פסקה
פסקה rh-75vgjkn6
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3668yg5w
- order
- 6
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- היינטיקער טאג איז דאך פארצויכנט במיוחד די תורתינו הקדושה, תורת אמת און תורת חיים, הוראה בחיים בכל יום ויום, ביז אין אן אופן אז ס'דארף זיין כחדשים, און נאך מערער דאס דארף זיין חדשים ממש, און ווי איז וואנענט כמובן אין די ספרו, איז דאס אויך א הכנה און א מיין ודוגמא פון די תורה חדשה מאיתי תצא, וואס ס'וועט זיין בקרוב ממש בגאולה האמיתית השלימה, ולא עיכבם אפילו כהרף עין, אז צייכנט דאס תורה, און אין אן אופן אז ס'איז גלוי, מ'דארף ניט זוכן קיין רמזים וואס מיינט מען דערביי, ובלשון התורה, וואס לא תהי'מוחלפת, אז בחודש השלישי בצאת בני ישראל בארץ מצרים בא מדבת סיני, און דערנאך אויך ויחן שם ישראל נגד ההר, און מ'איז גלייך אפגעטייטשט, אז ס'שטייט ביום הזה וועלכן טאן איז דאס, לערנט מען דאס אפ, אז גזירת אבר וויבאלד אז דער לשון איז הזה מיינט מען דאס ראש-חודש פון דעם בחודש השלישי. און דעמאלט איז געווען דער מצב פון אידן, אז ס'איז געווען אין זיי ניכר ביידע זאכן, אז זיי זיינען אמאל געווען אין ארץ מצרים, נאר מען שוין פון דארט ארויס, האט מען אויך דעם יתרון, האור ניתוך החושך, און מ'האט אויך דעם בירור און דעם זיכוך פון דעם כור הביזל פון מצרים, וואס דערנאך במשך הדורות, איז ווי דער אלטער רבי מבאר דעם תורה אור איז דאס דער ענין פון לערנען תורה בחומר ובלבנים, דא קל וחומר און ליבון הלכתא די דרכים ווי מ'לערנט תורה, ביז יגעת האט מען אויך ומצאת און ס'איז אבער ניכר, אז דאס קומט
- proofread
- 0