טקסט

¶1על פי האמור לעיל בהנוגע צו די מאורעות השבוע, און באוו רענען, ז מ'ז ל ניט ז גן, ז שתיקה איז כהודאה דניא איז ד ך אויך ד צווישן די מאורעות ט ד ס וו ס געטר פן דער נפילה נ ך גרעסערע ווי פריער איז מען געווען אין שול תחתית איז אויך ד שבעה מדורים.

¶2ס'איז ד ך געווען ט די וו ס ה בן געהויבן ה נט אנטקעגן ”דבר הוי' זו הלכה” און די וו ס ה בן ריינגעלייגט זיך, ז ס'ז ל זיין פסצה אין דער מחיצה המבדלת וו ס דער אויבערשטער ה ט אויפגעשטעלט אויף מבדיל זיין בין ישראל לעמים און געקראגט אויף דערויף, ז ד ס איז צוליב אחדות ישראל מוז זיין די לאך,

¶3און די לאך וו ס גרעסער, און דורך דערויף וועט מען ברענגען אחדות ישראל מיט כל הסברות וו ס אין להם כל מציאות יעדערער ווייס, ז ד ס איז ן ענין וו ס ד ס איז היפך האמת לגמרי.

¶4אבי צו ה בן ט דעם בענקל.

¶5האט מען געה ט פון מיר טענות, פ רוו ס בשעת זיי ה בן זיך געז גט איז פ רוו ס ה בן זיך זיי דעמ לט ניט געגעבן קיין יישר-כח וויב לד ז איך ה בן פריער טענות פ רוו ס זיי זיינען צוגעקלעפט צום בענקל אויפן חשבון פון חורבים, ורחמנא ליצלן הי' לא תהי פון 'כלל ישראל',

¶6נהויבנדיק פון דעם חורבן פון זייער מפלגה ליין, פון זייער מעמד ומצע ב די אייגענע קינדער און איינע קליים.

¶7ה ב איך ניט געוו לט ענטפערן דעם טעם, כדי איך ז ל ניט עובר זיין אויפן ציווי פון ”אל תפתח פה לשטן” וו ס האב ער געקענט ז גן דעם טעם האמיתי וו ס ס'איז געווען, ס'איז קרוב לודא, ז ד ס איז ן פז ג לפי שעה.

¶8וו רום מ'ה ט זיי מכריח געווען, און דערנ ך, איז ב דער ערשטער געלעגנהייט, מיט די בזיונות הכי גדולים, וועלן זיי זיך צוריק ריינכא פן זיך מיט הינטערטיר און מיט ן אופן בזי ונמאס, בי צו זיצן צוריק אויפן בענקל.

¶9וו ס ד ס איז געווען דער טעם וו ס איך איז ניט געוו לט ז גן שבח ועדוד וכו מצד דעם חשבון, ז ס'איז רעכט בשעת מ'וועט ז גן ד דעם שבט ביז וו נענט ס'וועט נקומען די ידיעה אין 'ארץ הקודש' וועלן זיי זיצן פריער בקלקלתם אויפן כסא וו ס זיי נוצן עוז אויף חרוב-מ כן הקדוש בישראל,

¶10ביז ער ז ל ה בן דעם טיטול און ז ל קענען ז גן, ז ער איז שר בישראל הי' לא זי, ז וויב לד ז אויף יעדערן איז געז געוו רן, אויף טיפתא פה וואס טוט מ'ד רף אויף דערויף קיין גדול לעבן ניט זיין.

¶11דער ציווי אין גמרא איז ד ס געז גט געוו רן אויף יעדער אידן מ'ז ל זיך זיין געהירט בלשונו ה� איך ניט געקענט ז גן דעם טעם, בער יעדערער ה ט פ רשט נען, וו רום יעדערער ה ט משער געווען, ז ד ס איז ן ענין וו ס איז טווה אין זמן, און טמר איז ד ס געווען ליינגער מיט ט ג איז ד ס ניט וו ס מציד ד ס איז דערפ רוו ס אפילו אין דער הינטערטיר לעדט מען זיך ניט ריין.

¶12ביז וו נענט איצטער, מצד איזו סיבה שתהי' וו ס אין כאן המקום להאריך בזה ה ט זיך איינגעגעבן מחשבתם הראה ז זיי זיצן טוריק אויפן בענקל, און זיי ה בן צוגעז גט לוחן ומזומן, ז יעדער ענין ה בט מען זייער סימן, סיי ד ס וועט זיין אויף געבן חלקים פון ארץ-הקודש צו גויים, סיי ד ס וועט זיין אויף געבן חלקים פון תורתינו הקדושה,

¶13אויף מגבי ”פנים בתורה שלא כהלכה וכו'” וכו.'

¶14והלויי, ז ס'ז ל זיין אין ן אופן מצומצם, ניט אין דעם אופן אויף וועכן זיי זיינען גרייט, וו ס ד ס איז כצוצי ”הכי תחתון עד כדי” כך, ז מ'ה ט ד ך ב קומען געלט.

¶15נוצט מען איצטער די געלט אויף משחד זיין די מועץ ותרדתית אין 'ארץ הקודש' מ'ז ל געבן מודעות, ז מ'שטיצט זיי פ רוו ס זיי זיינען צוריק רויפגעקר ן אויפן ביינקל?

¶16היפך דעת התורה, היפך פון דעת פון זייערע רבנות, היפך פון דעם דעת פון זיין אייגענעם זיידן, ווען ער וו לט ביי אים געוו לט פרעג-טאן וו לט דער זיידע, רחמנא ליצלן, געוו לט קוקן אויף זיין פנים.

¶17דערפ רוו ס ”אסור להסתכל ב” דעם וו ס הויבט ה נט נטקעגן הלכה, און הייסט צווייטן, ז ער ז ל הויבן ה נט נטקע אויב מזוץ תמשי יהי"ה טער ניט קיין רשות הויבן די הענט, וו רום ער איז ניט חבר במקום פלוני.

¶18און עד כדי כך איז דער חושך כפול ומכופל, זוי איז ד דער תרק פון כל הפחות, ז יצרם מנסם זוי ווי זיי ה בן נגעהויבן פון כחבלי הש ל איז מען איצטער ריינגעקאכן מיט אבות הגלה חטאה, איז ד ך ד זעלכע וו ס אינג נצן אז ד ס איז לא לא ער האט קען זיין,

¶19ז במשך הזמן וועט מען אים ב לצעלן פ ר ד לער איז רעכט אויף מפסם-זיין ברבים, ז מ'ז ל וויסן זיין ט ד ס וו ס זיי טוען היפך הצורה, היפך הרבנים וכו וועט ד ס מוסיף-זיין אין אחדות ישראל!

¶20ער ה ט דערפון דערוויילע קיין תועלת ניט!

¶21און ווייס אז ער ה ט דערפ ר היפך עולם הבא, היפך 'עולם הזה', היפך הכבוד, און מ'ווייס ווער ס'ה ט אים געהייסן מודיע זיין און מכריז זיין, אויסנוצן זיין אין מעגלעכקייטן, מפתם זיין די ידיעה ברבים, ז ס'איז צוגעקומען ן עבדות בישראל וו ס פלוני בן פלוני טוט אויף פ רקעט מיט דעם פשק דין פון כל הרבנים.

¶22ואין פוצה פה ומצפצף.

¶23כאמ דנע ז ך, ז ז חושך שפל ומכופל, ז דערנ ך אין פוצה פה ומצפצף מ'קוקט אויף דערויף זי דבר הפשוט.

¶24ער קרעגט זיי און ס'דרוקט ער זיך, איז פ רוו ס ז ל ער ניט פרייבן?

¶25אפשר אין דערויף דו כותב של עמד!? דער שרייבער ליין ווייסט אויף אין ועשה כל מציאות!

¶26די הפענונג איז, ז טאמער ה ט מען אים איצטער באצעלט, טאמער וועט מען אים באצעלן מ רגן, טאמער וועט מען אים באצעלן איבערמ רגן, דער ס'וועט זיין מניעות ההזר!

¶27און נ ך אונטערשטייען זיך ז גן, ז דורך דערויף וועט צוקומ� ס'קען ניט זיין קיין שלום ז מ'ה ט מלחמה מתורה ז ד ס איז די מציאות פון אידן בכל מקום שהוא.

¶28ער מעג ה בן דעם גרעסטן יצר-הרע, וויל ער זיין, ז ס'ז ל זיין שלום שלום כפשוטו, למטה מעשרה טווחים מוז ד ס זיין דורך דרכיהם דרכיהם וכל מסיבתיהם שלום ז ער גייט היפך התורה,

¶29ז ער ז גט אויף היפך התורה, ז ד ס איז ן ענין פון שלום איז דורך דערויף ווערט ניתוסף מחלוקת בעולם, רחמנא ליצלן, פירוד הלבבות ביי אידן, און ס'איז זיכערע ז ך, ז ס'וועט זיין לקוצר ימים וועלן זיך ניט ה לטן אויף די בענקל.

¶30וו ס מיט דערויף ה ט מען געווארפט מערה זיין באריכות גדולה ביותר ס'איז בער ניט כדאי דערג נצער ענין פ רנעמען די צייט.

¶31בשעת מ'געפינט זיך אין ד' אמות פון בית-הגנסת און בית-המדרש רעדן וועגן ז ענין וו און מ'ה ט געז גט בפירוש פונק ביז ד רטן, ז ס'איז ד דריי טעמים פ רוו ס מ'ה ט זיי ריינגענומען אין דער ממשלה.

¶32איין טעם איז דער בענקל פון שר הדתה דער צווייטער טעם דער בענקל פון ”שר הפנים” דער דריטער טעם דער בענקל פון שר השר ד ס ה ט מען געז גט בפומבי ובפירסון.

¶33און דערנ ך ה ט מען געז גט צווייטע ז ך, ז מ'ה ט זיי געגעבן שוין געלט, וו ס כאמור לעילא טייל פון די געל שרייבער פון די צייטונגען, און די וו ס ב קומען מודעות פון די צייטונגען מ'ז ל דרוקן קהילות ותשבחות פ ר די וו ס ה בן מלחמים מיט ”דבר הוי' זו הלכה” מיט 'כלל ישראל' און מיט יחידים שבישראל,

¶34און דער עיקר מיטן ענין פון ”ארץ הקודש” און אים הקודש און תרזונו הקדוש.

¶35און געהערט פון איינעם על דרך הסחת, ז אין אונזערסטער תקופה קען מען ד ך ניט זיין זיכער צי ידיעה איז דעה אמיתית קי ניט.

¶36אויב ס'איז נ ר געווען געדרוקט כחשה אין צייטונג איז סימן, ז ד ס איז ן אמת"ע ז ך, וו רום ז ניט וו לט מען זיך ניט מפריע געווען מקריב זיין אין צייטונג.

¶37און לע ווייסן, ז מ'ה ט זיי שוין געגעבן געלט, און דער גרעסטער טייל פון די געלט ווערט אויסגענוצט, ז מ'ז ל געפינען נ ך איינעם, ז מלחך פינחא, וו ס וועט דרוקן מודעה לשבחם, און ז ניט ט מער העלפט ניט קיין געלט ז גט מע

¶38און ויהי רצון, כמדובר ”כמה פעמים, ז” אפילו בקו צי זמן אויך ניט דארפן רעדן וועגן ט די ענינים.

¶39און דער עיקר איז ד ס ב וו רענונש מכאן ולהבא, מ'וויינט דאך ניט וויפל דער אויבערשטער וויל נ ך ה לטן אידן אין חושך כפול ומכופל, במילא וועלן זיי נ ך ה לטן זיך די רגעים אחרונים פון גלות אויף די בענקלעך, דערפ רוו ס ב בינותינו הרבים ה ט נ ך ניט זוכה געווען רויסקריכן פון דעם ”וימש חושך” וו ס מ'קען ד ס ט פן ”כדינר זהב כדינר” כסף ד ס איז דינר זהב און דינר כסף וו ס ד ס מ כט אויף דעם חושך,

¶40און וויסנדיק, ז ד ס איז מ'ה ט מיט געה ט טענה, ס'איז ד סוויי מענטשן וו ס ווילן חרוב-מאכן אויף דעת-וו ס ק כך איך זוי אויף מציל זיין אויף דעת, וו ס טהפת מיר ווי זיי ווילן זיי חרוב-מאכן?!

¶41ס'דאט דבר ברור, זיי חרוב זיי מאכן חרוב זייער אייגענע דאף איר ד ס זיין דער מצל פון זיי!

¶42וו ס איז מיר נוגע? מיר נוגע ”דבר הוי' זו הלכה” און מיר נוגע דער אים קודש און יעדער איד, אפילו ט די וו ס זיי פירן רחמנא ליצלן, ט די וו ס העבן זיך צו לדיבורה, און ד ס איז ג ר ניטא זוינע!

¶43ס'איז ד זוינע וו ס ב זיי איזו סיבה שתהי"ב קומען זיי פון זיי געלט, ה ט מען זיך אינג נצן פ רל רן און ס'איז בליב ליב ט די געלט, במילא טוט מען כל האלה על רוחה.

¶44מיט דעם חשבון, ז אויב ס'וועט חרב ווערן די מפלגה, בער ניט איינישטן ס'איז ה לב פון די קולות וועט זיך בלייבן ג נץ, אנשט ט פון הונדערט טויזנט וועט מען ה בן פופציג טויזנט איז די צוויי ביינקל זיינען ג ר נטירט.

¶45איי וו ס'טוט זיך מדפר'ן טווי ס'איז ה ט ניט תורה, ה ט ניט ”שכינתא בגלותא”, ה ט ניט דעם אמת, ה ט ניט כבוד הפשוט פון ן איש פשוט ביותר, אבי צוגעקלעפט זיין צו דעם ביינקל איז וו ס וועט זיי ה בן וו ס ס'וועט בלייבן פון די הונדערט טויזנט פונקציק דער פערציק דער נ ך ווייניקער.

¶46ובפרט נ ך, ז יעדערער וו ס ז גט ז ס'דרוקט אפ וויינט זיך זיי אויף, אפשר בן זיי געמארט נ ך אידן!

¶47און יהי רצון, ז מיט דער מחאה על וויסן זיין, ז אויב ס'וועט זיין דרך אויף פ רענגען מ'וועט איז ד ס ניט חס ושלום אין דערויף איז ע עפעס שייכות השינוי ד ס איז מצד דערויף וו ס מ'קען ניט געבן צייט וו ס דער אויבערשטער גיט אויף הפצת התורה און הפצת היהדות און אויף דברים טובים אויף מתעסק זיין זיך מיט ז ענין וו ס אפילו כמקולקלים שבהם די אומות העולם טוט מען ד ס ניט!

¶48לע ה בן געה ט אין זיך כוח ניט שט רק אויף אפזיין זיך פון בענקל.

¶49קאמוניסטן לינקע, מפי שולניות וכו ט די לע וו ס ניט ד אין דערצייט די אויסצוועכן, ה בן געה טן זיך דעם תוקף אויף ן פז ן זיך פון ביינקל דערפ רוו ס ד ס איז ן ענין וו ס איז ניט מתאים צו די הבטחה.

¶50דער איינציקער אויסנאך איז ט די דריי-פיר מענגל.

¶51און וו ס בשעת זיי ה בן זיך געז גט, איז ווי געז גט פריער ס'איז געווען דבר ברור, ז ד ס איז מערניט ז ס'ז ל אויסקלייבן די צייט ווען מ'וועט זיך קענע מיט דער הטנה, מ'זעט ד ך, ז מ'קענען ד ך פז גן אויך איז ד ך סימן, ז זיי זיינען ראויים, ז זיי זאלן זיין מנהיגי עם ישראל.

¶52ויהי רצון, כמדובר, ז מ'ז ל מערניט ד רפן רעדן וועגן דעם ענין, דערפ ר וואס ד ס איז הכרזה אויף לימים יבואו אויף יעדער הבטחה וו ס זיי וועלן געבן, ה בן זיי שוין געגעבן הבטחה זיי וועלן אויפגעבן יהודה אים אויפגעבן שומרות, אויב נ ר די גויים וועלן ניט נעמען ד ס וועט זיין די הצלה.

¶53מציד ם ה בן זיי שוין געגעבן די גוש-פ נקען, ניט ווי זיי ז גן, ז דערפ ר וועלן זיי זיך שטעלן בתוקף, און ממשלת ליק וועלן זיי זיך שטעלן בתוקף, און ד ס וועלן זיך שטעלן בתוקף זיי ה בן קיין חילות ניט!

¶54מ'רעכנט זיך מיט זיי לגמרי ניט!

¶55מ'ווייס נ ר, ז זיי זיינען ט די צוויי דריי וו ס דורך זיי קען מען שפ ל� די דעת תורה און איינרעדן איימעצן, ז מ'קען לייגן תפילין מידי יום ביומו, און ז גן, ז גוי פ ר פינק און צוו נציק ד לער קען ער פשריבן ווערן יהודי,

¶56און ז גן, ז מ'קען אפגעבן ט דעם שטח פ ר גוי, אבי ער ז ל בלייבן זיצן אויפן בענקל ניטא לי בטחון, ער ז ל בלייבן זיצן אויפן בענקל, דארף ער נותן חן זיך בכו און ויהי רצון, ז די גויים ז לן אויף דערויף ניט מסכים זיין,

¶57וועט מען זען, ז מ'ה ט פון זיי קיין תועלת ניט בכל ענין ניט, וועט מען דעמ לט זען וו ס זיי זיינען, ויהי רצמה, זיי זאלן חוזה-זיין בתשובה, בדרכי מועם ובדרכי שלום ובהקדם הכי אפשר.

¶58וכמדובר, ד ס איז הכרזה אויף כל ימים יבואו כל זמן דער אויבערשטער מצד טעמים שאינם מבנים, כל ל, ס'איז גענוג דער פינסטערניש ווי ד ס איז איצטער, און מ'ה ט שוין געזען ווי נידעריק זיי קענען רא קף בריוו פון זייערע חברים וו ס זיי שרייבן, ז זיי ה בן נ ך קיינמ ל ניט געשט נען אין ז בזיור פ ר די וו ס טיילן די געלט פון דער מפלוקה ווי זוי נידעריק זיי זיינען געפ לן,

¶59ן קיין הסברה. ז ל מען יוצא-זיין מיט די מינוטן, און מ'ז ל ניט ד רפן רעדן ווען אין דערויף איז די התוועדות הבאות.

¶60אויב ס'וועט זיין דער קומען משיח איז ד ך מה טובה, וועט זיין דער ”נגלה כבוד הוי” וועט דעמ לט זיין ובא בנקרי צורים מיט די לע פסוקים וו ס דער לטער רבי ברענגט אין תניא, מיט ט די לע וו ס זיי זיינען זייערע מלאכיכע פינחא און קענען ניט אויסקלייבן גענוג קהילות ותשבחות אויף זיי משפח זיין,

¶61און אפילו רחמנא ליצלן אויב ס'וועט ד רפן געוועלן מיט ט ג ליינגער, און אין דעם חושך כפול ומכופל פון גלות וועט אויך זיין ט דער חושך וו ס מ'נוצט מענטשן וו ס ער גי

¶62בשם התורה אויף חרוב-מאכן רחמנא ליצלן עניני תורה ויהדיו וכו ה ט מען יוצא-געווען מיט דער מחאה וו ס איצטער, און ויהי רצון כמדובר, ז ס'ז ל זיין בדרכי נועם ובדרכי שלום.

¶63דערנ ך איז ד ך נ ך ן ענין פון ימים אלו, בפרט פון דעם ט ג, וו ס ד ס איז ן ענין פון יום הבחירות.

¶64וו ס ט ד ה ט מען נ ך געפרעגט, און ב מיר האט מען סאמען געפרעגט ביי נדערע אויך, וואס איז ן ענין וואס מ'קען אפלערנען דערפון בהנוגע צו ענינים פון אידישקייט.

¶65לכאורה, ס'איז ן ענין וואס אלע זיינען זיך משתתף אין בחירות, סיי אידן סיי ניט אידן, סיי גרויסע סיי בדעת, סיי קליינע בדעת וכו און ווי גערעדט כמה פעמים, דאס איז פון די ענינים איז אז דער גרעסטער חכם האט מערניט ווי איין קול, און דער פשוט שבפשוטו, אויב נאר ער איז צוגעקומען צו אן פסק ס'ש אזויפיל און אזויפיל יארן האט ער אויך אים גאנצן קאפן.

¶66וואס ער האט געזאגט אויף דערויף, אז דאס איז אן ענין וואלט דאך דא תורת הבעל שם טוב, אז פון יעדער ענין וואס א איד הערט אדער זעט דארף ער אין דערויף זוכן וועט ער זיכער געפינען, ווארום אין דערויף דאס איז בהדגחה פרטית, אין דערויף דא א הוראה בעבודתו לבוראו, און אט דאס איז וואס ער זאגט אין מדרש אויפן

¶67פ זיינען ריין אין למדינה אין שט ט, אין מדינה, ה טער געז גט, ז ער וועט אויסקלייבן צו זיך נעמען דעם שר, און יענער ה ט געז גט, ער וועט אויסקלייבן צו זיך נעמען די מפרחא פון פערשידענע תרגות וו ס ס'איז ד אין שרים, דערנ ך איז געווען האי בהם פיקח ה טער געז גט, ז נא נשיא דמלכא

¶68פרעגט מען אויף דערויף די שאלה אויף דערויף ד רף מען ג ר קיין פיקח ניט ה בן.

¶69לע ווייסן דארף זיין אויף דערויף, אבי ער נאר נארמאלער מענטש, און ער קען אויסקלייבן דעם מלך איז זיכער ער וועט ניט גיין צום שר, און מ'דארף האבן אויף דערויף א פיקעת.

¶70ס'זאגט אין חסידות אויף דערויף מבאר, בשעת מ'קלייבט אויס דעם מלך ט דעמ לט דארף מען שטיין אין ביטול.

¶71ער נעמט אריין צו זיך דעם שר איז צייטןווייז פאלגט ער דעם שר, און דערנ ך איז ער מציאות פ בשעת ער איז אנא נשיא מלכה אט דאס פועל"ט ביי אים דעם ביטול גדול.

¶72און דאס דארף ער ביי זיך קענען פועל'ן, אז ער שטייט דער ביטול לגמרי, אז בי ער זאל ה בן ביי זיך דעם מלך.

¶73וואס לכאורה אט דער בי אור איז אויך ניט אינגאנצן מספיק.

¶74וויב לדער אז ער וועט ה בן ביי זיך דעם מלך איז לכאורה, מי פסיק וואס ער וועט זא גן, אז ער אים ה ט ניט דעם ביטול, אז ער וויל ניט ה בן דעם ביטול כאטש אפילו דורך דערויף וועט ער ן ווערן דעם מלך איז די זאך איז דאך צי סברה בשכל צי ניט, אבער מ'זעט דער מציאות.

¶75די גמרא זאגט אין סוטה, אז א בעל גאוה זאגט דער אויבערשטער ”אין אני והוא יכולים לדור” בכפיפה אחר וואס הייסט א בעל גאוה איז ניט דער פשט, אז ער גייט רום און רייסט בעלמען אראפ די נס און שרייבט אני גדול בישראל א בעל גאוה הייסט, ווי ס'שטייט אין ספרי מוסר און אין חסידות,

¶76און בשעת ער ווייזט זיך אויס, אז אויב ער האלט אנדערש און רירט-אן זיין מציאות קען ער דאס ניט פארטראגן, און ס'איז ניטא קיין זאך וואס ער זאל אים אפהאלטן, ער מאכט חרוב אלץ ארום זיך,

¶77אבי מ'זאל וויסן, אז ווער איז דער וואס האט יענעם געמאכט פארא רויס מציאות, וויבאלד אז יענעם איז איינגעפאל מחשבה לפי הבנת, אז ער איז גלייך צו אים, אדער קען האבן אן אנדער דיעה וכו ווייס ער, ז ”אין אני והוא יכולים לדר” בכפי פרחת און ער גייט אויף דערויף איין, און בענינים אחרים איז ער פיקח.

¶78און אין דערויף איז רחמנא ליצלן ט ד ס איז דער חוספא בלי טבי ער ה ט קיין הסברה ניט אין שכל, ס'איז פ ר זיך ליין, און ער ווייס וו ס ס'רעדט זיך ניט אין פון מוסר און ס'איז זיי חסידות וועגן גאוה, און אף על פי כן קען ער ב זיך ניט פועל'ן, אויף פ רבויגן אויף זיין מציאות כדי ס'ז ל זיך אויספירן דעם רצון פון דעם אויבערשטן,

¶79דער על כל פנים ער ז ל ניט זיין ט די מציאות וו ס ל זט ניט צו די מציאות פון דעם אויבערשטן אין זיינע ד' אמות.

¶80בהנוגע לעניננו, ז מ'דערהערט וועגן בחירות בעולם איז די ערשטע ז ך וו ס איד ד רף זיך דערמ נען, ז בכל יום ויום ד רף ער נהויבן עבודתו מתחילה ווי ער ז גט אין מדרש, ער געפינט זיך אין מדינה וו ס ס'איז ד שרים און אין פ רקעס אין פ רשידענע דרגות פון שרים, און ס'איז ד ד דער מלך וו ס ד רף ער פלייבן?

¶81ד רף ער פלייבן, אנאה נשיא מלכא דער מלכא שטייט ד ך ניט אויפן תיקעט, איז ד ס ווי גערעדט ביי רוכה 'שמחת תורה' דער ייון המרינו לרצון בפני הדין קול רעדן רעדט ער מיט צווייטן מענטשן, ביז וו נענט ער רעדט פ ר גויים, בער וויסן ד רף ער וויסן זיין, ”אהנה ה' נצב עליו” ובוחן תלאות ולב אין עובדו כראו ווי דער לטער לשון פון דעם לטן רבי'ן אין תניא,

¶82און בשעת ער רעדט פ ר וועמען ס'ז ל ניט זיין ד רף ער וויסן זיין, ז דער עיקר אין זיין רעדן איז ס'ז ל זיין רציא לפני הדין קול און ט דעמ לט וועט ד ס אים ברענגען הצלחה אין דעם רבי'ן וו ס ער רעדט אפילו ווען ער רעדט מיט גוי, על אחת כמה וכמה ווען ער רעדט מיט אידן.

¶83על דרך זה איז ב בחירות, בשעת ס'איז ד מענטש איז די נקודה, די בחינה בזה איז איז דער אנא נשיא ומלכא ער קלייבט דעם אויבערשטן, במילא ד רף ער קוק-ט ן וו ס איז בעסער פ רן שולחן-ערוך, וו ס איז בעסער פ ר אידישקייט, וו ס איז בעסער פ ר תורה ומצוות און דעמ לט איז אים קיין נפקא מינה ניט, צי דער ה ט אים מבטיח געווען גרעסערע שטעלע און בעסערע שטעלע, מערער ווייניקער כבוד,

¶84סך כבוד ווייניקער כבוד, וו רום ער נע וועמען נעמט ער אנא נשיא מלכא?

¶85במילא, אויב מצד מלכא איז בעסער ט דער, אף על פי וו ס אים איז חייו הפרטיים וועט ד ס ניט לייענען, ניט מצליח זיין וכו איז ער פיקח, וו רום ער געהערט צו דעם ”עם חכם ונבון” במילא, איז מצד אנא נשיא מלכא ווייס ער פ ר וועמען צו שטימען,

¶86על דרך ווי ין המרינו לרצון לפני הטן קול ווייס ער וו ס ער ה ט וו ס צו רעדן מיט אידן, וו ס ער ה ט וו ס צו רעדן מיט גוי, וו ס ער ה ט וו ס צו רעדן אפילו אין פני ביתו לחוץ.

¶87און ט ד קומט רויס נ ך דער דיוק, אין תורה שתורה ער האט סיי תורה שבצר, תורה שבעל-פה, יעדער לשון בדיוק, שטייט אין ספרים, ז ס'איז ד חיוב צווישן מ'ז גט פיקח און מ'ז גט חכם.

¶88חכם איז אויך שייך ז גן אויף ן ענין וו ס ד ס איז חכמה ניט פ רבונדן מיט ע ניט פ רבונדן מיט מעשה בפועל.

¶89פיקח איז שייך ז גן ב שכל הנקנה, ז דער שכל וו ס איז פ רבונדן מיט דברים של חיים גשמיים, מיט ענינים גשמיים ט ד לייגט זיך דער וו רט פיקח וו ס דערפ ר, בשעת מ'ז גט בחיות איז ד ס שועל ז גט מען שועל חכם בחיות דערפ רוו ס בחיות איז ניט דער שכל 'מצד עצמי' ווי זיי איז שכל הנקנה.

¶90ידע שוין קובעו בחמור אבות במלך וו ס דערפ ר בנוגע צו שואל שטייט דער דיוק, ז שואל איז פיקח בחייו וויב לד ז ד ז גט מען דעם לשון, ז ד רט איז געווען פיקח נסף מלכא איז דערפון די ראי ז ד ס איז ניט נ ר מצד חכמי בפני עצמה ד רף ער נעמען מלכא,

¶91און ניט די שרים אפילו מצד דערויף וו ס ער איז פיקח, וו ס אים איז נוגע חייו וגשמי, וו ס אים איז נוגע די הנהגים חיי יום-יום ”למטה מעשרה טפחים אין” ענינים חומריים, איז אפילו מצד דערויף איז אויך לויט דער נשיא מלכא.

¶92ווי ד ס איז זוי ברוחניות, זוי אויך בגשמיות ט ד ס איז אויך איינע פון די הוראות פון בחירות בכלל, ז בשעת מ'דערהערט ז ס'איז ד ן ענין פון בחירות, דערמ נט ער זיך,

¶93ז ס'איז ד דער יבחר לנות נחלתינו את ”יון יעקב אשר היו” סלה 'מלמעלה למטה', וו ס דערפ ר ד רף זיין דער ”חלקי הוי' אמרה נפשי” ד רף ער ז גן, ז ער ה ט אויבעקליבן דעם אויבערשטן, ביז וו נענט ז ד ס קומט דערנ ך רא אויך בשעת ער ד רף אויסקלייבן פון צווישן מענטשן

¶94ושלחים ושרה ויאגול וו ס דורך דערויף ווערט ער אלקינו אלקי ישראל ווערט דערנ ך דורך דערויף בגלוי אויך דער מלך העולם,

¶95מ'זעט ווי זוי דער אויבערשטער פירט ן יעדער טייל פון וועלט באיזה אופן שיהי און ס'איז ד ך אך טוב לישראל דער אויבערשטער וויל ד ך געבן אידן מערניט ווי טוב בטוב המירה והנגלה איז ווערט דעמ לט דער שמעתי לבאי' אלקים מחצות ס'ווערט דער מדי ”בשמים ואמך לא חפצתי וארץ” און ס'ווערט אויך אין ן אופן פון ”אחר כבוד תכחוני ז מ'ה” ט די כל הצתפות

¶96כללות, און אויך בפרטיות, נהויבנדיק פון ארצנו הקדושה ז ניט נ ר מ'ה ט די כל הענינים בשלימות, נ ר מ'ה ט ד ס אויך אין ן אופן של כבוד, און ז דער זוי איז אויך ב יעדער פלעץ, וכל אחד ואחת, ז מ'מ כט ליכטיק מיט ”נר מצוה ותורה אור” נהויבנדיק פון פיסלעך קינדער דורך נרות של מצוה,

¶97פון ערב שבת און נרות יום-טוב, פון נצוות די הכנן צו חנוכה וכו ביז אין דעם אופן פון נרות מצוה אין לע תרי ק מצוות, ווי מ'קען זיי מקיים זיין איצטער, נהויבנדיק משהקיע לחינוך.

¶98און ד ס ווערט די הכנה קרובה צו והי' ”הוי' לך לאור עולם” בקרוב ממש, בכאולו האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶99לחיים.