טקסט

¶1דאך ווי דער אלטער רבי שרייבט אין אגרת הקודש, וואס די בניו ובני המחבר האבן דאס אריינגעשטעלט בסוף פון חלק אגרת הקודש, וקונטרס אחרון, ביז ווי אין די דפוסים שלנו איז דאס דער סיום פון ספר התניא על כל חלקיו, וואס דארטן רעדט ער אויך וועגן חלוקת השעת ”בכל שנה ושנה”.

¶2וואס דערפון איז דאך דער מנהג, אז בכל י' טז כסלו איז מען מחלק השס, ”על מנת לסיים כל אחד ואחד” די מסכתא אדער מסכתות וואס ער וועט נעמען אויף זיך עד י' טז כסלו הבעל.

¶3און אט דעמאלט, וויבאלד אז אלע לערנען דאס אין דעם זעלבן קיבוץ, איז דאך דער דין המלאכה בנוגע צו שבת, אז אויב ”מלאכה שאפשר לעשותה” באחד איז במילא מוז מען אנקומען צו שנים אדער מערער פון שנים איז אט דעמאלט ווערט דאס גערעכנט ווי יעדערער האט אפגעטאן די כל המלאכה כולה.

¶4וואס דערפאר איז כמדובר אמאל שוין בארוכה פון אחרונים, אז על ידי השתתפות אין אזא חלוקת השס, און מצד צי דת הזמן ומצוק העיתים וכו צי אין עניני קודש צי אין עניני חלב ופרנסה וכו קען מען ניט באווייזן אויף אפלערנען גאנץ שס,

¶5במילא איז דאך אינו יכול ”לעשותה ביחיד ובאחד” איז אט דעמאלט איז כאילו למד ”כל השס כולו במשך שנה” זו.

¶6וואס דערפאר איז אויך פאנאנדערטיילן משתמ איצטער די קארטלעך, און יעדערער וואס וויל זיך משתתף זיין אין חלוקת השס זו, על מנת לסיימא ניט שפעטער ווי יט כסלו הבא.

¶7און ויהי רצים און מקויים ווערן בא יעדערן ער זאל לערנען דאס מתוך שמחה וטוב לבב, און ווי מ'זאגט אין דעם נוסח פון הדרון אז כשם שהזרתני ללמוד ולסיים מסכתא זו איז אט אזוי זאל ער מתחיל זיין מסכתות וספרים אחרים און אויך זיי מסיים זיין,

¶8ביז וואנענט אז ס'וועט זיין ”תלמודו בידו” וואס אט דעמאלט וועט מען ארויסגיין לקבל פני משיח צדקנו אויף לערנען תורתו של משיח, ווי ער זאגט אין קהלת רבא, אז תורתו של משיח איז שלא בערך למעלה פון תורה פון 'עולם הזה',

¶9אבער אף על פי כן, איז כדי צו זוכה זיין ללמוד תורתו של משיח דארף דאך זיין מעין זה בעבודה איז 'בזמן הגלות', דער 'לימוד התורה', דערנאך איז ”שכר מצוה מצוה שמסחרה נודעה מהותה” ווי דער אלטער רבי זאגט, איז אויך דער שכר מעין המצוה,

¶10איז די הכנה און די שכר פאר לימוד תורתו של משיח, וואס ילמד תורה את העם כולו איז דאס על ידי 'לימוד התורה' בזמן זה, וואס אין 'לימוד התורה' איז דאך דער דין,

¶11אז וואו נאר מ'האט א רגע פנוי דארף מען דאס ממלא זיין מיט 'לימוד התורה', אף על פי וואס ער האט שוין געלערנט כמה וכמה שעות ביום זה, אפילו אויב ער איז שוין יודע ”כל התורה כולה”, אף על פי כן איז דא אויף אים דער חיוב פון 'לימוד התורה', כל רגעים הפנויים שביום שלו, כמבואר בהלכות תלמוד תורה,

¶12און טאן דאס מתוך הרחבת הדעת, וואס דעמאלט האט מען דאך אויך די תורה באופן נעלה יותר.

¶13וכאמור וועט דאס זיין די הכנה און די כלי אויף זיין דערנאך ”וכל בנייך לימודי הוי” ווי ער זאגט אויף דערויף אין מפרשי התנך, אז נחשבים כאילו הם תלמידי הוי תלמידי ה ותלמידי משיחו, בגאולה האמיתית והשלימה,

¶14בביאת משיח צדקנו, שלמד תורה ”כל העם כולו, תורתו” של משיח, אשקני מן שיקות פיהו, ווי רש"י ברענגט אראפ, אז ער וועט מגלה-זיין די סתרי תורה וטעמי'ס וסתרי' בקרוב ממש.

¶15לחיים. און

¶16ווי אזוי? ס'איז די שווער גענומען יארן די עצטע יפע יארן, ווען מ'וועט פון דעמאלט אנהויבן ווי דאס וועט לערנען, ווערן איז באזונדער אבער די מסכתא אויך.