טקסט

¶1דאך א שנה איז דאך שנת המועג וחמישים להסתלקות הילולא פון רבינו הזקן, בעל הגאולה והשמחה, וואס בית כ' ד' איבות איז דאך נאך געבליבן עפעס מערער ווי א חודש, ובמילא איז דאך נאך דא וואס מ'קען נאך אריינכאפן בלימוד תורתו, וואס תורתו איז דאך געווען ”ככל התורה כולה” 'וביתר שאת' ”לימוד המביא לידי מעשה” ההליכה בדרכה,

¶2אשר הורנו ”ונלכה באורחותיו נצח סלה ועד” אריינכאפן דאס און אויסניצן די צייט ביז כ' ד' אבות במילואה, ומתוך שמחה וטוב לבב, ביז אין אן אופן פון ופרצת ימו וקודמו וטפינו ונגבה בענינים הרוחניים ובענינים הגשמיים, ביז א ”נחלה בלי מיצרים”.

¶3וואס