Paragraph
Paragraph rh-6pmfg050
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-wnt24psv
- order
- NW
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דאס איז דער פירוש בפשטות, און פארבונדן אויך מיט כמה הלכות אין וועלכע דאס קומט ארויס בהנוגע להלכה למעשה בפועל, אנהויבנדיק פון ענין הציצית, און אנהויבנדיק פון קדיש דרבנן לאחרי לימוד התורה אין א פריילעכן אופן בטוב הנראה והנגלה בעשרה מישראל, כמוזכר לעיל, וכמה וכמה דוגמאות בזה. וואס דאס איז אויך פארבונדן מיטן שיעור פארבונדן מיט היינטיקן טאג, דאס הייסט מיטן טאג ווען ס'ענדיקט זיך די שלשים, וואס דאס איז דער טאג יום חמשה בשבוע זה, וואס דאס איז ויקהל פקודו ווען זיי זיינען מחוברים, וואס דארטן רעדט זיך וועגן דעם ענין פון חושן און עופד, חושן ותורים טומים און דער אופת, און ס'רעדט זיך ניט ווי ס'רעדט זיך אין די פריערדיקע סדרה'ס, ווי אזוי מ'סטראגט אויף דערויף אן מלמעלה, און באווייזט אויף דערויף ווי מ'דארף דאס אפטאן, כמרא אשר הרותה בהר צו משה רבינו, ומשה רבינו גיט דאס דערנאך איבער בדיבור צו דער חכמי לב נאר אין דעם שיעור פון היינטיקן טאג רעדט זיך, ווי אזוי די חכמי לב, על שלוחים פון כל אחד ואחת מישראל, אפילו פון טף, וואס ווי ער זאגט דאך אין אבות ר'נתן האבן זיך אויך טף משתתף געווען אין נדבות המשכן, האבן זיי דאס געטאן במעשה בפועל, און ווי ס'שטייט דאך אין מדרשים געבראכט כמה פעמים, אז דער משכן שעשה משה וכל הקולים שבו זיינען נצחיים, איז דאך דאס איצטער דא במציאות בגשמיות, כמדובר בגן פשוט פון מדרשי חז.ל פון תורת אמת פון תורת חיים, וואס וואס האט מען דארטן? מיט דעם חושן מטומים, צוזאמען מיטן אופט. וואס דאס איז דאך א הוראה כללית, ס'דארף דאך זיין א הוראה במיוחד, אן ענין פרטי, אין עבודה פרטי,
- proofread
- 0