טקסט

¶1ס'איז דאך פסק דין פון דעם אויבערשטן, עאכו כמה וכמה אין טעג וואס זיינען פארבונדן מיט טעג וואס ווערן אנגעהויבן ימי הדין, ס'איז דאך אבער א דין וואס ער איז והצילו העדה דער גאנצער דין איז כדי ס'זאל זיין נאכמער הצילו ובפרט דער ענין פון דער הצילו פון די גאולה האמיתית והשלימה פון דעם מעמד ומצב פון גלות, און וואס ס'איז דאך איצטער אין מעמד ומצב פון גלות אפילו בא די וואס בא זיי בהרחבה פרנסה רוחנית ובהרחבה פרנסה גשמית, איז דאך אבער אלץ אין אן אופן וויבאלד אז ס'איז נאך ניטא דער מקדש אדנ'איז קייננו ידיך איז אפילו אז מ'געפינט זיך אין ארץ-ישראל, און אין הר הקודש, און דארטן גופא במקום הכי קרוב צו דעם קודש הקדשים זאגט מען נאך אלץ, מפני חטאינו גלינו מארצנו, ביז וואנענט אז מ'דארף האבן ווי דער פסק דין איז בפשטות, אז מ'דארף האבן א מעמד ומצב פון כל ישבי'עלי,"' וואס אט דעמאלט איז דא די שלימות בכל הענינים אויך דער ענין פון יובל, וואס יובל במיוחד איז דאך פארבונדן פון ישובו איש אל אחוזתו, כמדובר כמה פעמים,

¶2אפילו בא די וואס ער זאגט אהבת את הדוני און ער גייט ניט ארויס בשביעי איז דערנאך אבער אז ס'קומט יובל ווערט ער אויך נשתחרר, ועל דרך זה מיט די אלע ביאורים שבדבר, וואס נפקא מינה ניט, וויבאלד אז מ'האט קיין צייט ניט און מ'דארף גלייך מקבל פנים זיין די גאולה האמיתית והשלימה, און דוד מלכא משיחא און נשיא דורנו, דעם רבי דער שווער בראשנו, איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'איז יעדער רגע וואס מ'פארענדיקט די ענינים שקודם לזה איז דאס א רגע פריער פון די גאולה האמיתית והשלימה, און ווי דערמאנט אויך פריער, די אלע דריי ענינים וואס מ'געפינט דאך בשנה זו, אז דאס איז א שנה וואס ס'הויבט זיך אן און מ'גייט גלייך איצטער אריין אין איר, און שוין ערב ראש השנה האט מען שוין ווי דער טוב ברענגט אראפ אלס א פוסק אף על פי וואס דאס איז אן ענין פון א מדרש, אז עופי של אומה זו, אז נאך איידער ס'איז דא דער זמן פון פסק-דין בפועל, ווייסן זיי שוין ווי דער פסק-דין איז, און ס'איז מיט אזא בירור, אז ס'איז שוין טיילט דאס א שינוי עיקרי אין זייערע לבושים און אין זייערע אכילה און שתי ביז אין אן אופן אז די לבושים זיינען לבשים לבנים און מסתפים לבנים,

¶3און די אכילה ושתי'איז אין אן אופן פון נכלו משמענים און שסום מנתקים, וואס די הכנה לזה דארף דאך זיין בערב ראש השנה, ובפרט נאך א הכנה צו שבת ויום-טוב דארף מען דאך האבן א הכנה במיוחד, עאכו כמה וכמה א יום-טוב וואס איז דערנאך משפיע על כל השנה כולה, ווי א ראש וואס איז משפיע אויפן גאנצע חלקים פון דעם ראש, אזוי איז אויך דער ראש השנה משפיע על כל ימי השנה, אז ס'זאל זיין ווי אידן האבן קובע געווען דעם ראשי-תיבות, אז דאס איז היו תהי אין א לשון פון הבטחה און ציווי און נתינת-כח מלמעלה, אז דאס איז שנת נפלאות בכל, און ווי דערמאנט פריער אויך בכל מקול אין די אלע אופנים ווי געגעבן געווארן צו די ג'אבות פון אברהם יצרק ויעקב, די אלע דריי לשונות, און בא יעדער אידן איז דאך יעדער איד א יורש פון יעדערן פון די דריי אבות, האט ער אלע דריי אבות צוזאמען אין יעדער אידן, אויף סיי אנשים און סיי נשים און סיי טף, במילא איז דאך פארשטאנדיק בפשטות, אז ער האט אויך בפשטות בא קול מקול קול ברוחניות, ובפשטות בא קול מקול קול בגשמיות, מיט אלע פירושים שבדבר,

¶4און דער פירוש העיקרי, אז ס'זאל זיין דער ענין פון בא קול מקול קול נאך אין די לעצטע רגעים פון גלות, וועט דאס זיין באופן הכי טוב והכי מושלם, ביז וואנענט אז דאס איז בגימטריא פון די אלע אות ספירות, וואס דאס איז דאך די גימטריא פון קול, און דאס ווערט דערנאך אויך נמשך אין אלע פרטים שבדבר, וואס דאס איז דער חילוק פון די דריי לשונות, בא קול מקול קול, און ס'ווערט דערנאך ווי מ'איז דערנאך מסיים אין ברכת המזון, וואס דאס איז דאך די ברכה יחידה וואס מן התורה אפילו לדעה וואס ס'איז דא אויך ברכת התורה, קומט דאך דאס ניט צו ברכת המזון, וואס ברכת המזון איז פארבונדן דוקא מיט ואכלת ושבעת, און דאס ברענגט וברכך את הוי'אלקיך, און דאס ברענגט אויך פון מיד די קניסא אין אן אופן פון ירושה און כיבוש און חלוקה, און אשתת גפנו ואשתת תאנתו, און אין אן אופן אז דאס פועל'ט אויך אויפן עבר, אז אף על פי וואס ברגע זה ממש איז נאך א דיין לא בא, האט מען אבער ברגע זה וברגעים שלפני זה,

¶5ובפרט אין דעם גאנצן חודש אלול פון אני לדודי ודודי לי די ענינים אז דודי איז לי, במילא גיט ער יעדער אידן און אלע אידן נאכן חודש אלול מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, סיי רוחניות און סיי גשמיות און סיי ביידע זאכן צוזאמען, ביז אין אן אופן אז דאס ווערט אן איינע און איינציקע זאך. והוד והוא העיקר, אז ווי מ'האט געלייענט אין דער פרשה שעברה פון שבת וואס ס'האט געבענטשט דעם טאג, האט מען דאך געלייענט דער אתם נצבים היום כולכם לפני הוי'אלקיכם און מ'רעכנט אויס בפרטיות די אלע עשר דרגות וואס ס'איז דא אין כלל ישראל, במילא איז דאס אויך דא אין א פרט-ישראל, כמדובר כמה פעמים. און דאס ווערט אויך פון אתם נצבים כולכם לפני הוי'אלקיכם ווערט תיכף פון מיד די סדרה הסמוכה לזה, אז ס'ווערט וילך אין יעדער אידן ווערט די הליכה לכל לראש די הליכה פון גלות אין גאולה, וואס דאס ווערט דורך די הליכה פון ארצות הגלות אין ארץ הגאולה, וואס דאס איז ארץ ישראל בכלל ובפרט ווי ארץ ישראל וועט תיכף ומיד שטיין אין א מעמד דמצב פון כל יושביה עליה. און ס'ווערט דערנאך א יום מלא ימו ושנותי אז יעדער איד האט ימים ושנים וואס זיי זיינען מלאים מיט תורה ומצוות,

¶6על דרך ווי ס'איז געווען בא משה רבינו בפשטות, ווערט דאך אזוי בא יעדער אידן דורך דעם משה רבינו וואס ס'איז דא אין יעדער אידן, און פועל בא אים פעולתו, ווי דער אלטער רבי איז מבאר בארוכה אין ספר התניא, און אויך די תוספות ביאורים בזה פון צמח צדק, וואס היינט איז ערב ראש השנה, איז דאך זיין יום הולדת, וואס מזלו גובר איז דאך א זיכערע זאך, אז ער טוט אלץ התלוי בו, במילא פירט דאס זיכער אויס, אז ס'זאל זיין תיכף ומיד בגלוי שמו של משיח, און ניט דער שם אליין, נאר דער שמו של משיח ווי חמשה שמות נקראו לו, ביז די יחידה, וואס דאס איז דער פינטער שם, און נאך מערער ביז די עצמות פון משיח צדקנו, וואס דאס איז איין זאך מיט עצמות ומגות פון אין סוף, במילא איז דאס אויך פארבונדן צו מקבל זיין מלכותי יתברך, וואס דאס איז דאך דער ענין פון ראש השנה, אז דער אויבערשטער בעט זיך קבלו מלכותי, ווי ער איז מבאר בארוכה אלס א פסק דין אין תלמוד בבלי, וואס דאס איז דאך פארבונדן במיוחד מיט עניני הגלות, אז ס'ווערט תיכף ומיד אויך די התחלה פון אלע המשכות והשפעות ואירות,

¶7עאכו כמה וכמה פון כוחות וכל השייך לזה, סיי ברוחניות סיי בגשמיות שאין ערב ראש השנה. און מ'איז מקיים ווי ס'שטייט אין מדרש, אז דאס געהערט צו יעדער אידן אין זיין טבע, וואס דאס איז דאך דער אפטייטש בפשטות פון אופי של אומה זו דער טבע שלה, אז אזוי ווערט די הנהגה יום יומית נאך קודם הגאולה, ווערט די הנהגה יום יומית אז דאס איז לובש לבנים ומתעתף לבנים, און ערשט דערנאך יכלו מים תקים ושיתהו משמנים, ווי דערמאנט פריער, אז דאס ווערט שוין אויפגעטאן גלייך אין ערב ראש השנה, ובפרט נאך וואס בשנה זו געפינט זיך ערב ראש השנה צווישן צוויי ימי סגולה, אז לפני זה איז דא דער יום השבת, ולאחרי זה איז דא דער יום ראש השנה, וואס דאס איז דאך אויך, ווי געזאגט פריער, פארבונדן מיט תכלום השמנים ושסום המתקים און דער טאג פון ערב ראש השנה געפינט זיך באמצע, איז דאך פארשטאנדיק, אז ער טוט, און אין אים איז נאכמערער ניכר, און ער איז מחבר די ביידע קצוות, אז פונקט ווי ס'איז שבת מקדשא וקיימא למעלה מכל העולמות, ווערט דאס דערנאך מקדשא וקיימא און ס'ווערט נמשך,

¶8אז יעדער איד ווערט בעל-הבית אויך אויף שבת, על אחת כמה וכמה אויף יום שכולו שבת ומנוחו לחיי העולמים, און מ'האט גלייך נאך דערויף דעם המשך, ניט ער דארף ווארטן א גאנצע מעת-לעת, נאר דאס קומט גלייך נאך דערויף דער המשך פון יום אחד, ווי דער לשון הכתוב, ווי ס'שטייט אויפן ערשטן טאג בשבוע, ובפרט אז ס'איז דאך דאס א שייכות צו ראש השנה, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט ש שליש השנה דער מזמור פון יום אחד, וואס דאס איז דער יום ראשון, און דאס ווערט אנגערופן בשם שיר און גלייך נאך דערויף האט מען דעם יום השני, מחלוקת שהיא לשם שמים, וואס דאס איז דאך דער ענין פון שני, אז מ'האט סיי דעם ענין פון שמאו און סיי דער ענין פון הלל, און סיי דער ענין פון משה וואס איז זיי מחבר, וואס דערפאר איז דאך אויך משה הראשי-תיבות משה און שמאו און הלל, ועל דרך זה אויך אין די ראשי-תיבות'ן וואס איז נוגע במיוחד צו חסידי חב ד, און דורך זיי צו כלל ישראל בכל הדורות כולם, וואס מיד הן נגאלין, אז מיד איז דער ראשי-תיבות, ווי דערמאנט משה, און ישראל בעל שם טוב, און דוד מלכא משיחא, און דאס שטייט אין אן איין און איינציקן ווארט, אזוי קומען די אלע ענינים האמורים אין אן איין און איינציקע רגע, און די רגע איז תיכף למיד ממש,

¶9און ס'ווערט גלייך אין דעם מעמד ומצב פון אתם נצבים, און וואס דאס איז דאך כולל אלע אידן און יעדער אידן, און ווי זיי שטייען בפרטיות און מיט זייערע מערות, צי אים באזונדערע מערות, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט די שלימות פון עשב ספירית, שטייט דאס ביי א אידן בגלות דוקא אין נשמה וגוף, וכמדובר כמה פעמים, איז דאך פארשטאנדיק, אז תוקף ומיד האט מען דעם וילך פון גלות אין גאול און אין גאולה עצמה איז הרפן אין אין גוי מחיל וחיל, ביז יראה אלא אלקים בציון בפשטות בגאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס דעמאלט איז בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו געפינט מען זיך אין ענני שמיא תוקף ומיד ממש, מיט אלע פירושים במיד און אלע ראשי-תיבות'ן במיד, תוקף ומיד ממש, הארצנו הקדושה, און דארטן גופא ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, און בקדש אדנ'כוננו ידיך, ביז דארטן גופא אין קודש הקדשים, מיט די אבן שתי'שממנה הושתת כל העולם, וואס דערפאר מאנען דאך דאס אידן און טענה'ן, אז זיי האבן אויפגעטאן אין דער גאנצער וועלט, אז ס'זאל זיין ניקון אין דער גאנצער וועלט, אז וואס איז דער יסוד פון דער וועלט איצטער פון עולם הזה הט

¶10תנו, דער יסוד בזה דער אבן של תהי,"' און ווי ער געפינט זיך, און אין דערויף ניט געווען קיינע שינויים דוקא אין קודש הקדשים פון מקדש בכלל, על אחת כמה וכמה פון מקדש אדנ'כוננו ידך ועוד והוא העיקר, אז דאס קומט תוקף ומיד ממש, ובפרט אז יעדערער איז זיך מוסיף בעניני הצדקה, ובכלל מוסיף אין כל ענינים טובים, און האט אויך די הזמן גרמא, וואס דאס איז יום הולדת ומזלי גבר פון דעם וואס על ידי תורתו האט מען אים אליין אויך א נאמען געגעבן אז דאס איז צמח און צדק, וואס דאס איז דאך שמו שמשיח צדקנו, וואס צוזאמען מיט משיח'ן קומען דאך כל צדיקי עולם, עאכו כמה וכמה אז ס'קומען אלע נשיאים, עאכו כמה וכמה א נשיא וואס איז געווען דער נשיא השלישי, און האט כולל געווען, ווי מ'זעט דאס בתורתו, די תורה פון די נשיאים שלפני זה, און ווי מ'זעט דאס אויך, ווי ער איז כולל בתורתו אויך די תורה פון די נשיאים שלאחרי זה, ביז נשיא דורנו, לעוד והוא העיקר, אז ס'ווערט עוקף ומידו יוסף הוי'ידו, און ס'קומט מיד דער ענין פון גאולה האמיתית והשלימה למטה מעשרה טפחים,

¶11פון אתם נצבים, וואס נצב מלך, אז יעדער איד שטייט אין אן אופן ווי ער איז א מלך, ביז א מלך אויף די גאנצע מציאות ארום אים, ביז א מלך אויפן גאנצן סדר השתלשלות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז ער האט אלע המשכות והשפעות ווי ס'קומט אן צו א מלך, אן קיין השתרדות מצידו, ואדרבא, א מלך דארף זיך גאר ניט פארנעמען מיט מלאכה, בשעת ס'איז דא איימצען פון אנשי המלוכה, וברוב עם הדרת מלך, על אחת כמה וכמה אז ס'איז דא רוב עם, איז דאך פארשטאנדיק, אז א מלך בפשטות באקומט דאס פון מלך מלכי המלכים הקב,"ה, ובפרט נאך אז ווי דערמאנט פריער אין פסק דין וואס דערטו ברענגט אראפ וואס ער איז דאך דער יסוד פון בית יוסק, וואס דאס איז דער יסוד פון שולחן-ערוך, וואס על יסוד זה איז דערנאך דער שולחן-ערוך פון דעם אלטן רבי'ן, וואס על תיד זה איז דא כמה תשובות פון צמח צדק און כמה ביאורים אין שולחן ערוך פון דעם אלטן רבי'ן, און די אלע ענינים הנזכרים לעיל. ועוד והוא העיקר, אז מ'האט תיכף ומיד מראה בזבאי ואומר זה, האט דאס געקומען משיח אלס אן ענין ווי ער ווערט אנגערופן צמח, האט דאס געקומען משיח אין אן ענין ווי ער ווערט אנגערופן צדק, און אט ווי ער ווערט אנגערופן יוסף יצחק, וואס דאס איז דאך דער נאמען

¶12פון נשיא דורנו ועוד ועיקר, ווי ער ווערט אנגערופן בשם דוד מלכא משיחא, און וגואל ישן הוא גואל אחרון, ווי משה רבינו, און ביידע זאכן צוזאמען, פון משה רבינו ביז דוד מלכא משיחא, וואס דאס איז דאך אויך נכלל אין דעם ראשי תיבות פון מיד, משה און דוד, ובאמצע געפינט זיך דער פינטעלע איד פון יעדער אידן, נאר ווי דער פינטעלע איד שטייט בגלוי, ביז וואנענט אז ער באקומט אויך א אצורה פון אן אות, ואדרבא דאס איז גאר מחבר אותיות וואס האבן א התפסקות שלא בערך צו התפסקות פון יו'שבאמצע, סיי דער אות מ'און סיי דער אות ד, והוד והוא העיקר, אז מ'האט די גאולה האמיתית והשלימה בפשטות למטה מעשרה טפחים.

¶13די אלצנו הקדושה, און דארטן גופא אין א ירושלים עיר הקודש, און דארטן גופא אין יקדש אדנ'כונן וידך און בית המקדש השלישי, און בית המקדש המשולת, און ס'ווערט עוקף ומיד ביום השלישי יכיינו יקיאנו לפניו חיים אמיתיים, אנהויבנדיק פון חיים כפשוטם, פון דער כתיבה וחתימה טובה צו יעדער אידן און צו אלע אידן, חיים כפשוטם, א גוף בריא אין א נשמה בריאה, און אויך סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז דאס ווערט גלייך אריבערגעטראגן לארצנו הקדושה, און דארט אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, ובמקדש אדנ כוננו ידיך אין בית המקדש השלישי, דורך דער גאולה השלישית, און וואס אין איר איז אויך דא די גאולה העשירית, וואס אין איר איז דא די גאולה העיקרית, וואס ס'איז א גאולה שאין אחרי'גלות, ווי מ'זאגט דאס אין סדר פון ימי צאתך מארץ מצרים פון חג הפסח, און ס'ווערט אזוי תיכף ומיד אויך בימינו אלו. ובפרט נאך אז מ'געפינט זיך אין א יום סגולה, ווי דער טאג פון ערב ראשי שנה, מיט די אלע מעלות האמורים, ועוד והוא העיקר, אז דאס איז דער סיום וחותם פון חודש אלול מיט אלע ראשי-תיבות

¶14פון אלף, וואס איז כולל אין זי איז דער ראשי תיבות'ן פון תורה עבודה און גמילת חסדים ותשובה וגאולה, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש.