Paragraph
Paragraph rh-4f1j3q47
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-jraw85e1
- order
- im
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'דארף זיין א הוספה אויך אין בעומר ובירא וברתת ובזיע, כמובן וגם פשוט, וויבאלד אז דאס איז פארבונדן מיט דעם ענין פון תורה. און דא זאגט מען, אז דאס ווערט דערנאך א הלכה בכל מקום, און אזוי אויך בכל שנה ושנה, און דער אבן בוחן בזה די בחינה בזה איז, אז מ'זעט דערנאך אז ער כאפט זיך צו ביי דער ערשטער געלעגנהייט צו דעם ענין פון לימוד התורה, וואס כאמור בהנוגע צו חמשה עשר באב וואס מ'האט בגלוי, ובסגנון פון א הלכה, דער הלכה ממש, איז דאס ניט די ענינים וואס מ'זאגט ניט קיין תחנון וכיוצא בזה, נאר דער ענין וואס ער איז מוסיף אין לימוד התורה, במילא איז די כמות איז פארשטאנדיק אז דאס איז פארבונדן מיט א הוספה באיכות, איז פארשטאנדיק, אז דאס איז פארבונדן מיט א הוספה אין דעם אימה ויראה וברתת ובזיע. ובפרט נאך, כמדובר כמה פעמים, ווי ער איז מאריך אין דער התחלה פון דער המשך פון מים רבים, אז דער אויבערשטער האט אזוי באשאפן די וועלט, אז די ענינים וואס זיי זיינען מוכרח דער תכלית ההכרח קומען אן גאר אונזיסט אדער גאר לייכט, די ענינים וואס זיי זיינען אויך מוכרחים, אבער ניט אויף אזא הכרח קומען זיי אן אויך לייכטער, ווי אנדערע זאכן, אבער ס'איז עפעס א השתדלות דארף זיין בזה, ביז אז דער ווארענען טובות ומרגליות, ווי ער ברענגט דארטן, איז גאר פארבונדן וואס ער דארף אראפקומען אין מצולת ים אנשטאנד ס'זיין בתקנה חייו, וואס דאס איז ניט סתם אן ענין פון השתדלות ויגיעה הגיעה עצומה, אזוי זעט מען אויך בהנוגע צו תורה ומצוותי בהנוגע צו תורה ומצוותי איז דאך פארבונדן נוסף וואס ס'איז דא די מצוות שהזמן גרמא, אפילו די מצוה שאין הזמן גרמא, איז דאך אבער אויך פארבונדן מיט כמה וכמה תנאים, נאר ווען די תנאים זיינען ניט פארבונדן מיט זמן, משא'כן אז ס'קומט צו תורה, וואס היא חיינו ואורה
- proofread
- 0