פסקה
פסקה rh-6ge9246h
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-crw7evdr
- order
- h
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ומשיח צדקנו בראשונו, עם ענני שמיא, כאמור, בנזכר כמה פעמים, אין ארץ הקדושה, און דארט גופא אין ילושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, ובבית המקדש, מתוכף ומיד, ולא עיקבו מאמר אפילו כהרף עין, ובפרט אז מ'איז דאך דאס מקשר אין דעם ענין הצדקה, ווי ער איז מבאר אין תורה אור, און אים דער דרוש פון בחודש השלישי בצאת בני ישראל בארץ מצרים באו מקבר סיני אז דאס איז פארבונדן מיט דעם ענין הצדקה, ווארום כל התורה כולה איז דער ענין פון צדקה. פארשטייט מען דערפון, אז דורך נאכאמאל געבן צדקה, און ווידעראמאל געבן צדקה, און א דריטן מאל געבן צדקה, ווערט דער ענין התורה נאכמער בשלימות ווי ס'איז געווען נאך פאר דעם, ועוד והוא העיקר, אז צדקה האט מען די הבטחה פון תורת אמת און פון תורת חיים, איז מען א רזת את הגאולה און מאהרת את הגאולה, ובפרט אז דורך דערויף וואס יעדערע וואס געפינען זיך גאר וועט אננעמען אויף זיך די שליחות פון געבן אויף צדקה די דעם אט בית וואס מ'וועט אים געבן, בדוגמא וואס ער איז פון אהמא תליתאי און דאס איז פארבונדן מיט אוריום תליתאי און מ'געפינט זיך אין ראש-חודש פון ירחא תליתאי און בא חודש השלישי, און דאס אלץ זאל זיין בשמחה ובטוב לבב, ותיכף ומיד ממש, און דער עיקר בפועל ממש, בגשמיות ממש, אין עולם הזה התחתון.
- proofread
- 0