פסקה
פסקה rh-8szhxc2c
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-st6jz1gv
- order
- X
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- במשפט תפדה ושבי'בצדקה, וואס דאס איז דאך עבודת פון די ימים במיוחד, על אחת כמה וכמה אין די ימים עצמם אז מ'איז שוין ערשט געקומען פון חמישי פון די ניין טעג, מיט דעם גאנצן שטורעם וואס ס'איז דא אין חמש תפילות און חמש שולות נקרא לה וכו'וכו איז דאך פארשטאנדיק, ווי אזוי דעמאלט איז גלייך נאך דעם סיום, אדער צוזאמען מיטן סיום, ווערט גלייך א החלטה טובה, און אין החלטה דארף מען האבן גלייך ס'זאל זיין דער מעשה הוא העיקר גלייך די התחלה בפועל אויף להוסיף במשפט, אין די ענינים פון צדקה, און אין אן אופן אויף מצרף זיין צו זיך, אז כל השומע זאל אויך ווערן יצחק לי ביז אין אן אופן וואס אינו איז זז לעולם, על אחת כמה וכמה וואס בהוספה, ווי דערמאנט אויך בהתחלת יום זה, וואס דאס איז תסמח און תסמח, איז דאס אויך דער ענין פון הכל האנשים והנשים והטף, און מ'מאכט פון זיי אלעמען אן ענין פון א קהל אחד, ביז פון זיי אלעמען א קהל גדול, ביז פון זיי אלעמען אז דאס פועל'ט דערנאך לשמע, און געדענקען כל דברי התורה הזאת אפילו בניהם אשר לא למדו ולא ידו וכו'זיינען ערשט געבארן געווארן, אדער זיי דארפן ערשט געבארן ווערן, איז דאך דאס פארבונדן מיט שנת הקהל און מיט קריאת הקהל ווערט שוין ווערן זיי גלייך געבארן אין אן אופן, אז אין זיי פועל'ט אויך אויף דער ענין פון הקהל בנוגע צו זיך, און בנוגע צו תשמח און תשמח מיט אלע ענינים ופרטים שבדבר זה. וואס דאס איז אויך כאן המקום אויף להזכיר נאכאמאל בנוגע צו די עשיית סיומים, וכהקדמה וכמדובר פריער, אז מ'זאל גלייך מדגיר זיין, אז דער סיום איז אויך א התחלה פון מסכתות וספרים אחרים, ועל דרך זה איז רזי
- proofread
- 0