Paragraph
Paragraph rh-4n27gze0
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-pr4jw2a1
- order
- HR
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'מוז זיין אן ענין המשותף אין די ביידע, צווישן זיי ביידן, ועד כדי כך, אז דאס זאל קענען זיין פארשטאנדיק פאר אנשים ונשים וטף, פאר די אלע וואס דארפן פראווען די סוכות, און פראווען אין אן אופן פון ושמחת בחגיך וואס דעמאלט שטייט דאס וואס איז בכסר עד עוז, שטייט דאס דעמאלט בגלוי, ליום חגנו, די שבעת ימי הסוכות, מוז דאך זיין בגלוי א שייכות ביניהם, וביחד עם זה אויך, וויבאלד אז דאס איז צוויי, איז דאך פארשטאנדיק אז בזה, וואס ער איז מלמד און מוסיף אויף דעם ענין וואס מ'לערנט אפ פון דעם צווייטן וואס קומט אין דעם זעלבן מעת-לעת, וכיום בכל שבעת ימים אלו. וואס בפשטות, כאמור, אז ס'דארף זיין גלוי און מאיר לכל אחד ואחת מישראל, וויבאלד אז זיי אלע פראווען סוכות, בפרט נאך על פי ההדגשה, אז כל האדרך בישראל יושב בסוכות הראויים, כל ישראל יושב בסוכה אחת, און מ'איז מדגיש בזה, אז דאס מיינט מען, אז אלע אידן יעדער איד זיינען זיי בכח און פארטראגן די זעלבע סוכה, און די זעלבע סוכה איז נויטיק סיי פאר דעם גדול שבגדולים סיי פאר דעם קטן שבקטנים, און ס'איז דאך א דבר ברור אז דאס טוט-אויף אין דעם קטן שבקטנים איז דאך א דבר, ועד דרך זה איז אויך ברור, אז דאס טוט-אויף די זעלבע סוכה אין דעם גדול שבגדולים, ווארום דאס ווערט אנגערופן אשר יקראו לו בלשון הקודש בסוכה אחת, על דרך ווי דאס ווערט מודגש אין די ד'מינים וואס ס'איז דאך אויך מצוה מן המובחר, אז מ'זאל זיי פראווען מקיים-זיין מצות נטילת לולב בסוכה, איז דאך אויך דער ענין פון די ד'מינים, אז זיי דארפן דוקא זיין ד'מינים, נפרדים זה מסתיקים,
- proofread
- 0