טקסט

¶1פייערונג פון יוסף כסלו ווייסן דאך אלע, אז דארט איז דער טאג ווען דער אלטער רבי איז באפרייט געווארן פון סתרפעלות'ס טי רבי,

¶2וואו ער איז געזעצן פאר הפסח התורה, און ווי ער האט געשרייגט אין זיין מריר איז זאגנדיק דירות, און ווען ער איז געקומען צו דעם בטוק פון קדף ושלום נפשי איז אט דעמאלט איז ער אנגעקומען די בשורה אז מ'באפרייט אים.

¶3וואס דאס גופא באווייזט איז דאס וואס דער אלטער רבי איז דאס מדגיש אין בריא, אז דאס איז געווען ווען ער האט געזאגט דער ”פדה בשלום נפשי” איז דאך א סימן און א הוכחה אז ער פארבינדט דאס ביידע זאכן צוזאמען,

¶4איז אחוץ דערויף וואס דער קיום הפסוק איז ורביו הי' עמדים איז דאך ווי ער זאגט אין ירושלמי, אז דאס האט דאך געזאגט דעם ערשטן מאל דוד המלך און ער האט געזאגט, אז כזה בשלום נפשי כי מרבים היו עמדו איז דערפאר וואס אפילו אנשי אפשלום זיינען אויך געווען ווי דוד'ן,

¶5כאטש אפילו בגלוי זיינען זיי געווען מוכרח צו שטיין צוזאמען מיט אפשלום'ען, אדער אזוי על דרך זה איז אויך געווען בא דעם אלטן רבי'ן, ווי דער רבי דער שווער האט דערציילט מערערע מאל,

¶6אז אפילו אט די וואס בתחילת העמילה זיינען זיי געווען אנטקעגן דעם אלטן רבי'ן דערנאך, באקענענדיק זיך מערניטער וואס חסידות איז און וואס חסידים זיינען, זיינען זיי אויך אריבערגעגאנגען אויף דעם אלטן רבי'ס זיין, א טייל פון זיי אפילו בגלוי,

¶7און א טייל פון זיי לכל הפחות בפנימיות לבבם.

¶8וואס דערפאר איז אויך מובן וואס דער סיום הפסוק, דער כברבים הי' עמדי איז דאס געשימט דאך מיט דעם מצב דעמאלט בנוגע צו דעם אלטן רעדן, אז אפילו אט די וואס האבן פריער שוין מלחמה געהאלטן מיט אים, זיינען דערנאך אריבערגעגאנגען אויך אויף זיין זיין,

¶9עאכו"כ אז ס'דארף שטימען דער תחילת הפסוק, וואס דארף דערויבט דעם תחילת הפסוק ברענגט ער דער אלטער רבי דער פירוש אראפ אין דין, וואס דער אנהויבס פון פארטיק איז דאך דער ”פדה בשלום נפשי” וואס אין דערויף איז דאך דא איז צוויי טייטשן,

¶10אז די פדיה איז געווען דורך שלום און אז די פדיה איז געווען מיט שלום צוזאמען, וואס דאס איז ווי דער רבי ווי דער אלטער רבי שרייבט אין די אגרת קטאן תי וואס דארט האט ער דאך געשריבן די בועה מפטרבו נאך דער באפריינג זיינער איז דאך די גאנצע אגרת, ובפרט דער סיום פון די אגרת איז,

¶11אז ווי אזוי זיין גאנצע רצון און די כחודה איז, אז ס'זאל זיין שמן און דערנאך איז ער מסיים אז ס'וועט זיין זאל זיין ”כמים הפנים לפנים”.

¶12דאס הייסט, אז אפילו די וואס דעמאלט האבן זיי נאך ניט אנערקענט די פנימיות און די אמיתיות וואס ס'ליגט אין חסידות איז וויבאלד אז דאס איז א רצון פון א תדיק, און וואס ער האט דאס ממשיך געווען אין נעשה, אין כתיבה, אז ס'זאל זיין ”כמים הפנים לפנים” כאטש אפילו ער הויבט-אן דער וכו' הי' וכולי,

¶13דער סיום איז דאך פאר דער ”כמים הפנים לפנים” מוז דאס אפכל סוף מקויים ווערן אז ס'זאל זיין שלום, און אין וואס פאר אן אופן דער ”כמים הפנים לפנים” וואס דעמאלט דערקענט מען דאך וואס ס'טוט ער בפנימות, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט פנימות הנשמה, איז דאך וואס קענען דאס דערקענען?

¶14בשעת מ'פארבינדט זיך אין תורה אויך מיט די 'פנימיות התורה', איז דעמאלט דערגרייכט מען צו פנימיות השם, דעם בקשו כאן אז אף 'פניך הוי'' הבקש וואס אט דעמאלט מצד פניו זיינען דאך אלע אידן 'כאיש אחד חברים', איז קומט אזוי ווי ”בזמן שבית המקדש קיים”.

¶15איז דאס ניתדמה געווארן, ווען ער פלעג קומען אין בית-המקדש צו די שלוש רגלים, וואס דעמאלט איז דאך געווען ”יראה כל ספוך את פני ה' אלקיך” וכשם שבן אינו סך בה הוראות אז מ'האט אין אים אויך דערזען זיין פנימין.

¶16וואס אזוי איז אויך האט ער דעמאלט געווען, ומפני חטא אלו ועלינו מעצרה און חרב בית-נקדש אלו איז דאך מערניט ווי חרוב געווארן דער בית המקדש פון די עצים ואבנים,

¶17אבער דער בית המקדש פון וארצו ”לי מקדש ושכנתי בתוכיו בתוך כל” אחד ואחד מישראל, אט דאס וואס א אידישע הארץ איז א בית המקדש ביים אויבערשטן,

¶18אויף דערויף האט דאך קיינער קיין שליטה ניט, איז דאס איז דאך גאנץ איצטער אויך, איז בשעת אידן טרעסן זיך צוזאמען אין א הארציקן אופן וואס דאס ווערט א כללות'דיקער בית-המקדש אט דעמאלט פארבינדט זיך איין פנימיות פון במושבה מיט א צווייטע פנימיות פון דער שמה, און דעמאלט דערקעמט מען און מ'דערזעט דער פנימיות פון תורה,

¶19וואס דאס איז נתתלה געווארן אין תורת החסידות, וואס דערפאר איז אויף איסלאך ווייס זעט מען, אז דער ענין פון חסידות פארשפרייט זיך און ס'דערגרייכט אין אזוינע קרייזן וואס ביז איצטער איז דאס ניט געווען, אבער אין דערויף גופא קען דאך זיין צוויי וועגן, אדער בדרך מלחמה אדער בשלום איז אט דאס האט דער אלטער רבי געזאגט, אז גלייך מיט וואס איז ער ארויסגעגאנגען פון תפיסה,

¶20אז איב זיין בדיעה איז בשלום, און אזוי איז די בדיעה פון יעדער אידישער נשמה אויך בשלום, וואס דאס קומט דערויף אז מ'גייט-צו צו א צווייטן מיט אהבת ישראל איז אט דעמאלט נעמט מען אים מיט די אייגענע פנימיות,

¶21זיין פנימיות, און דעמאלט פארבינדט מען זיך ביידע אין 'פנימיות התורה', וואס דאס איז תורת החסידות, און אט דאס איז די הכנה קרובה צו דער גילוי פון פנימיות הכוונדות בעולמות, וואס דאס וועט נתגלה ווערן בביאת משיח צדקנו, וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער ”לתקן עולם במלכות” שזי,

¶22אז אט די וועלט וואס דער וויילער איז זי א הרם והסתר, זאל מען דעמאלט ערזען דארט בגלוי, אז ס'איז א דשם אחד און 'שמו אחד' איז וואנענט אז קר אהפך אלקר העמים לעבדו כולם שכם אחד אז דאס איז די אנדערס מיט א פירוש,

¶23אז די אנדער וועט אפילו דערגרייכן צו די עמי הארץ אויך, אז די אחדות וועט דערגרייכן אפילו צו עמי הארץ אויך,

¶24איז אט דאס צו ליגט א חוב קדוש אויף יעדער אידן מאכן די הכנה אויף וויפל דאס הענגט-אפ פון אים, אויף טרעפן זיך זיך מיט א צווייטן זאל דאס זיין באופן של שבים, דורך אהבת ישראל,

¶25און וויבאלד אז ער האט יענעם ליב דארף ער אויך לאזן הנאה האבן פון דעם זפוס מיט דער תורה וואס איז פאר אים אנגעקומען, וואס דאס איז די ידיעה אין 'פנימיות התורה', אין תורת העתידות, און בשעת ער דערציילט דאס יעדערער מתוך האהבה,

¶26איז תורה איז דאך כפתיקע אבנים, שח ומים איז אפילו אז מ'טרעפט זיך מיט א לב האבן, איז סוף כל סוף די מים די תורה, און וואס דאס איז דאך על אחת כמה וכמה 'פנימיות התורה' מוז דאס צורייבן דעם ליל האבן, און דאס מאכט דאך א כלי קיבל אז ס'זאל מקבל זיין אין זיך קריא דתורה צוזאמען מיט סקין דתורה,

¶27און אט דאס איז דאס וואס ס'ליגט אויף יעדערן פון אום זיך זאל דאס אויפטאן אין זיינע ד' אמות, און אין זיין צביבה זען אויף פודה זיין די צביבה בשלום,

¶28פון דער חסרון ידיעה וואס זיי האבן דערוויילע וועגן דעם עונג פון חסידים און חסידות, און ער זאל זיך ניט טרעקן, אז ווער וועט פיינער און אנטקעגן זיינען רבים ווי וועט ער דאס זיי קענען איבערשטעלן זאגט ער אויף דערויף, ”כי ברבים היו עמדי”, אז יעדערער פון זיי איז בפנימיות נפשו האלט ער צוזאמען מיט אים, אז ער וועט אים ארויסהעלפן אין דער ארבעט.

¶29אט דעמאלט, בשעת ס'וועט זיין די הכחדה, אז ס'וועט נתגלה ווערן ניטן ארגניא דתורה, ס'וועט אויך נתגלה ווערן די פנימיות פון דער וועלט בגלוי, אז זי איז דאך פארשאפן געווארן די פנימיות הכוודה איז דאך לעשות צו לה יתברר תהורה בתחתונים וועט דאס אויך ארויס בגלוי במהרה בימינו על ידי משיח צדקנו.

¶30לחיים. לחיים.