Paragraph
Paragraph rh-6vxhm1q4
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jkk7d500
- order
- S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ענינים פון בירורים, ווארום ער האלט שוין אז ער איז שוין א משיח איז, במילא האט ער צו-טאן מיט מצתי דוד עבדי יחידי שבנפש. וואס אט דעמאלט איז כל עניני זיינען אין אן אופן פון מצא איז אט דעמאלט, לגבי די עלי וואס ס'ווערט דעמאלט ביי אים, וואס זי איז שלא בערך די אלע עליות פון זמן הגלות זאגט מען, אז דעמאלט זעט ער אז לא עצלה לו אלץ וואס ער האט געטאן און ביתרותא דלילה שלמעלה מאתהרותא דלילה, שעל ידי אתהרותא דלתתא, איז נאך דעם עשרי שלים זאגט מען, אז דעמאלט לא עלתו לו ניט דאס איז אט די עליה בא וועלכע ער האלט אין דער עבודה, וואס די עבודה ווערט אנגערופן בשם מצא. און פארוואס איז דאס? דערפאר וואס מ'זאגט וואס האט ער געפונען? האט ער געפונען טרופה אט דאס גופא וואס אין זמן הגלות איז געווען דער ענין בשר בשדה, במילא דארט איז געווען חיות פופות, און מ'האט זיך געדארפט באווארענען אויף ניט אנקומען און ניט האבן מיט זיי צוטאן, אבער דער ענין פון פדה בשלום נפשי די גאנצע זייער שלילי איז נאך ניט געווען בתכלית השלימות, ס'איז נאך געבליבן עפעס רת הרושם פון דעם ענין פון חי'רעה מן הארץ, מערניט ווי דער ערשטער פירוש פון וישבתי אז זיי ווערן בטל, ס'איז דאך אבער דער עיקר הלינין איז דאך דער צווייטער ענין, אז די צומות און כל הענינים בלתי רצויים וועלן האבן די עלתה לו די עלי'אמיתית, וואס דאס איז דער ענין פון מועדים ימים פובים, ביז אין א ים טוב שאין דוגמתו כלל בכל זמן הגלות, במילא איז דאך ווערט דער ענין פון דער פריערדיקער עבודה וואס ס'איז געווען בשדה איז געווארן אן ענין פון תרוף על ידי עבודתו, ווערט דעמאלט אויפגעטאן, ביז וואנענט אז מ'געפינט און מ'ברענגט אחר, אז די גאנצע עבודה וואס ס'וועט זיין לעתיד-לבוא איז דאס אן עבודה אחרת לגמרי, העכער אפילו פון אט דעם אחר וואס מ'זאגט אין דער הגדה, אז לאחרי ווי מ'ווייס אז מ'שטייט העכער פון שרפים און פון מלאכים און פון חיות הקודש, זאגט מען אויך הוא ולא אחר און מ'טייטשט
- proofread
- 0