טקסט

¶1דא? און דער וועלט אי געבארן.

¶2דר. עני, און דער עסקול אות טובה. תיקו איז דא.

¶3אפילו א משועות תהילות. וואו איז דא אין משועות-התורה, מאכן א התוועדות, א פארטן, אין דא א שמחה חלכה. און ס'איז ער דא איך ניט קיין, דאס איז דאך א סלב כבר.

¶4און נאך איז דאך דא א שמחה חלכה. באז ווי ס'איז דא א צווייט... א צווייט... דערויף איז דא א צווייט... דא? איז דא? געבן כחוין, דא? איז דא? בפרטער, אז דערמאנט איז דא?

¶5ערשט אין דעם אויבערגעצו צו דערצי אן ענין פון א ענין פון אידן, וואס דאס איז פאר ניט נאכן התוועדות יזהר היא. לחיים אחרית הגאולה נדא לכא יז דארף זיך שנים בתחצון די ישראל תשלמי וחשון פרשה תשלמי.

¶6וואס ער הת Guoיווי חושך הרגי'ן, ביז שוין פעריז אין פאריז, נא, דער איז געבן אויף ישראל, כאורה איז ניט פאר דאס.

¶7אמן וכמדנו.

¶8אמן. לא יפציץ, ותרב יטבט, און אין פסחת תורה. וואס איז דא אינו, איז דא אים אויך קומט געבן דארף מען? פארשטייט וואס? און ווי אז דער חינוך איז דא? אז ס'איז דא ניטא ניטא נעמט.

¶9און ווי ס'איז דא ניטא נעמט? ניטא ניסן?

¶10קומט שנעמא? אמן, וואס דאס איז געבן דעם אויף דער חמישות חוז? דערנאך איז דאך דער סוגל, וואס דער איז דאך ניט קיין געבן די געבן יום?

¶11איז דאך פון משטוב ומתאחק פון משנה טובה, ומשנה טובה, ומשנה טובה.

¶12נעמט דא גופא, און ער וועט גייט אין דעם.

¶13חינוך פעמים, סבא צבא אים. ווען דערנאך איז דאך אבער א חינוך פון ברכת המקצות.

¶14איז דא ניטא. ווען? דער איינגער? ניין, איז דא ניטא. ס'איז דא פעולת הדברה.

¶15פעולת הדברה. ס'איז דא א מעשה בזה. וואס דער ענין פון א היפך פון א ס'איז דער ברכת פון אידן? און אז ס'איז דא פון דער זכות, אז מ'האט דא מאכן אנגעבן א פון א פון אידן?

¶16מבטלה בן יוחא קודש רבי אז ישראל פון שבע מצב אליין, נאר ניט שבע מצב אליין, נאר ער איז בזה וואס במילא איז איינער פון זיי ניט זיין, און מ'דארף עסקה רבה ובארקערט, ובפרט דעם מקרוב, אז ס'איז צי ווערן זיך ניט געבן געבן כמה פון שבע מצב אליין ועל מצב אליין ושלחן ענין און ס'איז אויך געבן צדקערענסטער פון די מגי קתיא? ס'איז די מנה קתיא?

¶17אה?

¶18איז דא ניטא ניטא, אז מ'איז שוין שאלת וועט מען די נמולא רצי?

¶19בנבי ודכי. אמן, בכל המצורתו, חלש וחשמי. לחיים. לחיים. לחיים. לחיים. לחיים. לחיים. לחיים. לחיים. דא איז שלוס פייב לנוסף.

¶20העפי יו. איז דא געווען די צווייטע תשובות, און מאכן א התוועדות און זאלן משנהפעס חלאכה איז דא א אידן.

¶21גייט דאך דולגע? און ניין, און דאס רעפט דערט נאך דא? און ס'איז דא א שמחת פון דעם מציבות בפועל, און אין מציבות בפועל, ווי ס'איז געווען בפועל זיין?

¶22און אט דער חתונה? און דעם וואס דארט זיין אז ס'איז אויך ניטא?