טקסט

¶1זאל דער אויבערשטער בענטשן ומצליח זיין יעדערער פון די בר-מצוות, צוזאמען מיט זייערע עלטערן און צוזאמען מיט זייערע מדריכים ומדריכות וואס האבן זיי אויפגעהאדעוועט אין אזא אופן אז זיי קומען צו דער צייט פון ”וחזקת והיתה לאיש” איז באוואוסט די שיחה פון נשיא דורנו אין דעם,

¶2און בפרט נאך אז מ'טרעפט זיך צוזאמען אין בית הכנסת ובית המדרש פון נשיא דורנו, איז דאך א זיכערע זאך אז דאס וועט נאכמער צוגעבן אין דער שטארקייט פון אייערע החלטות, אויף זיין חסידים און יראת-שמים און לומדים, ביז אין אן אופן פון ”ואהבת לרעך כמוך” איינווירקן אויף אייערע חברים,

¶3און די זעלבע זאך בנות מצוה אויף זייערע חבר' טעס, דורך באווייזן א לעבעדיקן ביישפיל, און דורך רעדן דברים היוצאים מן הלב וועגן ענינים פון אידישקייט, פון תורה ומצוותי', ווי מ'זאגט בנוגע צו שנת הקריל לא יראה את הוי און דאס זאל זיין אז מ'זאל דאס געדרינקען כל הימים,

¶4ובפרט נאך אז זיכער ווייסט איר דאך פון דעם מנהג ההולך ומתפשט אז א בר מצוה ביום פון זיין בר מצוה, אדער אויב דאס איז שבת און יום טוב ערב דעם טאג, און דעם טאג נאכדעם,

¶5גיט ער א הוספה אין עניני צדקה, מער ווי ער גיט על דרך הרגיל, כדי דאס זאל נאכמער מצליח זיין יהוד פרוטה באדר מצלי,

¶6אז אין אלע זיינע תפילות ובקשות, ער זאל זיין ווי דערמאנט פריער בהצלחה רבה אין אופן פון וחזקתו ויתר לאיש און ווי דערמאנט אויך אין דער רייד פאר דעם,

¶7אז כאטש אפילו מ'געפינט זיך בארץ עני אין זמן הגלות, איז אפרני הוי' בארץ עני אז דוקא דער גלות, איז ”כן בקודש חזיתיך” ווי ס'איז געווען בארץ צי' ועייף אין זמן ארץ עני,

¶8אז דאס ברענגט נאכמערער ארויס דעם הפרני אין פירות של צדיקים, וואס דאס איז תורה ומעשים טובים ומצוות, און אין אן אופן פון השני הוי' מכל עמלי אז דער אויבערשטער מאכט פארגעסן די אלע שוועריקייטן פון גלות,

¶9און מ'קען לערנען תורה און מקיים זיין מצוות מתוך מנוחת הגוף ומנוחת הנשמה, און דורך דעם אלעם האט פארשאפן נאכמערער נחת פאר דעם פאטער און פאר די מוטער און פאר די זיידעס און באבעס און אלע קרובים און גאנץ 'כלל ישראל',

¶10ובמיוחד די מחנכים ומחנכות, און על דרך זה אויך די בני המשפחה איז דאך אויך א מנהג טוב אז זיי גיבן א הוספה אין צדקה פאר דעם זכות פון די בני מצוה אדער בנות מצוות,

¶11און גדולה צדקה אז דאס ברענגט נאך מערער הוספה אין דעם אויבערשטנ'ס ברכות, אין אלעם אין וואס מ'נויטיקט זיך, ובפרט אין צוזאמענהאנג דערמיט וואס דאס איז שנת הכל,

¶12א הוספה און א זירוז אז ס'זאל זיין בקרוב ממש דער תלוקטו לאחד אחד אז דער אויבערשטער מאכט דעם אמת'ן הכל פון האנשים והנשים וטף, און גייט מיט זיי אלעמען צוזאמען, ”ושב הוי' אלקיך את שבותך” לארצנו הקדושה, און דארטן גופן אין ירושלים עיר הקודש,

¶13און דארטן גופן אין הר הקודש, און אין ”מקדש אדנ' כן ידך”, בפרט אז מ'שטייט ערב חנוכה אויך צו ליקו ”נרות בחצרת קדשך”, און ווי די אלע ברכות, ווי גערעדט פריער, בא דער פריערדיקער קבוצה,

¶14וואס זיכער איז דאך יעדערער פון אייך אין דערויף נכלל און אויך איינערע בני בית בכלל און די קרובים און די בני-בית וואס געפינען זיך דא מיט אייך צוזאמען, ובמיוחד אז מ'וועט זיך אויך מוסיף זיין, מסיים זיין, דורך מוסיף זיין אין ענינים פון שליחות מצוה,

¶15מאכן יעדערן פון אייך פאר א שליח מצוה דורך געבן א שטר פון א דאלאר, און ניט דאס אפגעבן אויף צדקה, צו א הוספה מדילי, און ס'זאלן דאך סיין בשורות טובות אז איר וואקסט, און מוסיף ואלו בקודש,

¶16ווי די הוראה פון נרות חנוכה מיום ליום אין 'לימוד התורה' וקיום מצוותי', און דאס מאכט אויך וואקסן נאכמערער דעם אמת'ן נחת וואס איירע קרובים, ובפרט די עלטערן-האבן פון אייך, ובמיוחד ובפרט 'כלל ישראל',

¶17און דאס זאל נאכמערער צוגעבן אין דעם נחת רוח וואס אבינו שבשמים האט פון יעדער אידן און פון אלע אידן, און פון יעדערן פון אייך און פון יעדערן פון אונז,

¶18ובפרט אז דער נחת רוח זאל נאכמערער צוהיילן דעם אויבערשטן'ס הבטחה, אז בקרוב ממש ממש תלוקטו לאחד אחד מישראל", און ס'קומט די גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד.

¶19ובפרט נאך אז מ'איז דאך מסיים כרגיל וכגנז ה, דורך מאכן פון יעדערן פון אייך א שליח מצוה געבן א דאלער אויף אפגעבן אויף צדקה, ו”גדולי צדקה שמקרבת את הגאולה”,

¶20וגדולה צדקה וואס זי איז מושיף נאכמער הצלחה אין אלעמען וואס מ'נויטיקט זיך, וויבאלד אז זי איז שקולה כנגד כל המצוות וכו מיט די אלע ענינים וואס ס'שטייט אין דערויף.

¶21און די נקודה העיקרית והפנימית והיחידה, אז בקרוב ממש ווערט נתגלה 'יחידה שבנפש', דורך דערויף נאכמערער דורך דערויף וואס ס'ווערט נתגלה די יחידה פון 'כלל ישראל', וואס דאס איז משיח צדקנו,

¶22וואס קומט צוגיין בשעתא חדא וברגעא חדא תיכף ומיד ממש, און נעמט ארויס יעדערן פון אייך און יעדערן פון אונז און יעדערן פון 'כלל ישראל', והרוי אים עמני שמיא,

¶23פליט מען גלייך און מ'געפינט זיך גלייך ו”לא עיקבם, אפילו כהרף עין”, בארצנו הקדושה און דארטן ווי ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ובית המקדש, וליקוד נרות בחצות קדשך בפשטות בכל ענינים אלו, און ביז תיכף ומיד ממש, בעגלא דידן ממש.

¶24וואס דערפאר איז