Text

¶1ס'איז גאו די ניט שדיק און ערשט אין חדשון, וואס דעמאלט טוען מען אויף איין פארשטאנדיק, ניט פארשטאנדיק, נאר ער געבן זיין אן חדשון פון דער שטייער אידן, און ער ווייסט דארף דארף מען זיין. הי.' שם כל הסביבין והחסידים, והנעש כמתושבים, און די אלע פוטות שייעיני, און שוין חב״ד און ראש חב״ד, און אלע פרייען די גאנצע וועלט, דאס איז פארשטער און דער תבילה און די ברכה אלע צוזאמען, און מ'זיך נתקלק, אלע צוזאמען די תבילה צו דער אויבערשטן, און די ברכה, אז דער אויבערשטער וועט פלטן דעם רבי'ן פון ליטרע, ער זאל האבן פשוט, ארירכי ימים ושנים טובות. ארירכי ימים מיינט זיך פשוט ותשבית, און איחט נאך די חיים פון אמונה ודירה ואהבה, דער פשוט חיים וששוועט חיים וארוכות, אין להשלוט התשמי פשוט.

¶2גופא אין דעם שימשה הנקום בעידן און דער אויבערשטער און לך אלקין דעם רבי'ן, ער וואלט זיין געזומט פון אלע ענינים פשוט ותשבית, און ער שיט אלע תפילות-בקשות וואס ער בעט סיי פאר זיך און פאר כלל ישראל איז אלע עדות קבל ווערן. וואס דאס איז דער פליערדיקער רבי האט געשאגט, אשר דער לעצטערער רבי ראשי'איז, אז דער כלל ישראל איז גוט, און מ'בעט די בחשה פארן רבי'ן, וואס דער רבי איז כלל איז אבאדער גוט, און די פרגות ווי א דרייצטער האמית איז געבן דער ראשי'למרשי'לעיינט, איז דער בקשו פון כל ישראל, פאר כל ישראל, צום כל ישראל ולכדתו. אין דעם טאג וואס אז דער גמר איז דער אויבערשטער דארף צונעמען די תפילה, די מקשה איז ווי קי נדער בעטן צו א טאטן, ווי קי נדער בעטן פאר א טאטן, בעטן זיי באהבה, דארף דער אויבערשטער אויבערער צונעמען, און ס'איז פארא ראיינגט די הסתכ� פון פריערדיקען רבינ'ס טאטן, פון רבי'ן די שפץ-רודן, וואס

¶3האט ער געזאגט, אז דער ענין פון דוד המלך היו ותהי' איז בשיחת דער סעלבער ענין? און אין דער פרז וואס דער ספרצער האט געזאגט דעם פך את שרם איז אויך בושך איז דער עושה איינטי סיאן איז דער יאר כבששי דוד, עבדי, די שבע קרשים, קרשים, משכתים, און אויך דער ושיח תקודר האט דאך צוגעזאגט, אז ס'וועט זיין די גאנצע ענין פון יפוצו וענותיך חוצה איז דעמאלט וועט משיח קומען, ס'איז ניט געווען קיין מאל אזא פטח שבעיני וועט מען זיך היינט, איצטער איז נתקייב אז דער ענין פון יפוצו וענותיך חוצה משיח וועט מקיים זיין אין בכתר פון דער רבי און די אלע רבי'ן שטייען, און די אלע רבי'ן שטייען, און די אלע רבי'ן שטייען, פון די אבות, און די אונדערע אבות, די פינישע גשון, פון בן שבת יו צו פאר צודק, ווי די סעפאריט, אלטע רבי ווען אלעים קוקן אויף דער וואס טוט וואס רבי וועט אויסקוירן זיין וכשה, ווי אז דאס איז דער אופן וכשה היא נית, אז בשיחת שדה זאל קומען ממש אין, וואס דאס זאל זיין דער ענין פון כדוכתו אחד אחד אז דער רבי איז דוקא למען שקודם דא, אז ס'איז דא, אלער וועל מיטגיין בשיחת שדקודם בשרוב אלעת, איז דער אויבערשטער, אז אלע מדיע

¶4מיכלים זאל ווערן אראפגענומען און ס'זאל זיין כב עמם יעשיר במילא. און דער אויבערשטער זאל העלפן, אז ער זאל האבן דער רבי א חי שבשלח, און ער זאל האבן פריד פון די אלע חסידים, פון די אלע זיינען קינדער, די שמחה ביי א טעתן איז מיט אלע קינדער האלט זיך נאך צוזאמען, וסיטוע דער ווארט, וואס דעמאלט וועט זיין דער לחודו ובינו וקומדו כאחד, וואס דער רבי איז וועט משיח צדקנו, אז דער רבי וואס ער טוט דאך דעם אמן כהי רצון ער פוט זיי בקשה איז דקשה איז ניט קיים זיין רבי בלבוהו תוקף ולעשו. צום אלעם ערשטן דער רבי איז אמן כהי רצון וואס דער רמב ם פסק'נט, אז דאס איז פארבונדן מיט ועל פי דין דארף מען זאגן דעם לשון ווען ס'רעדט זיך וועגן דער ענין פון דער גאולה על ידי משיח צדקנו, כמדובר כמה פעמים, און אויך הסמן גלמא אז מ'שטייט אין סדר ספר ויקרא, און אין ספר ויקרא עצמו אין די ענינים פון ווירוז מיד ולדורות און גלייך נאך דערויף ויהי ביום השמינים פארבונדן מיט די כולה האמיתית והשלימה, זאל דער אויבערשטער ממלא-זיין ומשאלת לבבם לטובה פון יעדער אידן און פון אלע אידן, אנהו שבנשים וטף,

¶5בפרט אז דאס ווערט א התערדות פון די זעלבע משלת לבבם לטובה פון א אידן, פון אידן, האט ער דאס דעם אויפטו וואס טוט-אויף אן ענין של ציבור, וואס דעמאלט איז דאך קראו ווי יא סיכרים במשך כל השנה כולה, בפרט נאך אז מ'געפינט זיך אין א בית הכנסת און אין א בית המדרש און א בית פון א בית פון מעשים טובים פון נשיא דורנו, פון דעם רבי'ן דעם שווער, איז דאך א זיכערע זאך, אז ס'ווערן גלייך נתקבל אלע גוטע וואונטשן פון יעדער איד און פון אלע אידן, ובפרט נאך אין דער מקום גויים און אויך דער זמן גויים, אז דאס איז חודש ניסן, וואס בניסן מגלו ובניסן עתידין להגאל דוקא מיט צוויי נוני ם, ווי די גמרא מ'פסק'נט אפ אין מסכתא ברכות, וקרוב לסיומו בחותמה, זאל ווערום מקיים זיין דער אויבערשטער משעלות לבבם לטובה פון יעדערן, און פון יעדערער בתוך כלל ישראל, כולל ובמיוחד וועגן די ענינים וואס ס'האט זיך דא גערעדט בדיבור, בגלוי און בפרהסיא מיט אלע מעלות וואס קומען דורך דערצו צו,

¶6און ס'זאל זיין והוא העיקר לכל לראש תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און תיכף ומיד ממש, וואס בנערינו ובזקנינו ובנינו ובבנינו שמיא איז מען תיכף ומיד בארצנו הקדוש, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין הר הקודש און אין בית המקדש, ביז אין קודש הקדשים, ושם נעשה לפניך את קרבנות חובותינו תמידים כסדרם ומוספים כהלכתם, און נאך תיכף ומיד אויך ווי גערעדט פריער די ענינים וואס מ'האט שוין גערעדט בדיבור, ובמעמד כמה וכמה פון עשרה מישראל, ובשם פון ברוב עם מהדרת מלך, מלך מלכי המלכים הקב,"ה זאל דער אויבערשטער מקיים זיין די אלע ברכות, און אז זיכער איז אחר דער אויבערשטער וועט מקיים זיין הבטחה ואברכה מברכיך בדרכתו של הקב,"ה, וואס תוספתו מרובו על העיקר מידו המלאה הפתוחה הקדושה ורחבה בריאת הגוף און בריאת הנשמה לכל אחד ואחת עם כל בני ביתי, מיט הרחבה אין פרנסה גשמית און אין פרנסה רוחנית, און די הכנות צו חג הפסח מתוך שמחה וטוב

¶7לבב, און מתוך שמחה וטוב לבב, סיי ברוחניות און סיי בגשמיות, מ'זאל גיין מחיל אל חיל ביז יראה אלא אלקים בציון, אנהויבנדיק תוקף ומיד ממש, וואס ס'איז דאך פארבונדן מיטן נשיא פון יום האחר השתי עשר, וואס איז דער נשיא פון שבט אשר, וואס והוא יתן מעדני מלך, און ס'ווערט דאך אנגעהויבן פארבונדן אויך מיט אשר, אישר איז דאך פארבונדן אויך מיט חג הפסח, ווי כמבואר אין כתבי האריז ל, אז דערפאר איז אשר בגימט ה בנוגע פינף הונדערט מיט צענז, וכמדובר כמה פעמים, וכמו ואויך אין מאמרי חסידות פון שיחות ואבותינו נשיאינו, און מ'זאל האבן גלייך נאך ביום אשת עשוך, בחודש ניסן פון שנת תשנון צו היו תהי שנת ניסן, דאס זיין מיטן ג נ ן תוקף, און היו תהי, אז די ג נצע שנה איז שנת ניסן, ובפרט נ ך אין דער שנה עצמה דער חו דש ניסן, אין וועלכן מ'האט שוין געה ט צוויי שבתים, און מ'האט שוין אויך די גרויטע, בסמיכות, זמן קרוב צו גבולתינו עבדות נפשינו מיטן חג הפסח, וועט זיך נהויבן גלייך די חירות אמיתית של כל אחד ואחת, תוקף ומיד ממש, על ידי משיח צדקנו,

¶8און פארשטאנדיק, אז ס'ווערן מקויים נאך קודם לזה די אלע ברכות, על דרך ווי גע'פסק'נט אין שולחן ערוך, אז בשעת אידן זיינען מבטיח א גוטע זאך, גיט דער אויבערשטער גלייך דעם שכר, כאילו אז מ'האט שוין אפגעטאן דאס דער ענין בשלימותו, מ'זאל גיין ילכו מחיל אלך וביז ראה אל אלקים לציון מיטנעמען מיט זיך דעם קיום כל הברכות האמורות, אנהויבן די פון דער ברכה פון אברכו מברכיך כאמור, די ירכתו של הקב'ה, תוספת מרובה על העיקר וואס ס'איז געז געז געווארן צו דעם אחד הי'אברהם וואס ער איז דאך דאך דער עולם חסד יבנה, ווי פארבונדן אויך מיט דעם קאפיטל און דעם מזמור פון שנת פה טעס, נוסף אויף דערויף וואס ס'איז פארבונדן מיט די התחלה, מיט מתחיל אותן האזרחי, ווי תורה פון דעם אלטן רבי'ן בזה, איבערגעגעבן דורך נשיא דורנו, ביז ברוך הוי'לעולם אמן ואמון אז ס'ווערט נמשך, הוי'ווערט נמשך אין אן אופן אז דערנאך האט מען אויף דערויף די ליישועון כפולדיקער אמון ואמון, און יעדערער וועל זיין געבענטשט בכל המצרך לו, פון אלף ביז ת וואס דאס איז דאך כולל אלע ברכות והצלחות, און מוסיף זיין מתוך שמחה וטוב לבב

¶9בכל עניני טוב, אנהויבנדיק פון אמת'ן נחת פון זיך ליין, און פון די אלע בני בית און פון דעם גאנצן ארום, און דעם נחת הכי עיקרי וואס אבינו שבשמים האט פון יעדער אידן און פון אלע אידן, וואס יעדערער פון זיי געהערט זיך צו עם זו יצרת לתהילתו ית הפרו זאל מען ממשיך זיין דעם תהילתו ית הפרו באחצנו הקדושה, כאמור, ומוזכר לעיל ומדובר בזה בארוכה כמה פעמים, און יהי רצון, ז תוכף ומיד זאל יעדערער ביי זיך זען ווי אזוי ס'ווערט נתמלא אין זיינע ד'אמות הפרטים, אלע פרכיות פון דעם אויבערשטן, מידו המלואה הפתוחה הקדושה והרחבה בטוב הנראה והנגלה, און דערנאך זאל גלייך גיין, כאמור, מחיל אל חיל ביז אלא אלקים בציון, ומתוך שמחה וטוב לבב, וכסיום המזמור, אמן וימון. אמן

¶10דיבנער ישראל אומה אלהם, און כדמשך פון אדיר הוי ואשבריך, ובשוער אבינוי בורי במשך ובשער אבינוי במשך, ובשרותינו ובשם ובשלוי ישראל, ובשמו אלי ישראל, ואבי הבא הבא בן, און ודמשך איז פארשטייט...