פסקה
פסקה rh-4azm8vv1
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-p9h4cpjh
- order
- On
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- פון דעם צווייטן טאג, על אחת כמה וכמה אין די טעג לאחרי זה, ובפרט נאך וואס אין די טעג איז דאך אויך דא א טאג פון שבת, וואס שבת איז דאך דא דער ענין פון דער מצוה, אז בשעת א איד עסט דעם שבת האט ער א ספעציעלן פארגעניגן וואס ער עסט בשר שמעון ויין ישן, ספעציעלע געשמאקע פלייש בפשטות, און ספעציעלע געשמאקע פירש בפשטות, און ספעציעלע געשמאקע פלייש בפשטות, און דאס איז ניט אזוי אים איז נוגע וואס ערהאט טענו גשמי, נאר ערהאט דעם תענוג דערביי וואס ער איז מענהג דעם שבת, ערמאכט אז דער שבת זאל זיין צופרידן און האבן אמת'ן פארגעניגון פון אידן, וואס ער זעט אז דער איד האלט טייער דעם שבת, ביז אין אזא מין אופן אז דאס איז ניכר ניט נאר אין דעם רעדן פון דעם אידן און אין דעם טראכטן פון דעם אידן און אין דעם שכל פון דעם אידן, נאר אויך בשעת דער איד עסט בגשמיות, וו אס בשעת א צווייטער זעט דאס, א ניט-איד זעט דאס, זעט ער ניט קיין אונטערשייד אין דעם עסן, איז דער איד אבער וואס עסט עסט דערביי און ווייס, אז דאס עסט ער עונג שבת, און פארשאפט פארגעניגן דעם אויבערשטן, דורכן פארשאפן פארגעניג
- proofread
- 0