פועל זיין דער פורץ גדר, און אויפטאן אז ”כן ירבה וכן יפרות”,

¶26ביז ”ופרצת ימה וקודמה וצפונה ונגבה”, און דערפאר וועט מען אויך מוסיף זיין, לאחרי כל הניגונים, אויך דעם ניגון פון ופרצת.

¶27וכאמור לעיל, אז מ'וועט איצטער דאווענען מעריב כולם ביחד, בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו ”אין עזרת משים”, און דערנאך, וויבאלד אז מ'האט אפגערעדט וועגן טיילן אויף צדקה נאך פאר מים איז דאך דאס זמן ההוא,

¶28בפרט נאך אז דער אפגעבן בפועל צו אן עני אדער א מוסד וועט דאס זיין שוין לאחרי עלות השחר, און דערנאך אויך זינגען די ניגונים לאחרי און דערנאך פאנאנדערטיילן די צדקה על ידי פון די טאנקיסטן, כמדובר כמה פעמים,

¶29און דערנאך טאנצן לקבל פני משיח צדקנו, ומתוך שמחה וטוב לבב, הלוך והוסיף ואור.

¶30אויף די אויף דעם כינוס פאר דיסט טו דיי, וויבטש איז טייער-אין וויף אידישקייט, און דער ענין פון שמחה, דרהסת ויתפך ישראל בבא עושה וממעתיו איז רעדט דא רבי על דוד, די מעיינט פינג ווי חנוכה איז די פרענט ווי די ספצה וחנוכה איז דיפ רענט, בקוואס ס'איז על פתח ביתו, אין-צייט-און-אווט-צייט,

¶31און אויב אויף די מצוות איז די שמחה ”של מצוות שאולי” בי חנוכה איז די שמחה א ספעשל מצוה, אז דער רמב'ן זיי טאגט אין, that we add light, and we also add שמחה, therefore, so he said that's not something new,

¶32but we have to see from now on, that we should be, in order to drive away all the darkness, we will do ויעטו עצה ותופה, although we have no כח to פעסט, we have no כח to פעסט,

¶33but you will understand די אלטע רבי'ן, דער פריערדיקער רבי סעדן, דארף דער רבי זיין, אז דער רבי זיין, אז דערפאר וועט מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען

¶34מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מען מע דא לייט די שמחה דאס ווי ברענגט ”שבי פורץ גדר”, ווייפ אויף די דארקניש אל תגעדער.

¶35און דאס איז שבי יפוצו מעיינותיך, חוצה ואשר ער איז לערנען אויף תורה, הלך והיתה ואיל מה ווי לערנען אפטו נאר.

¶36Another thing, זאסט דער רבי, if you האב ”ארי בריך לך”, that we're נא פרינטעד יעט, turn אים אין to די מלקערס, און you'ויל בי פוטשניט אז ער וויל האב דער זכוס אז זיי וועלן ברינטעד, און אז זיי וועלן בריר וויט וויל עד אין הפצת המעינות, און ווען ער זיט אין נקודה כללית?

¶37דארט ערי דעי אויף חנוכה דער שביעא פארברענגט, און ספעשיעלי ווען דער פיפט ליכטעלער שאוס דאס איז בית הלל אי רייט והיילי הנאמרות הלל והייליין אורי, ווי שוין טו עד לייט,

¶38און אין עדישאן to the fact that א ליטל לייט טשעס עוויי, די ספעלדז איז דארף דארקניס, דער שבינו דארקניס ארוך, די דארקניס שבית טורנגענט אין און אל וועט זיי טרייט טו דיסטורבש וועט מעיקלי געט לאזט, ווענישט, דיסא פיר, און שבי נוסט סייערב אים ועצא אבער,

¶39אז ס'איז וואס ביי די גריגס, פר יסט אויף זיי טריט ווייפ אויף תורה, און ווען זיי טרייט אויף צו חס ושלום הוי טי פרימיות התורה, וואס דער רבי זיין, דער ער געט מאר אין די השתתפות וואס ער האט זיי זאגט בפא ר, ווען ס'וועט זיין ניו פלייססעס, און ער אין דער לייט אין ב און אין דער ענין הצדקה, וואס בפועל מרחא, איז דאס סאמטענג ניו.

¶40שש! טו דעי ווי גאר א דא רבי מעריב ווי דער רבי טו.

¶41ווי נעמדער דיד דאס בפאר. און ער זעט, אז אלע פיפל השייך צו עלבות אויף זיין זיין רבי.

¶42וואס ס'זיין דער רבי ס'איז דאך רבי ס'איז גענען אין אן אופן, אז זיי זיינען ליב לונג, טיין א הונדערט און טווייניקער ס'זען משיח אלקים, און משיח אלקים דא וויל ברייק-תרוו אל די בר יעס, און ווען ער וויל סינג-על צו די ניגון ופברצת,

¶43און וויל דברי מעריב אל תגעדער, ווי א יונגען ער אלט, און דזשאסט-אז ווי ספארקעבן צדקה, בפועמריכות, אז דאט-לארא מעריקלי איז ווי ער זאל ווי ער האט געבן אין דער מארינג, און ווען ווען די טאנקי סטן וויל געט דער צדקה די געוואלד, און ווי שוין דענץ ווי דער טענה ס'איז לקבל פני משיח צי דק' איז גענען מ'טורך שמחה היילך ומעשה ואהל.

¶44ווי דארף ער ברענגען מעל פון אמן,

¶45”אמן. יהא שמי רבה מברך לילם” מימי' מייא יתברך, אמן,

¶46אמן. 'ברוך הוא. ברוך אדונו' המברך לעולם ואדן.

¶47אמן אמן אמן ”אמן ישמעון רבן” הרפון מל ית ברך

¶48אמן אמן.

¶49אידן, וואס דאס איז דאך ווי בנילא פארשטן וועט מען זאגן בפועל זיין, וואס דאס איז דאך שוין געבן בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל,

¶50בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל, בפועל,

¶51בפועל, ב� אמן

¶52יהשמור אבער מברך לאדם ודלמו ימי' יתברך אמן אמן

¶53אמן די

¶54קינוס איז נאך אויבער יעט, און דאס איז נאך א זאגט בי' מי קינג נויז!

¶55אמן, אמן.

¶56Everybody הענצה loud. ”אמן, יהא שמי רבה מברך לעלם ולעלמי עלמי” יא ישברך,

¶57אמן, אמן, דא סקבל.

¶58אמן, מאן מפחד פה את העם הוצאו ”עצה והיתה ופדברו דבר ולא יקים” כהי' מה

¶59הנה הוצאו ”עצה והיתה ופדברו דבר ולא יקים” כהי' מה הנה גאל היידא לשמוקא איז אש, איז

¶60אש, איז אש. איז אש, איז אש. איז אש, איז אש.

¶61איז אש, איז אש. איז אש, איז אש.

¶62איז אש, איז אש.

¶63אקעי קינדלאך, ראו די ניגונים וצו עצה.

¶64וואס מ'האט געפינט זיך.

¶65וואס מ'האט געפינט זיך.

¶66וואס מ'האט געפינט זיך. וואס מ'האט געפינט זיך. וואס מ'האט געפינט זיך.

¶67פאר יו רע טענטשען פאר מומענט.

¶68ווי אפ-טו-מייק. ווי הוייז ווי הוי קארשטעם נאר ווי גיב דער רבי א ברכה אז תהי' נדעווע כינוס.

¶69ווי הוי קארשטעם נאר ווי גיב דער רבי א ברכה.

¶70יואנענט זיין... בפאר דער רבי ליבס, ווי ווי דלייך טו גיב דער רבי א ברכה בפאר ווי ענדעס כינוס.

¶71מדריך מדריכות פליז קומפ פאך, פליז מי קלייף פון מדריכות פליז בייז, פליז, פליז לעט די מדריכות.

¶72פליז מדריכות, פליז די מדריכות שוין קומן-תרו, פליז לעט א פעת פון מדריכות.

¶73וואס פליז לעט די מדריכות גאר-תרו, די מדריכות איז קומענג-תרו הער!

¶74פליז לעט די מדריכות גאר-תרו. עני-מאל מדריכות.

¶75Sorry-Up, don'הולט די רב-Up. Hey fellas, you'וואלט to get yourself banged up.

¶76וואס ס'איז געווען אן אויבער דעם? Get געדאמאל דער העלט, פשוט.

¶77געהייט, לאטס גו. מדריכות, קומפ-טרו קויק לי, פליז.

¶78מדריכות, קומפ-טרו קויק לי. מעיק א רום פון אים, מעיק אן אייל פון די מדריכות צו גו-טרו, פליז.

¶79מעיק אן אייל, פליז. האב דרך ארץ.

¶80טש אקעי, אלאי, אלאי. עני מדריכות, עני מדריכות.

¶81נאר אלי די גרבס איז ביי תרבקה, דזשאסטער מדריכות.

¶82און לי מדגיחות, און לי מדגיחות, ווערט אים קרוי,

¶83אלא, אלא, אלא, נעל די טענקיסט, בסדר מסודם, נישט כהרגעדעהייט, און לי טענקיסטן אין שטופנישט, שטופנישט ער חרץ,

¶84דער חרץ קיינגט מיט א סדר קינדערלאכן, קיינגט מיט א סדר מיט דער חרץ, און לי טענקיסטן, און

¶85לי טענקיסטן, טיין

¶86פארקען צווייטשער זיין?