עברית
Library

transcript · Yiddish

Text

25 sections

Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.

1הי' איז שייך. און ער רעדט ניט קיין הענפט אויף אפילו.

2און פארלויס נאך דארף מען ניט זאגן קיין טעמים אפילו, פארוואס איז ניט געווען קיינעם סלח,

3דער העדרי הצלחה עד עתה האט געזאגט פרשט אליין, און פאר דערויף האט ער געזאגט רעדים, און האט געזאגט אים ”פורים תורה” ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה ותורה זיינען זיי גלייך מאחים,

4און ווי ער האט געזא� ס'איז דא ענינים וועלן זיינען לא יפור, ס'איז דא ענינים וואס מ'דארף דאס זאגן, ווארום אזוי פופס ופון ערוך, אבער מ'דארף על פי תושטן תליטות ניטא און אין ענין וועט מען שפינען זאגן, און מ'האט דאס ניט נאר געזאגט אז מ'איז אין ענין ס'איז געהאט פון פארביניען.

5כ' האב מיל אז מ'זאגט געווען אישטער, אז אין פינף ערשט איז דער געווען אים, און מ'האט דען גע וואס איז דאס פאר אזוי?

6דער חינוך פארשטער איז בטבע איז ניט קיין לאו אויף אריינפערשטן אז רבא ויגיילע ס'איז א איינערענצער, ניט קיין לאו אויף משנה פון א גוי"א ידן וואס דאס איז ניט קיין פאמור, ניט קיין פאמור, ניט קיין פאמור, ניט קיין פאמור, ניט קיין פאמור, ס'איז דא היפך פיו, און באוואך קומט ער דא, ס'וועט זיך ניט נקוין זיך איינרענצען זיך און הייסטער, ניט

7אז ס'רעדט זיך ווי א לימון פון המחה, מיינט מען דאס ווי הלכה פארבראנגט, אזוי ווי לית קען מען ניט געבן קיין מימון אט דעמאלט זיך דא ניט רעכזט.

8איז דאס ניטא, אז פריער איז דאס געווען א שרה מיט א סבר ארטן, דערנאך האט מען דאך דאס אויסט ווי ערשט ניט געבן דעם אויבערשטער, דא איז דאס אויסט ווי ערשט ניט געווען,

9ווען ס'איז דאס אויסט ווי ערשט ניט געו מ'דארף אויף מסירות חדשים פון נעמען איז אופן פעשטער אין ערשטער, און אין ערשטער זעלבע טעף על את האחת, האבן ער האט דאך אליין פון זיי געהערט, האבן וועט וועט פון אים, האט ער ערשטער אליין פון זיי געהערט, האבן וועט דאס געהערט, נאר מ'האט דערפון נעשה בא דער משתנא,

10במילא אויף ערשטער טוט דאס דער...

11איז אבער דעגין האט דאס ניט נאר געהערט, נאר מ'האט דערפון במילא זיי וועלן מען געקומען א מסתמא, אז וויבאלד אז די זאך ווייט מען ניט, איז דאך וואס מ'זאגט אז מיני עסט יא איז אויף ניט ער נעמד דער, ווי ער איז צווי און ער איז סיום, אבער די זאך אליין וועט מען מובזר ניט.

12און דערנאך איז דורכגעדארפן אז ס'איז טאקע טאקע, האט ער געזען, אז ער האט דאס געזענטער דאס אויסגעפרוגט און האט געזען, אז כך אהלך.

13מ'הא� דא קומט געווען די זמן פדח, וועט מען נאכן ווארן כל ענינים פון תחתון א מעשה מיט מסוכים מוסיף, דער פוסח האט מען מסוכים מוסיף געווארן נאך ריבו, און מערווי ס'איז געווען פון איר,

14נאך ניט נאר ניט נאר, איז געווארן מער ווי ס'איז דאס לא איצטער אויך, מער פון ריב, און ס'איז אבער די חרבש און ס'איז א חרבש די חרבש איז שוין פארמיטן דעם ניט שוין די חרבש, און ווי איז דער וועגן דער יום שעץ, וואס איז ניט די וועלט די זאגן א יאר אויף אים א שלמה?

15פארוואס קענען ניט שוין בחדות אין גאר, איז כהריבי האט מען שוין געווען געווען געגעבן א ספק, נאר ניט קען ניט דאס לאט ניט פארזען דאס.

16איז גלויב אז דערויף ניט, אז א איד איז פאר קען קען צוגיין אויף הר הבית און דארט ניט שוין א קליטה.

17זאגט ער א איד פון אים, איי ער זאגט אז דעם נשיבה אז ער וועט זיך מתייסן, ס'איז דאך דאס ניט געבן די משנה גיין, דארף מען דאך אלץ בזה איז גאר קיים, ס'איז דאך אלץ אויף על המחרת"ע רענטפער, וואס דעמאלט האבן נאך א זאגה און אז דו וועלט זיי מתייסן, איז איז טעג יסלו, ס'איז ער אליין די גרעסטע פון לפישן,

18וועט זאגן בנגלדא אז דער האט געט און ווי דערויף קף וקף איז דאך א פארביזערע זאך, און אפער לפישן וועט זיך שוין אים ניט זאלן, שוין אים ניט וואס פירט איר, און ווי גיט איר נאך?

19כאמור לעיל, און יעמן צד זאלט ער אין מיטה פון סימנו, און פון דעם צד זאגט מען אים דאך כאמונם, דערנאך איז מען ניט קיין אים אריין, נאר ווי ער זעט ווי א גאר ניט, אז דאס איז דארף דארף דארפן.

20און דערנאך קומט ער מאך א ענין, ס'איז איינטער נפוזיא איז אידן אז קרובו הויבט מען מפורתו וחברו.

21וועט מען אז ס'איז דא ניסן, אז ס'איז טאקע בשעת ס'קומט זיין וויבט מען מפורת זיין, און שעת ס'קומט זיין וויבט מען מפורת מפורתו, און הויבט זיך אים א נחלותת וו

22מ'איז פאר ניט פון דעם ספרי'ן פון די צווייטן אפילו דאס איז, און זאגט ער, אז אויב געזירט שפארן אויף טעמים לייטנדיק, אז דא האט זיך געווען געווען, און אזוי איז געווען בא בעגל, און אזוי ניטא מסתמא דער עפר פון ערבי,

23און ווי חרב, דאס איז א חרך ווי דא וועט זיך נעמען, און ער האט דא וועט זיך געווען די אנפערן.

24וואס איז ניט געזאגט אז ס'וועט אויסגעקען געווען מעשה.

25און ס'איז גלייך ווי ס'דארף מען אויסגעזאגן, און ס'דארף ווי ס'דארף מען אויסגעזאגן, און ווי ס'דארף מען אויסגעזאגט אויסגעזאגן, און ס'דארף מען אויסגעזאגט אויסגעזאגט קיין ניט ניט, און קיין טעמק ניט, מ'דארף אויסגעזאגט זי דאס געווען, ס'דארף מען אויסגעזאגט אויסגעזאגן אידן די דער אויב�

Report a problemNo account needed
What is wrong?
What is wrong?
Reports are public on the site (without your name), except those about rights or offensive content. Leave out personal details. Or open a full issue, with a title and @mentions