פסקה
פסקה rh-62b6ceg2
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-fqb5jpj8
- order
- WE
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אין סוף מסכתא ברכו ז ברויים שביבשר זיינען זיי בטלים במקום חייתם, וואס דערפ ר זיינען זיך אידן מיט תורה געגליכן, ביז וו נענט ז מ'ז גט ויף דערויף די דוגמא, ז ד ס איז די דוגמא פון דגים בים, וו ס זיי זיינען חי בכל חייתם, און מיטן ג נצן שטורעם און מיט חיות גדולה, ביז וו נענט, ווי די גמרא ז גט אין בבא בתרא, אז דער ענין פון לוייתן וו ס ס יז נבר ובים, ז ער יז מ יב כל עולם כולו. וו ס עולם כולו יז ר בעיקר ענין פון מ ור ון ער ענין פון ר סיני ון ער ענין פון בי מ ון ער ענין פון בי מ ון ער ענין פון ר י ר ל, וו ס כל ענינים אלו זיינען ר ענינים וכ בי ב.‰‡ ון ערנ ך ז ט מען, ז ס ווערט מוקף על ידי לוייתן, וכמוזכר לעיל ובארוכה אין דער סוגיא הידועה אין בבי בתרא, וכמוזכר כמה פעמים וואס ער זאגט אין זהר, ובקבלה, וכמדובר כמה פעמים, אז דאס איז בדוגמא פון די ג'בבות וואס איז דא בכל העולם כולו, בדוגמא פון מקדש ראשון און מקדש שני און מקדש שלישי, וואס דאס איז מקדש אדנ כוננו יד אחד בנין נצחי, וו ס על רך ז ויך יז אסתכל בורייתא, שפ יגלט זיך ס פ ין ור ין ין יו ר ין י ג'בו וו ס זיי זיינען מתקן כל בר בלתי ר וי, נהויבנ י פון י רבא בו ו י נם ר ויים, ון מ'מ כט פון זיי, ז ס'ז ל ווערן בנין מסוכה
- proofread
- 0