Text

¶1אזוי איז דאך די טעג וואס צו הכנות צו שבת בראשית, און ידוע דער פתגם בהוראה פון נשיא דורנו בשם אביו, אז ווי מ'שטעלט זיך אוועק שבת בראשית אזוי גייט דאס דערנאך במשך כל השנה כולה, אף על פי וואס ער האט ניט געגעבן קיין מער פרטים בדבר, על כל פנים ניט אין יענער שיחה בהמשך לזה, אין דערויף קען מען לערנען, אז די פרטים בדבר זיינען דאך משתנה מזמן לזמן וממקום למקום, לפי הענינים שהזמן גרמא, דאס איז א נתינת-כח בכללות, און אלעמאל דארף דאך פון כללות אויך אראפקומען אין פרטיות, כוי ידוע די אריכות פון דעם מיטעלן רבי'ן בנוגע צו התבוננות קודם התפילה, אדער באמצע התפילה ולאחר התפילה, איז כדי די התבונה זאל זיין כדרוש, מוז זי האבן א כללות'דיקער צוגאנג, און דערנאך אויך, ובפרט המעשה הוא העיקר, אראפברענגען דאס אויך און ממשיך זיין מיט ההוראה ברורה, בנוגע למעשה בפועל, על אחת כמה וכמה א זאך וואס איז נוגע צו כל השנה כולה,

¶2וואו שנה איז דאך אויך דער אפטייטש, אז דאס איז כולל אין זיך אלע שינויים וואס ס'קען זיין, און בשעת ס'קומט א נייער יאר קומט נאכאמאל איבערגע'חזר'ט, טאקע אין אן אופן פון עלי'בקודש, אבער אלץ לכאורה, על כל פנים, אדער בחיצונות, על כל פנים, אין דעם זעלבן סוג וגדר, ובמילא הייסט דאס מערניט ווי איבערגע'חזר'ט, און אין דעם איבער'חזר'ן דארף דערנאך זיין כך חדשים ביז חדשים ממש. על דרך זה במכל-שכן וקל-וחומר, ווען ס'רעדט זיך וועגן בפשטות איז דאך שבת בראשית פארבונדן מיט קריאת התורה, וואס אין תורה איז דאך במיוחד דער ציווי פון אז כל יום זאל זיין ביז חדשים ממש, על דרך זה אויך אין די אלע ענינים

¶3וואס זיי זיינען פארבונדן מיט קריאה בתורה, און אויך ווי מנהג חב", דערנוגע צו חתת ושיעורי חומש בתורה, איז דאך דאס איצטער אין אן אופן וואס יסתכל באורייתא דארף דאס דערנאך פועל זיין אין עולם, סיי אין שמים און סיי אין ארץ, וואס דאס איז דאך אויך דער פירוש הפשוט אין בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ את, וואס דאס איז דאך לרבו צבאיהם די אלע מחשבות דיבר ומעשה וואס זיי זיינען פארבונדן סיי אין עניני שמים און סיי אין עניני ארץ. ובפרט אז מ'איז דאס אויך מקשר מיט שליחות אין מעשה הצדקה, וואס אף על פי וואס לכאורה איז דאך דאס די זעלבע מצוה מיט אלע פרטים פון סבר פנים יפות וכו'וכו איז דאס אבער אויך א נייע פרוטה, אדער מער ווי א פרוטה, במילא איז דאך אויך א נייער חיות, בפשטות, ווארום ס'איז דאך א נייע פרוטה, איז דאך אויך א נייער חיות, און ס'איז אין דערויף ניט שייך זאגן, אז דאס איז ווי געווען נעכטן, אדער ווי ס'איז געווען נעכטן, דער רעב אדער צמאו, איז דאך דאס ניט דערפאר וואס ער האט נעכטן געווען רעב אדער צמאו, דערפאר איז ער אויך איינטרער רעב וצמאו דאס איז אן ענין

¶4וואס בכל יום איז דאס אן ענין חדש, אזוי ווי ס'דארף זיין, און ווי דער אויבערשטער האט קובע געווען די אחיזת הנשמות בגוף, דאס איז פארבונדן מיט אכילה און שתי במילא דארף יעדער מענטש, אפילו בא ניט-אידן, על אחת כמה וכמה בנוגע צו אידן אדמה לעדלין דארף ער האבן בלשון הכתוב לא על הלחם לבדע יחי'האדם כי על כל המוצי פי הוי'יחי'האדם און מ'זאגט אין דערויף אז מושא פי הוי'בפשטות מיינט מען דאס דעם מושא פי הוי'בכלל, אבער ס'האט אויך א קשר מיט דעם לחם וועלכן ער עסט, אז אין דעם לחם, דאס וואס דער לחם גיט אים גיט דאס אים דערפאר וואס אין אים איז דא דער מושא פי הוי'וואס אין לחם. וואס על דרך זה איז דאס בנוגע לכל צרכי האדם, על דרך זה במכשכן בקל-וחומר דאס איז אויך בנוגע צו די צדקה וואס מ'גיט מקבל הצדקה, אדער דעם מוסד המקבל הצדקה אויף להרחיבו ולגדלו, ביז וואנענט אז ס'וועט ווערן גאר א נייער מוסד מיט א נייער רוחניות שבו, וואס דאס איז שמים שבו מיט א נייע גשמיות שבו, וואס דאס איז דער ארץ שבו, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז בהמשך להאמור וועגן די השתדות אז ס'איז להוסיף בכל מקום

¶5וואס ווי איז איצטער ניט דא, ס'זאלן ווערן מוסדות פון צדקה און פון תפילה און פון לימוד התורה, און פון קיום המצוות בעידו וכיוצא בזה, און אנהויבנדיק פון ענין הצדקה, ובכללות אין תכלש העמודים שעליהם העולם עומד, אין תורה עבודה וגמילות חסדים. און יהי רצון אויף די דברים האמורים, וואס זיי זיינען דאך מובנים וגם פשוטים ותן לחכם ויחכם עול צו יעדערן וואס האט געהערט צום עם חכם ונבן, סיי אנשים סיי נשים מטף אדער טף, וועלן זיי דאס זיכער אויסנוצן, וכל חד וחד לפון שיעור איז דערליי און נאך מערער ווי דער שיעור, במילא וועט אויך זיין, וויבאלד אז גייט ערשט אנגיין א נייעם יאר, און אין דעם נייעם יאר הויבט זיך ערשט אן דער ויעקב הלך לדרכו, אף על פי וואס גאר בכללות איז דאס גלייך נאך תקיעת שופר, וואס דעמאלט ווערט דאך סוף השנה וואס מתעשרת בסופה, און ווי מבואר אין חסידות, אז דאס מיינט קיין פון תחילת התקיעות, קודם התקיעות, ביז צו דער תקיעה גדולה,

¶6כלל לאחרי התקיעות, התקיעות, דערנאך קומט דאס ארויס דער יעקב הלך לדרכו מער בפרטיות נאך דעם סיום וחותם פון עשרת איז מיט תשובה, און דערנאך דער יעקב הלך לדרכו נאך דעם סיום פון דעם ערשטן חודש פון דעם יאר, וואס ער איז מרובר במועדות, און ניט אזוי פארבונדן מיט ארץ וארציות וכו כמדובר כמה פעמים, און אין דערויף גופא אין דעם סיום החורש אויך פארבונדן מיטן סיום פון דער לעצטער קריאה פון א גאנצער סדרה בתורה, וואס זי איז דאך אין סדרה בראשית, און ס'ווערט דעמאלט אויך דער אמת פון בראשית א ב'זראשית, אז ס'פארבינדט תורה מיט אידן צוזאמען, ביז וואנענט אז ס'ווערט אן איין און איינציקער ווארט, און דער איין און איינציקער ווארט ווערט און נתבורא שמים חדשים וארץ חדשים בארץ חדשים, און וואס דאס איז אויך די חייב הפרטים פון יעדערן אין זיין עניני שמים און אין זיין עניני ארץ. און דערנאך וועט מען דאך פארבונדן איינער מיטן צווייטן, בפרט נאך על ידי קיום המצוה פון ואהבת לרעך כמוך, וואס דאס איז דאך ווי דער אלטער רבי שרייבט בסידורו, אז דאס דארף דאס

¶7יעדער טאג, נאך קודם התפילה, ווערן מתפלל על צרכיו, דארף ער זאגן אז ער איז מקבל אויף זיך די מצות עצם פון ואהבת לרעך כמוך. און יהי רצון, אז דאס זאל תוקף ומיד פועל זיין, אז ואהבת לרעך כמוך איז בפנימיות גייט דאך דאס אויף אידן מיט זייער רואה אמיתי, רעך ורע אביך אל תעזו דעם אויבערשטן, זאל דער אויבערשטער מקיים-זיין בפשטות ואהבת לרעך כמוך פונקט אזוי ווי אף על פי וואס אמו אנכי בצרה איז דאך דאס ניט די ענינים און די הנהגה חס ושלום פון דעם אויבערשטן, ס'איז פונקט דער היפך חירת אמיתית, בלי כל מדידות והגבלות, זאל זיין אזוי ואהבת לרעכו כמוך בא יעדער אידן און בא אלע אידן און בא יעדער אידן, אנשים נשים וטף בכל עניניהם, סיי הגשמיים און סיי הרוחניים, הרחבה אמיתית בפשטות הרחבה אמיתית ברוחניות הענינים, ווי די הרחבה הכי עיקרית והכי אמיתית, די הרחבה וואס קומט צוזאמען מיט ביאת דוד מלכי משיחי גואל צדק, תיכף ומיד ממש, און בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו ובפרט לויט דעם זירוז וואס נאך ווערט מוקדם על ידי ענין הצדקה, וואס דערמיט איז מען דאך מסיים די

¶8ישראל, דאס איז אין דיבורים ככאן אלה, וועט זיין תיכף ומיד ממש, נאך היינט ווי פרט אז מ'האלט שוין נאך תפילת ערבית, גלייך די התחלה פון דעם קיום, אז אך צדיקים ממך כולם צדיקים יושב הארץ אין ארץ הקודש, און דארט וועט זיין את פניך ביז אין פנים פון ארץ הקודש, וואס דאס איז דאך דער ירושלים עיר הקודש, און הר הקודש און אין בית-המקדש און דארטן גופא דער קודש הקדשים, ותיכף ומיד ממש, און דערנאך ילכו מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציום. וואס