Paragraph
Paragraph rh-7re1xzmm
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-vzd6sm5y
- order
- Rt
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס אף על פי וואס בפשטות איז דאך דאס פארבונדן ווי זמן שהיו מקדשין על פי הראי וואס דאס איז דאך געווען א משך זמן לאחרי חורבן בית-המקדש, איז נאך אלץ געווען דער ענין פון עתה וענייך תחיון בנותר איז נאך אלץ געווען דער המשך פון זמן שבית המקדש הי'קיים, משא נכן דערנאך, וואס דערפאר איז דאך אויך געווען דער ענין פון קידוש על פי הראי אז בית-דין בגלוי האבן געדארפט זאגן אויף ראש-חודש אז דאס איז מקודש מקודש, און דוקא דעמאלט איז דאס געווען אן ענין בשלימותו, משא נכן לאחרי זה, ווען דער אדם איז ניט אין דעם אופן השלימות, על דרך ווי דער אדם וואס איז ניט בבית המקדש ממש, איז דאך וואס דעמאלט איז בשבת איין תיקון, און ניט מ'זאגט, אז ס'פעלט חס ושלום דער ענין פון תקיעת שופר, דאס מוז זיין בכל שנה ושנה, ובפרט נאך אז ווי ס'זאגט דאך אז תקיעת שופר איז מען דאך מסביר, אז דאס איז א סימן, אז מ'איז מקבל אויף זיך מלכותו יתברך און נאך מערער, ניט נאר מקבל אויף זיך מלכותו יתברך נאר בשעת וידקו בשופר דורך דערויף ווערט דער מלך מלך כמדובר
- proofread
- 0