Paragraph
Paragraph rh-7xge0xx6
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-rd48epmq
- order
- n
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דיבור זאל מען גלייך אריינטאנצן אין דער מעשה בפועל, דעמאלט וועט דאך ניט זיין קיין שאלה צי מעג מען טאנצן, וויבאלד אז דאס איז די ניין טעג, וויבאלד אז משיח צדקנו איז מראה באצבעו ואומר זה און דאס איז די גאולה אמיתית והשלימה שוין דא, איז דאך אדרבא ניט נאר מען מעג טאנצן, נאר אדרבא ס'ווערט דאך יהפכו אין אן אופן, באופן פון בערך הירידה ביתר שאת וביתר רוז, כמדובר כמה פעמים, און ס'ווערט אויך דער גלייך דער ילכו מחיל אל חיל ביז יראה אלא אלקים בציון אז בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו שטייען אלע בתוך כלל ישראל ותוך כל הדורות שלפנינו און כל הדורות שלאחרונם, די נשמות, ונשמות בגופים וכו,' פארו עם ענני שמיא תיכף ומיד בארצנו, הקדושה, ובירושלים דארטן גופא אין די ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ובבית המקדש, אין דעם מקדש אדנ'כוננו ידיך וואס דאס איז דאך דער פנימיות'דיקער אפטייטש, דער ציון במשפט תפדה ושבי'בצדקה, וואס ציון איז דאך אויך דער אפטייטש פון ירושלים, און אין ירושלים גופא דער נאמען פון ירושלים און דער אפטייטש פון ירושלים, און אין ירושלים גופא דער ציון וואס אין ירושלים גופא וואס דאס איז דאך א נשיא מנא, וואס דאס איז דאך דער בית המקדש, און אין בית המקדש דער קודש הקדשים מיט די לוחות, וכמדובר כמה פעמים, ותיכף ומיד ממש.
- proofread
- 0