פסקה
פסקה rh-548z9acm
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-kq4czcgc
- order
- LJ
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז דאך אויך ווי מ'זעט אין טבע פון אידישע קינדער, אז בשעת ער טרעפט זיך מיט א צווייטן קינד, צי דאס איז נשים אדער אינגעלאך אדער מיידעלאך, הויבט מען צווישן זיך רעדן וואס האט מען געלערנט היינט אין חדר אדער אין קינדערגארטן, אדער געהערט פון דעם פאטער אדער פון דער מוטער, צי דאס איז געווען א אן אלף אדער א בי ת, אדער ביז דעם סיום פון אלף-בי ת, וואס דאס איז דער אות ת פארבונדן אויך מיט די שלימות אין דער גאנצער וועלט, וואס זי איז דאך פארבונדן מיט אד במי שקל עובר לשוחר אז ס'ווערט אן ענין של מקב, וואס דאס איז דאך דרכת חילה דער ענין פון תורה, און דערנאך דארף מען פון דעם מקב ווערט דאס א מוקף דורך דעם שכל פון א אידן, ועוד והוא העיקר, אז מ'נעמט אויף דער המעשה הוא העיקר א תוספת שיעורים אין לימוד התורה, יעדערער טאקע לפון שיעורים דילי, אבער אין אן אופן, אז דער שיעור פון היינט איז גרעסער פון דעם שיעור פון נעכטן, און דער שיעור פון היינט גופא פון תחילת היום ווערט ער נאך גרעסער, דורך א הוספה ביז שלא בערך,
- proofread
- 0