פסקה
פסקה rh-6y3xckvt
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-jaxgz877
- order
- f
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און אט דא זאגט מען א הוראה נפלאה, אז אף על פי וואס א איד זיצט די דינים איז דאך פארבונדן בנוגע צו אידן דוקא, ווי דערמאנט פריער, אז דאס איז די אלע ענינים פארבונדן מיט אומות ארץ העמים איז בכלל דער ענין הטהרה וטומה איז דא שייך מערניט ווי בא אידן, ניט בא ניט-אידן, סיידן א ענין מצד א גזירה פארבונדן מיט אידן וכו'וכו ווי ער איז מבאר בארוכה אין די שיעורים שלפני זה, איז אין דערויף דא די צוויי סוגים אין עבודת האדם, וואס ביידע זיינען ביי אים עניני תורה ומצוותי, איז ניטא צווישן זיי דער חילוק הוי זהיר במצוה קלה שבחמורה, און ביז וואנענט אויך א הכשר מצוה און הכנה למצוה וכו איז אויך אין דערויף דא דער גאנצער שטורעם. ורצתה לעשות רצון קונה אפילו אין דעם הכשר מצוה און א חכנה הכנה למצוה וכו'וכו דערנאך איז דא אין די אלע ענינים דער ענין פון ארץ העמים. זאגט מען, אז א איד האט בכח, אז דורך דערויף וואס ער רינגלט דאס ארום פון אלע דריי זייטן, ארומרינגלען וואס ס'איז תלוי ברצונו, רינגלט ער דאס ארום מיט זיין הנהגה פון מאך דא ארץ-ישראל שרצתה לעשות רצון כהנה מיט די ביידע אפטייטשן פון רצון לשון רצון, און אויך רצון פון לשון לויפן וזריזות, אדער אין ענינים של הראי, איז מאכט ער פון זיין לעבן אין דברים הראים שבזה, מאכט ער דערפון א דרך פון אלו בבל. וואס וואס איז דער ענין בפשטות? אידן וואס זיינען געזעסן אין בבל, וואס דאס איז געווען דער מקור אויף אלע גליות, זיינען זיי דארט געזעסן אין אן אופן, אז זיי זיינען עולה בבל ניט זיי געפינען זיך אין בבל, דערפאר וואס זיי האבן ליב גלות, האבן ליב בבל אזוי ווי מ'דארף אנקומען צו אן ענין פון עולה, איז בשעת ס'וועט זיין דער עולה בבל וועט דאס זיין עלי'בשלימותה, עלי'הכי גדולה.
- proofread
- 0