פסקה
פסקה rh-4kgrnxjs
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-k70dxy3m
- order
- M
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- לויט דער קביעות השנה בשנה זו, איז דאך דאס דער שיעור אין תניא אין די ענינים פון אותיות, און איז אויך מבאר פון דער התחלה ביז צום סיום, ווי אזוי ס'איז דא אין דערויף די דריי אופנים, און דאס זיינען אלע פארבונדן איינע מיט די צווייטע במחשבה ובדיבור ובמעשה, אדער דעם סדר ווי ער זאגט דארטן במעשה ובדיבור במחשבה. און מסיים אויך כידוע, וואס דאס איז דאך דער ענין און די שלימות פון חב אד בכלל, וכידוע די שיחה פון נשיא דורנו, אז אין ספירות, איז דער ענין פון צמח צדק איז דאס ספירת הדעת, וואס זי איז מבטחי כלל שת, וואס דאס איז דאך שת, וואס דאס איז דאך ווי חסידים טייטשן אפ, אז דערפאר איז ביי אים געווען ששה בנים, וואס כח הבן איז דאך כח הבן מכח האב וכו,' און דאס איז כליל כולה, און דערנאך קומט דאס אראפ בגלוי, ביז אין דעם ממלא מקומו, כמדובר בארוכה, ואין כאן המקום להאריך בזה. וואס אבער אויך והיו להוי'עד עולם, וואס דאס איז דאך ענינו פון דעם שם שקרו לי לא ממלא מקומו, וואס דער עולם איז דאך מאחד אין זיך ביידע קצוות, ער איז דארט געווען חמישים שנה, ווארום די חנה האט זיך אים אהינצו געבראכט ווען ער איז געווען שתי שנים בן שנתיים, דער חייו איז געווען נ'ב'שנה, ווי די גמרא זאגט, איז דאך דארט געווען וישב שם עד עולם וואס דאס איז אן עולם יובל, וביחד עם זה איז דאך אין ענין יוצא מידי פשוטו, אז דאס איז אן ענין פון עולם ונצחיות, ווי ס'איז געווען אויך בפשטות ענינים של שמואל הנביא,
- proofread
- 0