טקסט

¶1חנוכה שטייט אין הקדמה פון שערי אורך, אז דער חילוק פון נס פורים און נס חנוכה באשטייט אין דעם וואס נס פורים איז געווען מצד די אהבה און מצד די מסירת-נפש וואס ס'האט ארויסגערופן איז דאס געקומען מצד די התוררות מלמעלה וואס דערפאר איז דאס ניט פארבונדן מיט תורה, וואס דערפאר זאגט ער בגמרא,

¶2אז פורים איז געווען די גמל 'קבלת התורה' וואס מ'האט אפגעהויבן נאך די זמן מתן תורה אידן, משא"כ חנוכה איז דעמ לט איז דער עיקר די מסירת-נפש און די אהבה מצד המקבל, וו ס דערפ ר איז ד ס בדרך 'מלמטה למעלה', און דערפ ר איז ד ס מער פ רבונדן מיט מצוות, וו ס ד ס איז דער ענין פון חנוכה.

¶3דערפון איז אויך פ רשט נדיק, ז אין 'עבודת האדם' איז חנוכה פ רנעמט זיך דערמיט וו ס מ'איז מער ”על פתח ביתו מבחוץ”, אויף מאכן ליכטיק דעם חוץ, און דערנאך אים הויבן ביסלעכווייז, ביז וואנענט ער וועט זיך פאראיינציקן און פאראיינציקן זיך מיטן למעלה.

¶4און אזוי איז אויך בפרט בנוגע צו די וואס דער רבי נשמתו עדן און דער שווער דער זון זיינער האבן זיי אנגערופן בשם נרץ להאיר וואס דאס איז דאך ספעציעל דער ענין פון חנוך האט מען דאך קובע געווען דעם נס אין הדלקות הנרץ, ווי ס'איז נתבאר די ווארום אין מאמר און אין ”תורה אור” בארוכה דער קעם אויף דעם איז דארפן זיי וויסן, אז אין וואס באשטייט זייער עבודה?

¶5אויף מברר זיין און מזכר זיין און מעלה זיין דעם מצב בדרך ממטה למעלה, וואס דעמאלט גייט קיין זאך, עאכו"כ, קיין איד ניט פארלארן, ווארום אין יעדן קען מען אויסגעפינען די גוטע זאכן אין אים, און דורך דעם קען מען אים מזכר זיין גאר אינגאנצן.

¶6און אט דאס איז דער זכות און די אחריות וואס מ'האט טאקע געגעבן, אז ”לכם ולנו לבנות את בית אלקינו” מ'זאל אויפבויען פון אלע אידן מיט וועמען מ'קומט אין א מגע ומסע באיזה יהי' שיהי אויף מאכן פון זיי,

¶7אז זיי זאלן ווערן אויף ושכנתי בתוכם המקדש לו יתברך דורך דערויף וואס מ'צינדט אן דעם ”נר הוי' נשמט אדם” וואס ס'איז דא בא יעדער אידן, אף על פי וואס ער שטייט אין א מדריגה נמוכה ביותר, און וואס דעמאלט איז אויך דא דער מוסיף והולך, אז לכתחילה צינדט מען אים אן א קליינע איכטעלע,

¶8און דערנאך איז ער מוסיף והולך ביז וואנענט עס ווערט אין אים אנגעטונדן די אלע שבע מדות, די אלע שבע 'כחות הנפש', ביז דעם נר השמיני וו ס ער איז כולל די איבעריקע ענינים בנפש, און דעמ לט ווערט ער אינג נצן ליכטיק,

¶9ז אין אים ז ל זיך נזען דער נר מצוה און ”תורה אור” און מאיר שבתורה און וו ס מאיר שבתורה אין אונזער דורות קען מען ד ס נעמען מערניט ווי דורך לימוד תורת החסידות, וו ס דורך דעם נעמט מען 'פנימיות התורה',

¶10און דער עיקר איז ”לא המדרש עיקר אלא המעשה” אויפפירן זיך אין ווי א חציר דארף זיך אויפפירן, און בהנוגע זייך ווי תמינים דארפן זיך אויפפירן, וואס דאס איז נ ך ן ענין נוסף בזה, וו ס דורך דעם איז ה ט מען ב זיך דעם מאיר שבתורה,

¶11און דורך דעם געפינט מען אויך אויס ביי יענעם דאס וו ס ער איז פ רבונדן מיט תורה, וו ס יעדער איד איז ד ך ”ששים ריבוא אותיות לתורה” האט דאך יעדער איד אן אות אין תורה און א חלק אין תורה, ”ותן חלקנו בתורתיך” און דאס באלעגט מען אין אים ניט נאר דעם גלות שבתורה, נאר אויך די 'פנימיות התורה', די חיות שבתורה, ביז וואנענט אז מ'מאכט פון זיך, און פון יענעם און פון דעם גאנצן ארום,

¶12א דירה לו יתברך אז ס'זאל זיין גילה אלקות מעיני פסח דא למטה וואס דורך דעם און דורך די השתדלות אין דער עבודה וועט איר מבדים זיין און ממהר זיין און ממשיך זיין למטה ביאת משיח צדקנו במהרה בימינו.