פסקה
פסקה rh-86fhxpg2
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-emx1hfkg
- order
- C
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ענטפערט מען אין דערויף, אז בשעת מ'זאגט, אז מ'איז מעריב בששים אדער במועד אדער במותיים וכיוצא בזה, איז דער ענין איז דא, נאר וואס דען? ער ווערט בטל. ביז וואנענט אז ס'קען דערנאך זיין, אין תנאים מסויימים, אז ס'איז גאר חוזר ונהי'. בשעת אבער מ'זייט איין מלכתחילה אין אזא אופן, איז מלכתחילה ניט געווען אין דערויף קיין כלים. ניט ס'איז געווען כלים און זיי זיינען בטל געווארן, על ידי די נטיעה אדער זריעה באופן מסויים ס'איז אבער מלכתחילה ניט געווען אין דערויף קיין כלים, איז ניט שייך זאגן אויף דערויף בטל ס'איז ניטא וואס צו מבטל זיין, ס'איז ניטא קיין כלים בעולם. וואס על ידי באקומט מען איז צוויי ענינים וואס דאס טוט-אויף, אז סתם צוזאמענמישן טוט-אויף מערניט דעם ענין וואס דאס ווערט בטל לפי שעה, אדער אויב מ'האט דערצו ניט מוסיף געווען בלייבט דאס אזוי לתמיד, אבער מערניט ווי ביטול הענינים, ענין, דערנאך איז דא אזא שלילה פון ערלו אין אן אופן וואס נאך מערער, אז ס'איז מלכתחילה ניטא קיין ארט קיין ענין וואס זאל אנגערופן ווערן כלי און וואס טוט-אויף אין דערויף? וואס טוט זיך מיטן מאריות איין! וואס אט דא איז דאך דא ווי דער רמב״ם זאגט, אז אלע הלכות מצוות שבתורה, איז דאס ליישר הלבבות וכו,' וואס ליכולי בשעת ס'קומט צו מארי סיים קען ער דאך טראכטן בא זיך ומאי בהי? בשעת ס'וואלט אראפגעקומען במעשה, על כל פנים בדיבור, איז אט דעמאלט האט מען צו אים א טענה דער אויבערשטער האט געזאגט, אז דאס איז א דבר אסור, און ער ברענגט דאס אראפ במעשה, אדער על כל פנים בדיבור, בשעת אבער ס'איז מערניט לא תאסורך לעיניכם אט דא פרעגט ער
- proofread
- 0