Text

¶1ווי ס'איז דאך איצטער יו'ג'תמוז, און דערציילן וועגן דעם ענין ווי ס'איז דאך שוין געדרוקט און דברי הרב, על אחת כמה וכמה וואס דערנאך איז דאך שוין דא וואס מ'האט גערעדט א ריבוי פעמים במשך השנים שעברו מלפני זה, און די תן לחכם ויחכם עוד ויחכם עוד וועט דאך יעדערער נאך מסתמא מוסיף זיין, בכל שיעורי דילי ווי מוסיף זיין, כמדובר כמה פעמים, אין המעשה הוא העיקר, אז אויב ס'זאל איבערגעזעצט ווערן און ארויסקומען בפועל, דורך מעשים בפועל בהתאם צו די הוראות פון דעם בעל הגאולה, וואס דאס וועט דאך אויך זיין יום הולדת, וואס מזלו גובר, אז טאן ענינים של מעשה אין דעם רוח אין וועלכע ס'איז געשריבן געווארן די בריוו פארבונדן פון דעם יום ההולדת והשמחה והגאולה, אין צוזאמענהאנג מיט י'ב'-י'ג תמוז, און וכל המוסיף מוסיפין לו, און ס'איז א זיכערע זאך, אז יעדער הוספה וועט אויך פועל זיין, וויבאלד אז יעדער חסיד אדער די ברכה פון דעם בעל הגאולה, אז מ'זאל זיין א נר להאיר

¶2איז די הוספה וואס יעדערער איז מוסיף בא זיך וועט אויך פועל זיין אויף להאיר אז ס'זאל צוקומען נאכמערער אין די הוספות פון די וואס זיינען ארום אים, ועל דרך זה אויך וועט ביי אים אויך צוקומען א הוספה נוסף אויף זיין הוספה, דורך די וואס זיינען ארום אים, און ער זעט ווי אזוי זיי זיינען מוסיף, ובכיגן זה האט מען דאך די אלע שלשה ימים, ביז קיימא סיהרא באשלמותא, וואס אויב מען זיך אן מיט יום י'ג'תמוז, על אחת כמה וכמה אז מ'קען דאך אויך מוסיף זיין, אף על פי וואס דאס איז שבת, און דעמאלט איז דאך כמה ענינים ווי האלטן געלט און סזקה בממון איז ניט שייך צו זאגן, ס'איז דאך אבער דא די שלשה ימים פון י'ג'תמוז, און י'ד'תמוז, און חמשה עשר בתמוז, פון קיימא סיהרא באשלמותא, פון דעם חודש תמוז, וואס חמה האט דאך אין זיך די ביידע ענינים, וואס דאס איז דער פופצנטער טאג, איז אט דעמאלט איז דאך דא די פליאה, וואס אף על פי וואס דאס איז דער פופצנטער טאג, לויטן ענין ימי הלבנה פארבינדט מען דאס אויך, אז דעמאלט איז אויך דער תוקף פון דער חמה פון תקופת תמוז, וואס דעמאלט איז דאך די חמה בתכלית התוקף,

¶3דעמאלט דעם ענין פון חמה ווי דאס איז פארבונדן מיט שמש ומגן הוי'אלקים מליאנען וואס כולם מעלות, ביז אין אופן וואס מראה באצבעו ואומר זה, און באווייזט אויף זיך ווי אזוי ביי אים איז צוגעקומען, און האט אויך גע'פועל'ט בא די דמי ביתו וכו,' ובפרט נאך אז מ'פארבינדט זיך דאס אויך מיט מאכן יעדערן פון די וואס זיינען אויך אים דא, ה, סיי אין נפש אנשים סיי אין נפש נשים, און אויך די טף שביניהם אויף א שליחות אין צדקה. וואס דאס איז דאך אויך פון די ענינים אין וועלכע דער בעל הגאולה האט זיך, על דרך ווי דער אלטער רבי האט דאך פארבונדן די גאולה פון די ט'כסלו מיט דעם ענין פון צדקת ארץ הקודש, ווי פארשטאנדיק פון איר פון זיין אגרת הקודש שלו, על דרך זה אויך בנוגע צו דער בעל הגאולה פון דער גאולה, פון יום-בית-ית ג'תמוז, וכמדובר כמה פעמים. און דאס וואס מ'וועט געבן מ'וועט דאס אויך נאכמער מוסיף זיין אז דאס וואס מ'האט מקליט געווען בא זיך לפני זה, אויף געבן אין צוזאמענהאנג מיט דעם חג הגאולה ענינים אויף צדקה, זאל מען אין דערויף נאך מוסיף זיין נאכמערער

¶4און נאכמערער באיכות, ביז אויך מוסיף זיין אויך בכמות, וכמדובר כמה פעמים.

¶5לאחרי המעשה וואס ס'האט מגלה געווען וואס פינחס איז, איז דעמאלט איז ער ערשט געווארן א כהן, איז ביי אים אויך געווען דער עילוי, וואס ס'איז דא א� לוי איז ער זיך געווען בלאו הכי, מוס דער עילוי וואס איז דא אין כהונה לגבי לויים, וואס דאס איז דאך אויך דא בחזקתו של כל אחד ואחד, ובכוחו של כל אחד ואחד, כמדובר כמה פעמים פון דעם רמבם הידוע, אז לא שבט לוי בלבד, נאר כל אחד אשר נדבה רוחו ווערט ער דערנאך ווי שבט לוי, און דערנאך ווי ער איז ממשיך אז ער ווערט דערנאך לקודש הקדשים, וואס דאס איז דאך די דרגא וואס איז דוקא פון כהונה, און ביז אין כהונה עצמה, דער ענין פון כהונה גדולה, בפרט נאך וואס דאס האט דאך שוין אויך געווען די התחלה בזה בשעת מתן תורה, איז דאך דעמאלט ווען ממלכת כהנים אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן עד סוף כל הדורות, און ווי אפגעטייטשט אין הדרשים, אז ממלכת כהנים מיינט מען דאס די דרגא הכי נעלה אין כהונה, וואס דאס איז דער ענין פון כהונה גדולה. וואס דערפאר איז אויך, כאמור לעיל, איז א דבר הכי נקן, אז מ'זאל מאכן א המשך פון די פארברענגענגעס פון יו'ד-בי'י'ג תמוז פון שנה זו, ביז אין קיימא סיהרא דארשלמותא,

¶6דאס איז סיי י'ג'תמוז, און סיי י'ד'תמוז, און סיי ט'ו'תמוז, אף על פי וואס י'ב'תמוז דארף מען זיך אויך טרעכען, וויבאלד דא, אז דעמאלט איז ניט דא דער ענין הממון, און מ'איז געבונדן מיט משמח-זיין אידן אויך דורך אין טעליפאן וכיוצא בזה, משא נכן אט די דריי טעג זיינען זיי דריי טעג אין איין המשך און אין איין אופן, סיי אין די אלע מלאכות וואס זיי זיינען פאר מותר בשבת, און אויך אין די מלאכות וואס זיי זיינען פארבונדן דוקא מיט איר מוטער וואס זיי זיינען מוטער מערניט ווי די ימי החול, איז זאל מען דאס אויך מוסיף זיין אין יעדערע פון די דריי טעג, וואס דערפאר רעכנט מען ניט דעם טאג פון שבת בזה, און ס'זאל אויך זיין ווי חוט המשולה שלא במהרה ינשק וואס דאס איז דאך ווערט דאך די פלא הכי גדול, וואס דארף דא דער פסוק דערמאנען אז ס'קען גאר זיין א נפשריות פון ינסק, און ווי מ'האט אז ס'זאגט די מעלה, ס'דארף זיין פארקערט די זהירות פון אל תפתח פה, נאר אט דאס איז דאך דא, דער עיקר מעלה פון חוט המשולש איז, איז ניט ווי כאילו די קא-סלקא-דעתך אין דערויף וואס ער ווערט איין חוט פון די אלע דריי, נאר דערנאך איז

¶7יעדערער פון די דריי איז ער פועל דערנאך אלס א באזונדער חוט המשולת במקומו, ווי מדובר כמה פעמים על דרך זה בהנוגע צו כמה וכמה ענינים. וואס דאס איז אויך אזוי ווי מה טוב ומה נעים אז אין יעדערער פון די דריי טעג זאל יעדערער נעמען אויף זיך על כל פנים דריי ענינים, במילא וועט אויך זיין במשך פון די דריי טעג ג'פעמים ג'מיט אלע ענינים, מיט אלע רמזים וואס מ'קען אין דערויף זאגן, און טאמער וועט מען זאגן ניט אן א יסוד בדבר איז כמדובר כמה פעמים, וויבאלד אז דאס וועט ברענגען א הוספה אין תורה און עבודה און בגמילות חסדים אין די אלע דריי זאכן, און וואס יעדערער פון זיי איז דאך כולל פון די אלע דריי, כמדובר כמה פעמים, וועט מען אויך האבן דער ג'פעמים אין ג', און דאס וואס מ'זאגט אויך, לא במהרה ינשק איז פארשטאנדיק, אז ס'איז דא די מציאות פון י'נשק, נאר וואס טוט-אויף דער חוט המשולות? אז דאס קען ניט זיין במהרה, ס'מוז זיין א משך זמן ווי דער חוט המשולות שטייט אלס איין און איינציקער חוט, און דערנאך האט מען אויך אט די מעלה וואס ער ווערט דרכי י'נשק און יעדערער טוט זיך אין אן אנדער מעמד ומצב, וואס ס'איז לגמר ניט דער מעמד ומצב פון דעם צווייטן

¶8און פון דעם דריטן פון דעם חוט המשורשה, כמדובר כמה פעמים, על דרך זה בהנוגע צו כמה ענינים.

¶9באיאדערן זיין אין אן אופן פון כל השומע יצחק לו, על אחת כמה וכמה כל הרועה, און השומע זאל זיין כל השומע יצחק לי און דאס זאל זיין אויך ווי מ'זאגט אז די גאולה העתידה לבוא, במהרה באמינו ממש, איז דאך דאס די גאולה פארבונדן דוקא מיט יצחק'ן, ווארום אברהם לא ידענו ועל דרך זה אויך יעקב און דוקא די גאולה פארבונדן מיט יצחק'ן, וואס דערפאר זאגט ער דאך, אז די גאולה האמיתית איז פארבונדן דוקא מיט יצחק'ן, וכמדובר כמה פעמים, על דרך זה וטלו חכם ויחכם עור. און ויהי רצון, אז דאס זאל נאכמערער מוסיף זיין אין די פעולות על המשך פון כל השנה כולה, אז ס'ווערט דאך די שנה וואס מ'פארענטפערט די שנת פון תשמוט תיידך און דערנאך גייט מען גלייך אריין אין תהי'שנת ניסים, און ס'הויבט זיך אן די ניסים גלויים, אנהויבנדיק פון דעם נס הכי עיקרי, פון דעם נס פון גאולה האמיתית והשלימה נאך אין מיטן פון שנת תשמוד ידך, על אחת כמה וכמה אז מ'האלט שוין אין חודש תמוז, וואס שטייט דאך אין ספרים, אז די מעלה פון תמוז איז דאך, אז דעמאלט איז דער שמש דער תוקף הכי גדול, ביז וואנענט אז ס'ווערט אנגערופן תקופת תמוז,

¶10איז דאס דער שמש הכי גדול, גייט דאס ווי אזוי בא יעדער אידן, דאס שיינט אין אים ניט נאר אט דאס וואס ער איז מונין ללבנה ודומין ללבנה נאר תקופת תמוז טוט-אויף פון אים אז ביי אים שטייט דער ענין פון דער שמש פון תמוז מיטן גאנצן תוקף, און דאס ווערט דערנאך א גאנצע תקופה אזוי, וואס א תקופה איז דאך כולל אין זיך דריי חדשים, האט מען אויך דעם ענין פון חוט המשולה, בנוגע צו די חדשים, און די חדשים האבן דאך דערנאך תמוז און אב און אלול, האט מען דערנאך גלייך דעם חודש תשרי, וואס דאס גייט דאך אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן וואס זיי זיינען דאך לירוש פון דעם אויבערשטן, און דעמאלט איז דאך תמוז עיני הוי'אלקיך במרשית השנה, ראשית אושית תשרי ווערט אויפגעטאן בא יעדער אידן במשך כל השנה, אנהויבנדיק פון י'בי'ז י'ג'תמוז, תשמ'ט תשמ'ט, ובפרט פון יום השני שבו, וואס דאס איז דער חיום וחותם שלו, וואס דאס איז דער חלק ראשון פון פרשה פינחס, און ס'ווערט דעמאלט הינינו תין לו את בריתית שלום צו יעדער אידן, און דורך יעדער אידן צו אלע זיינע בני בית, און דורך יעדער אידן צו כלל ישראל, און דערנאך איז יעדערער מוסיף ומשפיע על כל הסתות

¶11ובבין אותו און אזוי איז חזר ס'איז דאס איבער כמה פעמים ככה. און דאס ברענגט גלייך תוכף ומיד ממש דער ענין נותן לו את ריתית שלם אז ס'קומט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה, צוזאמען מיט אליהו פינחס זה אליהו מבשר הגאולה, צוזאמען מיט דוד מלכא משיחא, ובשורות טובות, תמיד כל הימים בגשמיות וברוחניות וברוחניות ובגשמיות, ובשנים גם יחד בשמחה ובטוב לבב.