transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1בהוספה אויף די ברכות וואס מ'האט פריער דערמאנט, וואס זיכער זיינען דאך אין דערויף נכלל אט די אלע וואס זיינען איצטער אריינע, וואס וועלן אריינגיין בתוך 'כלל ישראל', כמדובר כמה פעמים, ובפרט אז מ'געפינט זיך דאך אין מוצאי פון יום השלישי שהוכפל בו כי טוב,
¶2וואס דאס איז דאך ”טוב לשמים וטוב לבריות”, וואס לבריות איז דאך כולל אין זיך יעדער איד און אלע אידן, וכמדובר כמה פעמים.
¶3קומט אויך צו בנוגע צו די וואס זיי זיינען אויסגעקליבן פון אידן במיוחד, אז אזעלכע וואס זיינען ערשט אריין אין חיוב און זכות פון 'קבלת עול' תורה ועול מצוותי', ווארום מ'איז געווארן בן מצוה אדער בר מצוה,
¶4און צוזאמען מיט זיי אויך זייערע עלטערן און די זיידעס און באבעס און אלע קרובים און דער גאנצער זייערע משפחות, וכמדובר כמה פעמים.
¶5ועוד והוא העיקר, אז ס'זאל זיין ווי מ'גייט לייענען אין דער פרשה, און ווי מ'האט גע מדובר אין די פארברענגענץ פון שבת שלפני זה,
¶6און אויך די פארברענגענגען פון יו טס כסלו במשך כל השנה ווי דערמאנט אויך פריער, במשך כל השנים, און ווי דערמאנט אויך פריער, אז יט' כסלו איז נאכאמאל מדגיש, אז מיט יעדער איד איז ער פארבונדן און וועגן אים רעדט דער פסוק בתוך 'כלל ישראל', אז ”ברבים היו עמדי”,
¶7אז מיט יעדער אידן עמדי 'לשון יחיד', ווערט ברבים יעדער איד און אלע אידן בכל קצוי תבל, און זיי ווערן עמדי ביז וואנענט אז דאס ווערט איין און איינציקע מציאות, ”ואהבת לרעך כמוך” ממש, און ביז וואנענט אז ס'ווארט נאכמערער איין מציאות דורך ישראל 'וקובה כולא' חד, כמדובר כמה פעמים.
¶8ובפרט אט די וואס בא זיי האט זיך איצטער אנגעהויבן, אדער די טעג זיך אנגעהויבן, אדער די טעג וועט זיך אנהויבן דער זכות און דער חיוב אין 'לימוד התורה' וקיום מצוותי' אלס א מחוייב און אלס א זכאי בתורה ומצוות, וואס דעמאלט באקומען זיי דאך די אלע ענינים, אויך ווי ”מצוה ועושה”,
¶9ועד"ז אויך בהנוגע צו נשים ובנות, אנהויבנדיק פון י' ב' שנה, על דרך ווי בא שכרים, איז דאס אנהויבנדיק פון י' ג' שנה.
¶10ועוד והוא העיקר, אז מ'איז ממשיך מיט דער חגיגות פון בר-מצוה, און כמידל ישראל אויף פארבינדן דאס אויך אויף דער בר-מצוה אדער די בת-מצוה,
¶11ו”כל המשפחה שלה” זיינען מוסיף נאכמערער אין צדקה פון זייער אייגענע געלט, און באופן דמוסיף והולך ואור, ווי מ'לערנט דאס אפ פון ימי החנוכה, אז יעדער טאג איז מען מוסיף והולך אין נר מצוה בתורה אור,
¶12און מ'ווייס שוין דערפון אין די טעג, אף על פי וואס ס'דארף נאך געווערן א פאר טעג צו חנוכה, ווייס מען שוין אז בשעת ס'וועט קומען חנוכה, און חנוכה איז ענינה ווי אלע ימים-טובים פון יאר,
¶13ובפרט דער יום-טוב פון חנוכה, וואס ענינה איז דאך ענין הפרסום און ”פרסומי ניסא” אז מ'זאל מוסיף זיין בכל ענינים אלו תיכף ומיד ממש,
¶14און מיום ליום נאכמערער מוסיף זיין, און מוסיף זיין אין אן אופן פון ”מצוה ועושה” האט מען דאך דעמאלט א סיוע במיוחד פון דעם אויבערשטן, פון מצוה פון עושין התורה,
¶15ומצווה המצוות, כמדובר כמה פעמים, און ס'ווערט די שנה זו בפשטות, ווי דערמאנט פריער, וכמה פעמים במשך פון די טעג און די וואכן פון ”תחילת השנה” במיוחד,
¶16אז דאס איז הי' טה' שנת נפלאות בא ”ובקול מקול קול”, ובפרט נאך איז מען דאך זיכער מקיים דעם מנהג וואס ווערט אלץ מערער נתפשט צווישן אידן, אז א בן-מצוה אדער א בר-מצוה, בקשר מיט זיין בן-מצוה אדער בת-מצוה,
¶17איז מען מוסיף נאך מערער אין נתינת הצדקה, און נאך מערער אין ”תורה עבודה וגמילות חסדים” בכל הפרטים ופרטי פרטים, און מ'איז ממשיך די חגיגות פון בר מצוה,
¶18על דרך זה כל החגיגות, ובמיוחד די חגיגות פון חתנות און תנאים און פדיון הבן וכו', ובמיוחד די חגיגה פון פדיון פון יעדער אידן און פון אלע אידן, פון דעם גלות, דורך אבינו שבשמים און מברך שתיים, כמדובר כמה פעמים.
¶19ועוד והוא העיקר, אז מ'נעמט יעדערער פון אונז איינטייל אין דעם פדיון וואס דער אויבערשטער איז פודק, כל אחד ואחת מבני ובנות ישראל,
¶20תיכף ומיד ממש פון דעם גלות, און מ'שטעלט יעדערן פון אונז און יעדערן פון אייך און יעדערן פון 'כלל ישראל' אריין תיכף ומיד בארצנו הקדושה, און בנות מצוה בראשם,
¶21און זייערע קרובים וואס האבן זיי מחנך געווען באופן כזה בראשם, וכמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, אז ”לא עיקרום אפילו כהרף עין”, און ס'ווערט די גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש,
¶22ובמיוחד על ידי הנתינות לצדקה, וואס צדקה איז דאך מזרז און מקדים און ברענגט תיכף ”ומיד ממש כל” עניני טוב און תורה ומצוותי וואס דאס איז דאך טוב האמיתי, ובפרט אין יום השלישי שהוכפל בו כי טוב וואס דאס איז דאך די קביעות פון י' טס כסלו בשנה זו,
¶23על דרך ווי ס'איז געווען די קביעות בפעם הראשונה, און ווי דער אלטער רבי, דער בעל הגאולה, שארפט זיך אזוי אויך אין זיין מכתבו המפורסם, צוזאמען מיט דער גאולה שלו,
¶24אז ער האט דעמאלט געזאגט דעם פסוק אין דעם קאפיטל פון ”פדה בשלום נפשי” וואס דאס איז פארבונדן מיט יום יו טס בחודש, און פארבונדן מיט יום השלישי בשבוע, און פארבונדן מיט יום העשירי בחודש, און פארבונדן דער עיקר מיט גאולה האמיתית והשלימה שתבו תיכף ומיד, ובמיוחד ע' הזירוז,
¶25דורך ענין הצדקה, כולל ובפרט די צדקה וואס נאכמערער מוסיף זיין די בני מצוה און די בנות מצוה און זייערע קרובים און די עלטערן און די מחנכים, כמוזכר לעיל.
¶26ועוד והוא העיקר, אז ס'ווערט תיכף ומיד ממש, בפשטות, אז דער אויבערשטער איז ”פודה בשלום” יעדערן פון אונז, ותוך 'כלל ישראל', און בתוך 'כלל ישראל', ווי מ'זאגט אויך אין המשך הפסוק אז ברבים היו עמדי אין דעם ”פדה בשלום נפשי”,
¶27און ווי דער מיטעלער רבי איז מאריך בזה, אז די שלימות בזה וועט זיין תיכף ומיד ממש, אין גאולה האמיתית והשלימה.
¶28וואס דעמאלט וועט מקויים ווערן וואס ”ביקש יעקב לישב בשלוה” איז דאס געווארן אזוי בפשטות, ווערט דאס אזוי בפשטות, ניט נאר געווארן אויף מארגן אדער אין א רגע שפעטער, נאר ס'ווערט תיכף ומיד און אין א רגע שלפני זה,
¶29ועוד והוא העיקר, אז ס'ווערט תיכף ומיד גאולה האמיתית והשלימה מ'איז ממשיך די חגיגות פון בני מצוה ובנות מצוה וכל משפחותיהם בארצנו הקדושה, און דארט איז ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש,
¶30און אין דעם ”מקדש אדנ' כוננו ידיך” ועל ידי הזירוז, דורך די הוספה אין עניני הצדקה, כמוזכר לעיל.