פסקה
פסקה rh-7fxdnyks
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-a2mbmc1a
- order
- qD
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- יום נאר וואס דען ווי דאס איז שקידה, וואס שקדים איז דאך אויך לכף אלף יום, ווי דאס איז שקידה לטובה, וואס יהפכו ימים אלו די אלע כף אלף יום ווערן נתהפך צוזאמען מיט די ג'שבועות, אין אן אופן אז דאס שטייט בגלוי די ימים טובים ולמועדים טובים, בפרט נאך אז מהדה והאמת והשלום אהבו איז דאך דאס מבטל סיבת הגלות קומט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה להמנוחה לחיי העולמים, ווי די אלע ענינים האמורים לעיל, ובפרט אז מ'איז דאס אויך מקשר מיט דעם סיום פון די צוזאמענקומען זיך בכגנז זה מיט נתינת הצדקה, וואס זי איז נאכמער מקדים את הגאולה און מזרז את הגאולה, ביז וואנענט אז דער סיום פון דער חלוקה לצדקה, על אחת כמה וכמה די התינו דערנאך, אז דער עני גייט אריין אין דעם שות היחיד, און דארטן טרעפט ער זיך מיטן בעל-הבית, וואס דאס איז דער אויבערשטער עצמות ומהות, דער בעל הבית האמיתי, און דעמאלט ווערט גאר דער בעל-הבית ווערט דאס דוקא דער עני, ווי איז ער אויך מפרש בפשטות אין די מלאכות ווי זיי זיינען אין מסכתא שבת בתחילתה, ובתחילתה ממש, אין פרק ראשון, אז דער עני קומט אריין אין רשות היחוד, צו דעם בעל-הבית, און וואס ווערט דארטן אויפגעטאן? ניט אז דער בעל-הבית נעמט און גיט דעם עני, נאר דער עני נעמט אליין פשוט את ידו, און נעמט פון דעם בעל-הבית ענינים, און דאס ווערט אן ענין פון דעם עני. און בפרט נאך אז ער נעמט דאס, ווערט ער דאך דעמאלט און נעמט דאס ווי דער בעל-הבית וויל, און ווי ער אליין וויל, וואס א איד וויל אז אויב יש לו מנה רוצה מאתים און בשעת ער דערוויסט זיך, אז ער קען צוקומען צו מאתים, איז טבע האדם אפילו אין דברים של חול, על אחת כמה וכמה אין ענינים של קדושה, דארף ער גלייך וועלן ניט רוצה מאתים נאר דלת מאות, און נאך מערער שמונה מאות, וואס דאס איז דאך כפליים וואס דאס איז שמונה מאות, וואס דאס האט א קשר מיוחד מיט די גאולה
- proofread
- 0