טקסט

¶1צום אלעם ערשטן דארף מען זיך אונטערשטרייכן און געדענקען, אז מ'געפינט זיך אין איינעם פון די ימים טובים, פון די דריי הויפט ימים טובים, וואס תורה האט געגעבן יעדער אידן און אלע אידן אויף אלע צייטן, וואס איז יעדערער פון די ימים טובים איז דאך דאס כדי א איד זאל האבן די אמת'ע שמחה, און ווי ער רופט דאס אן מועדים לשמחה, און אין דערויף גופא איז דא צווישן די מועדים, וואס ביי זיי איז טאקע דער ענין השמחה א הויבט זאך, זיי האבן אבער נאך א הויבט זאך אין וועלכן זיי טיילן זיך אויס, וואס דאס איז דער חג הפסח ווערט אנגערופן זמן חירותינו, חג השבועות ווערט אנגערופן זמן מתן תורתינו, און צו דעם אויך איז דאס אן ענין פון שמחה היו טוב אז ס'קומט צו חג הסוכות, חג האסיף, איז דעמאלט איז ביידע זיינען אמת, סיי דער כללות'דיקער נאמען איז מועדים לשמחה, ועוד אפילו דער ביוחא'דיקער נאמען, דער אויסגעטיילטער נאמען, ווערט אויך אנגערופן זמן שמחתנו

¶2וואס דאס אונטערשטרייכט נאך מערער אויף וויפל דעמאלט דארף מען האבן אן אמת'ע, אידישע תורה שמחה און מצות שמחה, עד כדי כך, ביז וואנענט אז דער ענין השמחה, וואס ווי עס ווערט דערמאנט אין פסוק, איז בשעת ס'רעדט זיך וועגן חג הסוכות ווערט דערמאנט דער ענין השמחה דריי מאל, וואס דאס פארשטארקט נאכמערער, ווי יעדערער פון אייך ווייס דאך בא זיך, אז א זאך וואס ער טוט ניט איין מאל און ניט צוויי מאל, נאר מערערע מאל, אנהויבנדיק פון דריי מאל, ווערט דאס ביי אים א געוואוינטהייט און א חזקה, אז דאס ווערט שוין ביי אים א שטארקע זאך אויף אלעמאל, אז ווען ס'וועט קומען די געלעגנהייט איז דארף מען אים ניט דערמאנען וועגן דעם ענין פון שמחה, דאס איז געזאגט געווארן דריי מאל, וואס דאס איז, כאמור, ווי געזאגט, דער ענין פון זמן שמחתנו פון חג הסוכות אין דערויף גופא איז דאך דאס אויך פארבונדן ס'איז דאך דא חג הסוכות איז דאך שבעת ימים, וואס דאך דאס יעדער טאג פון דער וואך איז דא איין מאל אין סוכות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז אין דערויף גופא האט זיך

¶3יעדער טאג זיין ספעשל ארדער אויף זיידע, וואס אין דער טעג פון דער וואך איז יום שהוכפל בו כי טוב, וואס דעמאלט זאגט דער פסוק, אז דאס איז א טאג וואס אין אים איז א גוטער טאג, א יום טוב, און נאך מערער הוכפל בו כי טוב ס'שטייט נאך א דאפלטער, צוויי מאל אזויפיל טוב, און וועלכער טאג איז דאס ביום השלישי בשבוע, וואס דאס איז דאך דער טאג אין וועלכן מיר האבן זיך צוזאמענגעטראפן, וואס אין דער וואך איז דאך דאס דער דריטער טאג פון דער וואך, אין צוגאב דערצו וואס די גאנצע וואך ווערט אנגערופן זמן שמחתנו און אין דער וואך גופא, וואס א וואך באשטייט דאך פון זיבן טעג, איז געפינען איז דאך אין דעם פערטן טאג, וואס דאס איז שוין דער רב פון די אלע זיבן טעג, וואס דער רב איז אלע פארבונדן מיט שמחה. וואס די אלע דריי זאכן פארשטארקן נאך מערער. אין צוגאב וואס ס'שטייט דער ענין השמחה דריי מאל, קומט נאך צו דריי מאל אלס א טאג אין וואך דער יום השלישי, אלס א יום-טוב זמן שמחתנו,

¶4און אויך אויף דער רב פון די אלע זיבן טעג וואס זייער ענין איז זמן שמחתנו איז דאס שוין דער רב פון דעם טאג, און ווי איר זעט דאך אויך אין נייער הנהגה, וואס אזוי פירן זיך אויף מענטשן בכלל, ובפרט נאך עם חכם ונבון דער אידישער פאלק, צו וועלכן איר געהערט און וואס מ'האט זיך געהאדעוועט אויף צו אויסוואקסן ווי אידן דארפן וואקסן און האלטן אין וואקסן אין דעם און ווערן אלץ שטארקער און לעבעדיקער און פריילעכער האט מען שוין דעם רב פון דעם חג הסוכות שטיין שוין אין דעם פערטן טאג, און מ'האט שוין די דריי טעג שוין געפראוועט, און אויך פון דעם פערטן טאג האט מען שוין אויך נאך האלבן טאג, און מ'האלט שוין נאך תפילת מנחה, ווי דערמאנט און געדאווענט ערשט פריער, האט מען דאך א דרייענדיקן מאל דריי מאל פון דעם זמן שמחתנו, וואס דערפון איז פארשטאנדיק, אז בשעת מ'טרעפט זיך אין דעם טאג און מ'דערמאנט זיך אויף אט די אלע דערמאנטע זאכן נעמט מען מיט אויפן גאנצן יאר, אז דאס זאל זיין פארבונדן מיט א שמחה פארבונדן מיט תורה

¶5און מצוות פון דער תורה, און ימים-טובים פון אידן, און ווי די ימים-טובים זיינען דערנאך פאנאנדערגעשפרייט איבער זיבן טעג, ביז זיי ווערן פאנאנדערגעשפרייט איבער דעם גאנצן יאר, וואס דאס גרייט אויך אידן צו, ובפרט אידישע קינדער, אז זיי זאלן האבן די פולסטע מאס פון שמחה כדי זיי זאלן לערנען תורה מיט שמחה, און מקיים-זיין מצוות מיט שמחה, און גרייטן זיך צו דער הויפט שמחה, וואס דאס איז דאך די שמחה פון יעדער אידן, על אחת כמה וכמה פון אונזער דור, וואס מ'גרייט זיך שוין אויף ביאת משיח צדקנו, צו די שמחה פון דער גאולה האמיתית על ידי משיח צדקנו, תיכף ומיד ממש.

¶6פסח, ווי סעלעברייט די קאסתות וזמן חירותינו, דערפער מעגסט אין די יום טוב, די טיימא ווי ווי פריעד פון אידשיט. שבועות, ווי האבן ווי רעסיבט די תורה, דער שמעתן תורתינו, און דערפער עסט איז כלות פון שמחה, ס'וואלט זיין א ימים-טובים און מ'האבט זיין ס'פוזט אהבת שמחה. יום טוב הפסוקות, that'ס די הולידי ווען ס'איז זיין געדערינג אויף די גרענעריס, אויף די קראפ שמחתנו איז די גובת א ספעסעל זמן שמחתנו, און אז דער תורה האט געבן א דאס, אז ווי שוין אנדערסטענד, אזוי ווי דער תורה איז ריטן, און ווען ער ספקסט-שבט סוכות, עס זיינט זיי טרי עקסטרא טיימס די ווירט שמחה ווען עקמסט די יו'טוב סוכות. ווי איז דאס? דאס איז דאך דער סטרענגפען, און די טעלט אייטש און ערי ווארן אויף אס, די פאקט אז ווי האבן פרי טיימס עק לי life, it becomes פאר א ווי ל ייף! און ווי נו, אז ון ער פרסנט דא זא טענג מער דען וואנס, מער דען טווייס, און טווייס, איז טאר ט י ם, ווען דער טי ם קומט ראונט, יא רם ארץ, לי'רספונדן, צי א רם ארץ, לי'בקאמס ראיבן צמחה.

¶7און אין סוכות, סעווען די סעווען יסטער די ווי ק, סונדי, מונדי, טווי, זיי וועלן זיי טי ריקע, פריידע, שבת, איז אין סוכות,

¶8ווען ווען ס'איז א ענדערצייל, תלק זעסט twice כי טוב, תלק ותלק זעסט, אז דייס דעי איז א ספעשל יום טוב, א גוט די, און ער ערשט טו מער טעימס לויט, ווי עס וועט? ווי'קוואוס ס'איז א טויסדער די אין די ווי ק, איז טוסדעג, און די דער ווי ווען מיט טו געדער. ס ואין עדישן to the יום-טייער ווי גויט שמעי אדם דא שמחה, און זמן שמחתנו, און די פרי טעימס הפסוכות, ווי שאיז א גן שמחה, ס'איז ערגער אין אלע טו טעימס! איז צי די די אויף טוס דעג, און צי די יום שהוכפל בי כי טויג, די די טו סדעג, און וויטש ווי האב א ספעשעל... דער פורק סעזט זיין און ווי סטייט, די טו דייס, די די צווייס, די ער ווי ס'איז צו יום טוב'ס, ומגיר האמעט שמחה! ווי האבן וויסטער-דער, טוט זיי, אין די יום טוב הפסוקות, און סימסע ס'איז די פאר טעג אויף די יום טוב הפסוקות, אז ס'איז ער עדיין מלא-דען-העלף אויף סעבן. פרי און פא, סופר איז מען מלא-דען פרי, רייט? איז עבד דער מיטל! דאס וועט בי דער ספליטינג פוינט. סופר באקומש ער ראידי נאו אויף די פרי. און די ס'שרענגטפענז, סי נז. ווי ער עבד דער מיטל, און ווי האבן שמחה? די ס'שרענגטפענז די שמחה מאר און מאר, און די פרי-טיימס שמחה, די רצת ביי סוכות, איין דערפאר

¶9עתידעס, אויף די שמחה אין עווענס, זאו די וויי ווי האבט ועד אין דער ענין פון סופן. ער זאגט דאך אבער, אז מ'קען זי אין די קאנדאקט אויף פיפל וועל עם חכם ון אדם, ווי איז פיפל אויף וויסדום און אנדערסטענדיק, און ווי אנדערסטענד אז דערויף דער טשו גרו סטראנגער און ליוולער און הפיער, ואן עס ווען ס'קומט ארייסטו דער פארסט-דערסטער צוזארן די פארסט-דער פס וכות, ווען ס'איז ווען ס'איז רעדי-וועבי'דעס די פארט פארסט-דער, און דער עסטר מנחה, ווי עס טוט'ער די אויף דער פארט-דער, און ס'איז צו ס'טייט זיין שמחה, און ווי זמן שמחת אינכ זאנא, יוטייער טיין.

¶10ווי פראפער א זעלבסטער צו דעם איין שמחה אין א ווער דזשענערעשאן, און ווי איז דעם איין שמחה אין א ווער דזשענערעשאן וואס דארט ווי פראפערן פאר, קינד דאך! לאורא! רבי זעט, טיי כער פון מיד! וואס ווי געפינט זיך דאס מינוט! דערנאך איז דאס אבער ניטא.