Text

¶1פורכין בברכה אזוי ווי ס'איז אנגעקומען צו א צוזאמענהיינג מיט ידלות ניסן, דער יום הולדת, כמה מכתבות ברכה, און אויך ברכה בעל פה, און ווי ס'איז דאך דער ענטפער אויף דערויף קען דאך זיין לכאורה אין אן אופן פרטי, דורך א בריוו וכיוצא בזה, משא נכן אבער אז מ'מאכט דאס בראש עם בשעת ווען מ'זאגט דערביי עשיריות וישראל, און צווישן זיי אויך אין עונט של בית רבן, ווי ער מאכט דאס אין א בית הכנסת און א בית המדרש און א בית פון מעשים טובים, ובמילא האט זיך דאך דא די אלע ג'קוים שעליהם העולם עומד, אויך דער עולם פרקיר פון יעדער אידן און פון אלע אידן און פון אלע מענטשן, אנשים נשים וטף, האט דאך די ברכה דעמאלט אויך דעם זכות המקום, און נוסף אויפן זכות הזמן, וואס היינט איז דאך דער יום הסתלקות פון בצמח צדק, וואס דער נאמען זיינער איז על שם ספרו, אבער ביחד עם זה איז דאס אויך דעם נאמען פון משיח צדקנו, כמדובר כמה פעמים,

¶2וואס ס'האט די אלע מעלות פון דעם ענין פון אחד, ובכרט נאך אין דער חודש ניסן מיט צוויי נוני'ן, וואס באווייזט דאך, אז דער אויבערשטער גיט יעדער אידן און אלע אידן, און יעדער אידן בתוך כלל ישראל, ניסן ניסן אין חי'הפרטים, סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, אנהויבנדיק פון נחת אמיתי פון זיך אליין און פון דעם גאנצן ארום, ובמיוחד פון קינדער און קינדס-קינדער, איז דאך דעמאלט דוקא דער זמן המתאים און דער מקום המתאים, אז אויך די הכרת תודה פאר די ברכות, וואס כביים לא תהי'אמורה, וכלשון פון תורתנו הקדושה, אז דער אויבערשטער האט מבטיח געווען ואברכה מברכיך די ברכתים של הקב", וואס זי איז מרובה על התוספות און זי קומט מידו המלאה פתוחה הקדושה והרחבה, און ס'איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז אין מעכב בידו חס ושלום, במילא קומט דאס תוקף ומיד, ולא עקבו מהאפילו כהרף עין, מוסיף אויף די ענינים פארבונדן מיט פסח, וואס דאס הויבט זיך דאך אן ערשט אויף מארגן, אדער על כל פנים פון היינט ביינאכט, זוכן דעם חמץ און צוגרייטן דעם חמץ

¶3פארקויפן דעם חמץ וכל הענינים השייכים לזה, איז נאך דא קודם לזה כמה שעות ביום און פון א יום וואס ער איז אענך דער חודש ניסן אין שנת תשנ ון, איז דאך דעמאלט אויך דער זמן ומקום מסייע, אז די הכרת תודה, און דער עיקר דער אויבערשטנ'ס הבטחה פון באברכה מברכיך קומט אראפ תיכף ומיד ממש, מידו המלאה, הפתוחה הקדושה והרחבה, וכל המצטרך להם, ומתוך שמחה וטוב לבב, נוסף אויף דער ענין וואס איז פארבונדן מיט פסח וכיוצא בזה, און מיט חודש ניסן וכיוצא בזה, און מיט תהי'חי'תהי'שנת מיסים, וואס דאס איז דער כללות השנה, וואס ס'האט זיך אנגעהויבן נאך מיט ששה חדשים לפני זה, און מ'איז שוין אריין אין קדש אין חדשי הקיץ, אנהויבנדיק פון דעם ערשטן חודש פון חדשי הקיץ, וואס דאס איז דער חודש ניסן מיט צוויי נוני, ניסן ניסן נסןו איז די הכרת טובה אויף נאכאמאל דערמאנען און מעורר זכות זיין אויף יעדערן וואס האט געבענטשט, אדער וואס די דרכה געפינט זיך אין וועג ווי תלפי שמיא גליא, און די וואס וועלן בענטשן וכיוצא בזה, אז דער אויבערשטער זאל ממלא זיין משאלת

¶4ועלם לטובה, סיי בגשמיות סיי ברוחניות, כולל אויך די הכנות צו פסח, און דעם גאנצן זומער, אז וועלן א חג הפסח קשה ושמח, און די הכנות אין אן אופן של שמחה וטוב לבב, און דער גאנצער קיים זאל זיין בתכלית השלימות, פון תכלית השלימות, וואס דאס איז די גאולה האמיתית והשלימה, אז דאס זאל שוין זיין די לעצטער רגעים פון גלות, פון דעם גלייך תוקף, בלי שום עיקול, די ערשטע רגעים פון גאולה, וואס אין אחרי'הגלות, ווען דאמר לפניו שיר חדש, במילא וועט מען אויך פארענדיקן די הכנות צו פסח אין א מעמד ומצב און אין א שטימונג פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'וועט פארענדיקן דעם ענין פון מחירת חמץ און ביאור חמץ און שתן מחירת חמץ וכל השייך לזה, און דערנאך דער המשך שבדבר, צוזאמען מיט משיח צדקנו, נאך אין די לעצטע רגעים פון גלות, און די ערשטע רגעים פון גאולה, וואס זי קומט זיך תיכף ומיד אין דעם מקום וזמן וואס מ'געפינט זיך, וואס מ'געפינט זיך דאס אין

¶5יום אחד אין חודש ניסן, נאך קודם שבילת המנחה, און נאך כמה שעות לפני זה, וכמדובר כמה פעמים על דרך זה, וואלט תוכף ומיד זיין די גאולה האמיתית והשלימה, און דעמאלט וועט מען אויך זען בעיני בשר, ווי אזוי דער אויבערשטער איז מקיים די הבטחה פון ואברכה מברכיך, כאמור, וידו המלואה הפתוחה הקדושה והלחבה. און מ'גייט גלייך פון התחלת חודש ניסן, ובפרט פון יום אחד בניסן, דער דרייצנטער טאג אין ניסן, וואס דאס איז דער יום הילולא, כאמור, פון דעם צמח צדק, וואס דאס איז דאך ביידע נעמען פון משיח'ן, און ער האט דאך אויך זיך עוסק געווען און מפרסם געווען די קמי ממאמריו, אזוי ס'דארף זיין דער אחכה לו בכל יום שיבוא אפילו ווי ניט גענוצט די ווערטער אבער דער תוכן איז דער זעלבער, אז ס'זאל זיין תיכף ומיד ניט א חכה לשיעו נאר ער קומט בפועל, און מ'גייט צוזאמען מיט משיח צדקנו צו די ענינים פון מחירת חמש, ולפני זה צו די כל הענינים השייכים, אויך מיט אן ענין של ברכה בדבר, און ביז וואנענט אז ס'וועט זיין דער כאפרי דערב את רוח הטומאה אהרן אין הארץ

¶6נאך ביום השלשה עשר, בחודש ניסן, כאמור, וואס דאס איז דאך אויך אחד בגימטריא שלש עשר, און דער עם וואס ער איז דערוויילע אין די לעצטע רגעים פון גלות נאך אלץ מפוזר ומפורד בין העמים ווערט גלייך ביי יעדערן פון זיי און ביי אלערן פון זיי כלשון הכתוב, ואתם תלוקטו לאחד אחד אז דער אויבערשטער קלייבט אויס און קלייבט ארויס יעדער אידן אלס א יחיד, און על דרך זה אנשים נשים וטף, און גייט מיט זיי צוזאמען, כלשון הכתוב וביאור חז זאל און סוף מסכתא מגילה, וואס איז פארבונדן אויך מיט דעם ענין פון שמחת פורים, און ס'ווערט גלייך דער מיתמך גאולה לגאולה צו די שמחת פורים וואס מ'האט געהאט אין אן אופן פון עד דלא ידע, אין חמשה עשר, אין ארבעה עשר, און דערנאך שושן פורים, חמשה עשר אין חודש אדע, שלהרבן בשמחה, און מ'איז שוין אריין אין חודש ניסן, וואס ניסן ניסן נסעלו און ס'איז אויך דער יום יא-בו פארבונדן מיט נשיא פון שבט

¶7עשור וואס האט דאך א שייכות מיוחדת צו חג הפסח, צו די מטריא פון עשור וואס איז פארבינדן מיט חג הפסח, כמדובר כמה פעמים, על אחת כמה וכמה אז מ'שטייט שוין כמה שעות אין דעם יום אחד אין חודש ניסן, יום לב ג שבו האט מען שוין די אלע שעות הלילה, זיינען שוין דורכגעגעיני און מ'זעט דאס בעיני בשר, און אויך פון שעות היום איז אויך מראה באצבעו ואומר זה, אז ס'איז שוין דורכגעגעווען כמה שעות פון יום, איז דאך פארשטאנדיק, ובפשטות הכי גדולה, אז לכל לראש איז דער חצון של הקבושה ברוך ולכל אחד באחת, אנשים והנשים והטף האט מען תוקף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'גייט צוזאמען הקיצו ורבנו ושוכני עפר ונשיא דורנו דער רבי ושווער דוראשם, און צוזאמען בנערינו ובזקנינו בבנינו ובנותינו עם ענני שמיא פארענדיקן די לעצטע רגעים פון גלות אין גלות, און מ'האט גלייך אויך דעם ערשטן רגע פון גרולה נאך זיין אין גלות, ובפרט אין ברוקלין וכמדובר כמה פעמים,

¶8זמן הגלות, און דאס ווערט גלייך אריינגעשטעלט בגלוי אלופו של עולם מ'זעט גלייך דעם נופסין און דעם ניסן ניסן פון אלופו של עולם ווערט גלייך די גלות אליין איבערגעשטעלט, און ס'ווערט דער ווארט גאולת און דער ווארט גאולה גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און די שליחות וואס מ'מאכט יעדערן אויף א שליח אויף געבן אויף צדקה, ובהוספה משלו, מ'זאל נאכמערער מזרע זיין ער זאל זיין בפועל ממש א ברי עיקבן אפילו כהרף עין ממש, און מ'האט תיכף ומיד ממש גאולה האמיתית והשלימה, צוזאמען מיט משיח צדקנו, צוזאמען מיט שכינתא בגלותא, און מ'איז ממשיך נאך איין רגע בלבד אין גלות, ותיכף ומיד האט מען די רגע של גאולה, און מ'נעמט-מיט במיוחד די בתקן נשיאות ובתי דרשות ובתי צדחה וגמילות חסדים, צוזאמען מיט כל השייך לזה, ועוד ועיקר מיט בריאות הגוף און בריאות הנשמה, אז ראויים אנא מי שמיא אויף ממשיך זיין די הכנות צו פסח בארצנו הקדושה, און די הכנות אויך, צו נאכל שם מן הזבחים ומן הפסחים אין ארץ ישראל עצמה, אין ירושלים, און דארטן אין מקדש

¶9אדנ'כוננו יבך, ונאכל שם מן הזבחים ומן הפסחים, וואס ווי די המשך בזה, אז מ'בענטשט דעם אויבערשטן לעשינו ועל בדעות נפשינו נאך אין יום שלשה עשר לחודש ניסן שנת ה'תשמון, און דערנאך איז ווי ממשיך ביתר שאת וביתר עוז אין די רגעים ושעות שלאחרי זה, על אחת כמה וכמה אין יום הפסח שלאחרי זה, וואס הויבט זיך שוין אן ביום הראשון, ביום ד' בבוקר, על אחת כמה וכמה לאחרי חצות היום, און ס'ווערט גלייך דער נגלה עליהם מלך מלכי המלכים הקב דך הוא בכבודו ובעצמו, וגאלם כאמור, וגאלם דוקא אין יום שלשה עשר, לחודש ניסן, קומט לאחרי חודש אדר, מסמך גאולה לגאולה, אז נאך אין די לעצטע רגעים פון דעם מעמד ומצב פון אכתי אדר ואחשורוש אנן די רגעים פון גלות האט מען תיכף ומיד אז מ'ווערט בן חורין בפשטות ובכל הענינים ובכל הפרטים, און אלס בני חורין ובנות חורין איז מען גלייך אין מעמנו שמה

¶10שמי'האנשים והנשים והטף, נעמט מען מיט די כל הענינים טובים פון גלות, מעשינו ועבודתינו, און די תוקף ומיד לאחרי זה, ולא עיקרום אפילו כהרף אים איז מען ממשיך די אלע ענינים בארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש, ובי הר הקודש, ו במקדש אדנ'כוננו ידיך, און ווי דער רמב״ם פסק'נט, אז מ'דארף מסיים זיין עניני גאולה מיטן לשון אמן כן יהי רצון, זאל זיין אמן כן יהי רצון בפשטות, ולמטה מעשרה טפחים, ועוד והוא העיקר, אז אמן כן יהי רצון, ויום השלשה עשר, אין חודש ניסן און שנת ה'תשמון, נאך קודם א המשך פון קודם תפילת מנחה שבו, און קודם ההכנות פון תפילת מנחה שבו, כמדובר על כמה פעמים, זאל פון דעם דיבור בזה ארויסקומען דער מעשה בפועל, גאולה האמיתית והשלימה, ביז אז מ'וועט זאגן אין דעם דער נוסף פון לשון עבר, הוה ועבר על דעם ווי דער אלטער רבי טייטשט אפ אין מסכין לעושין האזרחי וואס דער סיום פון דעם קאפיטל איז דאך פון ברוך הוי'לעולם עמן ועמן אז כפליים לתושי

¶11צוויי מאל אמון וועט מען ממשיך זיין זאגן דעם ערשטן נאמען אין גלות, און זאגן דלייך דעם צווייטן נאמן אין א מעמד ומצב פון גאולה האמיתית והשלימה, און דאס ממשיך זיין בכל העולם כולו, דירה לו יתברך בתחתונים, ביז ווי דער תחתון שאין תחתון למטה הימנו, וואס דאס איז דאך דער מעמד ומצב אין שם הגלות און זמן הגלות, און דארטן גופא ווערט דער המשך פון עמן ועמן, וקודם לזה ווערט אויך דער מציל עושין אזרחי וואס איז דאך מרמז און מזכין נאכאמאל דער זכות פון אברהם אבינו, וואס דאס איז דאך דער ערשטער פירוש אין מציל עושין אזרחי, צו כמה מיטן תקפית הפירושים בזה, אז דאס גייט אויף יעדער אידן, איז דער אלטער רבי האט דאס מבאר געווען, און דער נשיא דורנו האט דאס מבאר געווען ניט נאכמערע ביאור, און ווי שוין אויך ארויס אין פשוטות, אז ס'ווערט בפועל בא יעדער אידן, אז ס'איז ורח בו דער אותן וואס ס'איז ביי אים אזרק, איז ווערט דאס אין אן אופן של עבר, און וואס איז דערויער? דער מסחיל, ועוד והוא העיקר, כסיום וחותם המזמור, אז ס'ווערט די המשכה פון ברוך אין אן אופן פון עמן ועמים, וכאמור, כן תהי'לנו בפשטות

¶12גלייך אין דעם משתיקן רגע, און גלייך אין דעם רגע לאחרי זה, האט מען אין דערויף דעם ענין פון עבר, און מ'האט דעם הובש אין דעם מעמד ומצב פון גאולה האמיתית והשלימה, און גלייך נאך דערויף אין מנני שמיא בהמשך בדבר אין ארצנו הקדושה, בירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ושמור גרייט מען זיך צו מנצן דעם ענין פון הכנות צו קרבן פסח, וואס הויבט דאך שוין אן ביום יו ד בחצות היום בין הארבעים, במילא דארף מען דאך האבן די הכנות לפני זה, בפרט נאך אז ס'האט דאך אויך א שייכות ווי ס'איז געווען בפעם הראשונה משכו וקחו לכם צום איז דאך דאס געווען משכו ידיכם פון אלע עבודות וואס זיי זיינען זריז צו יעדער אידן און צו אלע אידן, עאכו כמה וכמה עבודה וואס איז פארבונדן מיט גלות, איז יעדער איד און אלע אידן האבן קיין שייכות ניט צו גלות, זיי זיינען מלכתחילה בני חן, אז ס'איז גאר ניט שייך בא זיי דער גאנצער גדר פון גלות, לאחרי מתן תורה און נאך לפני זה כימי צאת חמרץ מצרים, און מ'האט אויך דעם קיין ההבטחה, אז כימי צאת חמרץ מצרים אראנו תיכף ומיד ממש,

¶13אין אזא אופן, אז כימי ס'דערט אויך נפלאות בערך פון ימי צאתך מארץ מצרים נאך אין יום שלשה עשר בניסן, און נאך קודם תפילת מנחה, און קודם ווי מ'וועט פאנאנדער מקבל זיין אויף צדקה, על אחת כמה וכמה ווי מ'וועט דערנאך איבערגעבן דאס צדקה, בהוספה מדילי אפ אין תיכף ומיד ממש, כאמור, ולא עיקרון אפילו כהרב עין, בלשון הרמב״ם אבן כי יהי רצון אזוי איז דער רצון פון דעם אויבערשטן, און אין דערויף איז מלובש דער חפץ פון דעם אויבערשטן, אבער אויפן חפץ דארף מען דאס ניט מסביר זיין, ס'איז בפשטות מומען אז דאס איז דער חפץ פון דעם אויבערשטן. אט דאס וואס מ'איז מפסף אויף אויך דער רצון שבגלוי פון דעם אויבערשטן, אז ס'ווערט דלאי גלות און ס'ווערט די גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש. און מ'גייט גלייך אין דעם קאפיטל שלאחרי זה, וואס דאס איז דער קאפיטל צדיק, ועמך כולם צדיקים און לאחרי זה דער מזמור שוין ליום השבת, ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, וואס דאס איז דער מצפר צדיק, כאמור, וואס דאס גייט אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן, ווי דער פסק-דין אין רמב״ם הידוע, און ס'ווערט דער ועמך כולם צדיק

¶14שטיין תיכף ומיד לאחרי רגע שדלתיים אין בארצנו הקדושה, און דארטן אין הר הקודש, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט ועמך כולם צדיקים בגלוי, איז דאך דאס פארבונדן מיט ווי טראפט ער דער ענין הקרבנות, וואס דאס איז דאך דער קיום ביז צו אין סוף ברוך הוא. ועוד והוא העיקר, אז לא יקבום אפילו כהרף עין און בהוספה, אויף צו איבער'חזר'ן נאכאמאל די תודה עמוקה פאר די אלע וואס האבן אויסגעדרוקט זייערע וואונטשן, יעדערע בנוסח שלו, און די אויך וואס ס'גייט נאך אין וועג איז מען מקויים ווערן בא זיי נאך אין די לעצטע רגעים פון גלות האמורים, כל בריכות השם, סיי בגשמיות און סיי ברוחניות. און מ'גייט אלע צוזאמען מתוך שמחה וטוב לבב, און די ארצנו הקדושה דארטן, ירושלים, עיר הקודש ובהר הקודש ובבית המקדש, ועוד הוא העיקר, תיכף ומיד ממש.