טקסט

¶1הם? ס'איז דאך, כמדובר, ”פותחין בברכה”,

¶2ובפרט אז מ'געפינט זיך אין מוצאו ווי דער המשך פון 'חג החגים' פון יו טס כסלו, און וואס אויך בשנה זו האט דאך דאס דעם יתרון, אז ס'איז פונקט די קביעות ניט נאר אין ימי החודש די זעלבע,

¶3נאר אויך די קביעות אין ימי השבוע, אז ס'איז אויך ”חל ביום השלישי” שהוכפל בו כי טוב, און אויך פארבונדן במיוחד בשנה זו, אז דאס איז נאך א שנת העיבור, וואס דעמאלט ווערט דאס אנגערופן אין ”תורת אמת” און תורת חיים הוראה בחיים.

¶4א ”שנה תמימה” און א שנה מלאה, במיוחד בשנה זו, אז די ביידע חדשים, כמדובר כמה פעמים במשך השנה, סיי פון חשון און סיי פון כסלו, זיינען מלאים ושלימים, און דערנאך אויך איז דאס על שנת העיבור, כמוזכר לעיל.

¶5און מיט נאך כמה מעלות, ווי דערמאנט במשך השעה ההתוועדות במיוחד, און ווי יעדערער זעט דאס אויך און ווייס דאס פון זיך, פון כמה וכמה מאורעות, וואס ער האט דאך שוין גענומען א איינטייל אין זיי במשך שנה זו, און גרייט זיך אויך אויף ממשיך זיין,

¶6ו”ביתר שאת וביתר עוז”, ווי אין אלע ענינים פון טוב און קדושה, וואס ”מעלין בקודש”, אויף ממשיך זיין אין אן אופן פון העלאה און הליכה, מחיל אל חיל.

¶7און ווי מ'האפט דאך אויך, און מ'איז זיכער, און מ'בעט בא דעם אויבערשטן, און מ'איז זיכער אז קוה לו בכל יום שיבוא אז דער אויבערשטער וועט ממלא-זיין משעלת לבב כל אחד ואחת אידן בכל מקום שהם, על אחת כמה וכמה אז כמה אידן קלייבן זיך צוזאמען, איז אט דעמאלט איז ווי גערעדט כמה פעמים,

¶8אז צוויי מענטשן צוזאמען טוען אויף אן ענין וואס ווערט אויפגעטאן מערער ווי פון צוויי באזונדערע מענטשן, וויבאלד אז די צוויי טוען דאס ביחד, קומט-צו נאך א הוספה על ידי צירופם יחד, און דערפון אויך פארשטאנדיק, אז בשעת ס'איז דא א צירוף פון כמה וכמה,

¶9אנהויבנדיק פון עשרה בקודש, וואס אפילו כשונם ”עוסקים בתורה ובמצוותי' איז שכינה שרוי' ביניהם”, על אחת כמה וכמה אז יעדער איד האט דאך א זקה פון חזקת כשרות,

¶10אנשים, נשים פון טף, אז במחשבה און בדיבור, און אויך במעשה, בא דער ערשטער געלעגנקייט וואס ער האט, בנוגע למעשה ודיבור,

¶11על אחת כמה וכמה אין מחשבה וואס דעמאלט איז האט ער דאך ניט קיין הגבלות מבחוץ, משא"כ בדיבור ובמעשה, איז אט דעמאלט ווערט מען דאס ניט עוסף הלוך והוסיף,

¶12וכמדובר לעיל, אז וויבאלד אז ”שנה תמימה” איז דאס איז דאס א שם הכללי אויף דעם גאנצן יאר, איז דאס א שם הכללי אויף אלע ענינים פון דעם יאר אז יעדער ענין ווערט אין דעם יאר אין דעם אופן פון תמימות און שלימות.

¶13און כמדובר כמה פעמים, אין דערויף גופא איז דאך אויך דא כמה אופנים תמים ושלום און נאכמער תמים ושלום, וכמדובר בארוכה.

¶14וואס אזוי איז אויך אין מספר השנים, איז דאך בשנה זו האט דאס א מספר ימים אין סדר השנים, איז בשנה זו האט דאס א מספר ימים פון ש' פי ה', וואס דאס איז א מספר הכי גדול.

¶15און וויבאלד אז דאס איז פארבונדן מיט אידישקייט און מיט אידן, איז פארשטאנדיק אז מספר איז דאס ניט נאר א ענין פון כמות אדרבא דאס איז גאר דער עיקר איז דאס א ענין פון איכות,

¶16און ס'ווערט אויך אין אזא מין אופן אז ס'איז אויך משפיע אז ס'ווערט אויך א הוספה, און א שלימות אין כמות, ביז וואנענט אז ס'ווערט ווי דער ראשי-תיבות, ווי אידן זיינען מפרש אויף שנת ה' תשנ"ב, אז דאס איז הי' טה' שנת נפלאות בה,

¶17און דער ב' איז אויך מרמז אז דאס איז בקול, און וואס בקול איז מען זיך אויך גלייך ממשיך ווי מ'זאגט דאס אויך יעדער אין נוסח ברכת המזון,

¶18אז בא ”קול מקול קול” איז דאס געגעבן געווארן אין די ברכות צו די אבות פון יעדער אידן און פון אלע אידן, פון אברהם יצחק ויעקב, און פון זיי קומט דאס אן בירושה צו יעדער אידן, ניט קוקנדיק אויף זיין אייגענער עבודה און מעמד ומצב,

¶19איז דאך בא יעדער יורש, על אחת כמה וכמה, א ירושה, א ירושה וואס ירשים זיינען א ריבוי בכמות, על אחת כמה וכמה אז זיי זיינען אויך א ריבוי באיכות, און וואס יעדערע פון זיי, ווי מ'זאגט אין סידור איז גלייך אין תחילת היום, הויבט מען אן דעם טאג פון אהרני מקבל עליהם מצוות, ואהבת דרעך כמוך,

¶20און ווי מ'מוזט דאס זאגן ווי דער אלטער רבי שטעלט דאס אוועק אין תחילת סידורו, נאך קודם ”אמירת מטבי אליך” יעקב משנותיך ישראל דארף מען דאס אויך זאגן בדיבור, און דאס ווערט דערנאך אויך נמשך אין כל עניני האמירה, אנהויבנדיק פון ענינים פון ברכת השחר, אמירת ברכת השחר,

¶21און דערנאך אוירת התפילה, עניני התפילה, אנהויבנדיק פון תחילת התפילה, וואס דאס איז דאך דער מטובו אליך יעקב און ביז סיום התפילה בבוקר, וואס ענדיקט זיך מתך ”צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך”.

¶22און אזוי אויך גרייט מען זיך, ווי מ'האט שוין אויך דאס געטאן ביום זה אין תפילת המנחה, האט מען אויך מסיים געווען מיט תפילת ”עלינו לשבח לעדין הכל”, כשבחות להקב וש ברוך הוא,

¶23און דער סיום וחותם ענינים אלו כל תפילת אלו איז מיטן פסוק פון ”אך צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך”, און מ'האט דאס אויך אזוי געטאן שלשה פעמים,

¶24בג' פעמים, האוה חזקה, און אויך מלשון חוזק מיט א שטארקייט, ביז די שטארקייט פון נצחיות, וועט מען זאגן דעם דריי מאל, פון ”אך צדיקים יודו לשמך ישוב ישרים את פניך”.

¶25און זיכער איז כמה פעמים במשך הימים, על אחת כמה ביום, זכאי' שהוכפל בו כי טוב האט מען אויך מכבן געווען דעם פירוש המילות נוסף אויפן פשטות הענינים, אויך אויף די פנימיות הענינים,

¶26אז ס'זאל זיין דער יודו לשמך יופי ישעים את פניך זאל דאס זיין בפשטות את פניך וואס דאס איז אין דעם ארט און אין דעם בנין וואס דארט איז די פנים פון דעם אויבערשטן,

¶27פני הוי' אלקיך אין אבקיך אין ”הוי' אלקיך בה מאושת השנה ועד אחרית שנה”, אויף ”כל הארץ כולה”, און אין דערויף גופא אין ארץ ישראל איז דאך דאס אין ירושלים עיר הבירה,

¶28און דארטן גופא אין הר הקודש און הר הבית, און אין דערויף גופא אין דעם מקדש כוננו ידיך וואס ברוחניות האט מען שוין דארטן דעם מקדש השלישי המשולש,

¶29און דאס ווערט אויך אין אן אופן אז ער איז עומד מוכה און אז אין אים זאל נמשך ווערן און התגלה ווערן דער בית המקדש המשולש, דער ”מקדש אדנ' כוננו ידיך”, בידולה האמיתית והשלמה על ידי דוד מלכים הושיחא,

¶30מזרע ”דוד ושלמה בני” כמדובר כמה פעמים, און דאס איז אויך א הכנה לזה, וואס דאס איז דאך די ימות המשיח אין וועלכע מ'געפינט זיך איצטער, ובפשטות, און מ'געפינט זיך כמסופר ומדובר בזה על ידי נשיא דורנו דורך דעם רעדן דעם שווער,

¶31אין אן אופן אז שוין כלו כל הכסון מזמן רב, און שוין אויך די אלע הכנות לזה, און אפילו די קנעפלעך, וכמדובר כמה פעמים, און מ'דארף מערניט ווי עפענען די אויגן, וועט מען גלייך דערזען אז ס'איז שוין דא דער ענין הגאולה, ביז די גאולה האמיתית והשלימה,

¶32מ'דארף מערניט ווי עפענען די אויגן, וועט מען דאס זען ווי אזוי זיי זיינען דא אויך בפשטות, און מ'געפינט זיך שוין בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו אין אן אופן אז מ'איז שוין גרייט בכל הפרטים ופרטי פרטים אויף גיין צום טיש, ווי דער לשון העולם איז,

¶33און זעצן זיך ביים טיש, און דער טיש איז שוין א שולחן ערוך ”בכל מטעמים ובכל” טוב, אנהויבנדיק פון די ענינים פארבונדן מיט דער גאולה,

¶34וואס דאס איז דער לווייתן און שור הבר און יין המשומר, וכמדובר כמה פעמים, ועוד ועיקר די ענינים פון גאולה האמיתית והשלימה,

¶35”כמים לים מכסים” און בזה דער פסק-דין הרמב"ם, אז דעמאלט וועט זיין דעת כל בעי עולם אין אן אופן פון ”כמים לים מכסים” פון דעת 'דעת בוראם', ביז אין אן אופן פון מכסם וכמדובר.

¶36ועוד והוא העיקר, ובפרט אז מ'איז זיך מסיים מיט דעם ענין פון אנהויבן אויף זיך א שליחות לצדקה, נוסף אויף צדקה וואס מ'האט שוין געגעבן במשך היום, ובפרט אז דאס איז דאך א יום סגולה פון יו טס כסלו,

¶37וואס דעמאלט איז דאך געווען דער ”פדה בשלום, נפשי מקרבי לי כי ורבים היו עמדי”, און ווי ”תורת אמת” טייטשט דאס אפ, אז דאס מיינט מען, און דער פירוש הפשוט בזה איז ניט סתם א דרש,

¶38נאר דער פירוש הפשוט, אז דאס איז ה”עוסק בתורה ובתפילה” וגמילות חסדים, און די אנהויבן און די התחלה בזה איז דוקא אין דעם אופן פון גמילות חסדים, וואס דאס איז דאך דער ענין פון פדה,

¶39און דער ענין פון פדה האט דאך א שייכות מיוחדה צו שנה זו, וואס דאס איז שנת הפי צס, און מ'גייט אריין אין שנת הצדיק, כמדובר כמה פעמים,

¶40און אין אן אופן אז ס'ווערט דוקא די פדי', אין אן אופן פון שלום בכל הפרטים, און אין אן אופן פון נפשי כברעים ורבים היו עמדים, האט מיט זיך יעדער איד און אלע אידן, נאך איידער זיי ווערן פאראיינציקט ווי א מציאות אחת,

¶41און זיינען נאך אין א מציאות פון רבים, איז יעדער פון די רבים זי איז היה עמדי מיט דוד מלכא משיחא, וואס ער האט דאך געזאגט אט דעם פסוק אנהויבנדיק פון דוד בפשטות אין ספר התהלים,

¶42און אויך במיוחד אין ספר התהלים עצמו, פארבונדן מיט ”העשירי יהי' קודש” מיט א חלק התהלים וואס מ'זאגט דאס און מ'פארבינדט דאס מיט עשירי בחודש, וכמדובר כמה פעמים, נוסף אויף די שייכות שלו מיט שלישי בחודש ווי דאס איז לויט דעם תהלים ווי פאנאנדערגעטיילט אין ימי השבוע,

¶43איז דאס שלישי בשבוע, און אזוי אויך ווי פאנאנדערגעטיילט אין ימי החודש מיט עשירי, בעשירי בחודש, און פארבונדן אויך מיט עשירי גופא די שלימות פון צוויי מאל עשירי, עשר העשרנו לך וואס דאס איז דאך דער עשרים בחודש,

¶44וואס דאס געפינט מען דאך בפשטות אין עשרים בחודש, מוצאו יט' כסלו, איז דאך דאס שוין אריין אין עשרים בחודש, און פון עשרים ווערט אויך עשרים בגימטריא כתר,

¶45אז ”והיתה להוי' המלוכה” וואס דער ענין פון מלוכה איז דאך פארבונדן מיט מלך יפה תחזינה היניך מיט דער 'כתר מלכות', וכמדובר כמה פעמים.

¶46און ויהי רצון, אז ס'זאל זיין די הליכה פון יעדערן פון אונז, בתוך 'כלל ישראל' נאכמערער און נאכמערער אנהויבן די כוחות מיט דער החלטה אויף להוסיף זיין בתורה ובעבודה 'ובגמילות חסדים', וכמוזכר לעיל, און מוסיף זיין גלייך נאכדעם צוזאמענקומען זיך,

¶47נוסף אויף די הוספה וואס מ'האט שוין מוסיף געווען במשך יום זה וימים שלפני זה, ובפרט נאך אז מ'געפינט זיך אין חודש כסלו, און גלייך אין אנהויבס פון דעם חודש ווייס מען שוין, אז דער סיום וחותם פון חודש כסלו איז דאך ימי חנוכה,

¶48אז בכל יום ויום איז מען מוסיף אין ”נר מצוה ותורה אור”, און אין אן אופן אז דאס איז על פתח ביתו מבחוץ, אז ער מאכט ליכטיק, על פתח ביתו במילא איז דאס נאכמערער מוסיף ליכטיקייט אין דער בית בפנים,

¶49און אויך אין בחוץ, וואס דארט קומט דער עיקר ההשפעה, וויבאלד אז דאס איז אנגענסונדן מלכתחילה צוזאמען מיט די החלטה פון ”פרסומי ניסא”,

¶50און ”פרסומי ניסא” אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין, וואס דאס איז דאך דער מנהג המקובל אויף יעדער איד און ביי אלע אידן, אף על פי וואס בזמן השס איז דאס געווען אן ענין פון מהדרין מן המהדרין איז איצטער, בדורנו בדורותינו אלו ובפרט בדורנו זה,

¶51איז דאס געווארן א מנהג, מהדרין מן המהדרין בא יעדערן, אנשים נשים וטף, אנהויבנדיק אין ענין פון 'מצות הצדקה', ועד דרך זה אין כל עניני תורה ומצוותי', און וואס די אלע ענינים צוזאמען היילן נאכמערער צו דעם ענין פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו,

¶52און מ'איז ממשיך תיכף ומיד פון טרעפן זיך דא אנשים נשים וטף, צוזאמען מיט אנשים נשים וטף פון אידן בכל וואקום שהם", אין ”ארבע קנפות הארץ”, ווערן זיי נתכבץ, וואס דאס איז דאך די בגימטריא קצ' צ' ב' פון ”בקול מקול קול”, כמדובר כמה פעמים,

¶53ווערן זיי נתכבץ דורך דעם אויבערשטן אליין, ואתם תלוקטו לאחד אחד בית ישראל, און מתכבץ אחד אחד, ביז אין דער ארץ וואס זי איז אן ארץ, אן איין און איינציקע ארץ,

¶54'ארץ אשר' ”עיני ה' אלקיך בה מרשית השנה ועד אחרית שנה”, און דארטן גופא אין דער עיר הבירה, אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין מהר הקודש, און ”מקדש אדנ' כוננו ידיך"”, ביז אין אומן ”שתי' שממנו הושתת כל העולם” כולו.

¶55וואס דערמיט איז פארשטאנדיק פארוואס דאס פועל"ט?

¶56אין יעדער אידן און אין אלע אידן, אף על פי וואס דערווייל איז מ'איז נאך ”מפוזר ומפורד בין העמים ובכל” קצוי תבל, איז מען דאך אבער אומעטום אן עם אחד ניט קוקנדיק אויף דעם מפוזר ומפורד, ביז אז ס'ווערט יעדערער אין אן אופן פון יחיד,

¶57ובפרט יחידה ליחדיו, פארבונדן מיטן אויבערשטן, וואס דאס איז 'יחידו של עולם' ווערט ישראל וקוב הו, ובפרט ישראל על ידי אורייתא,

¶58וואס דאס האט דאך א שייכות מיוחדה אין הפצת המעיינות חוצה, וואס דארטן שטייט דאך דער ענין פון תורה אין אן אופן ווי אזוי דאס איז אור בגלוי, און אור אין אן אופן פון יותו אז דער אור אליין קומט אן,

¶59און קומט אן אין אן אופן ווי ס'איז פארבונדן און נתגלה ניט נאר אין לשון הקודש נאר אויך אין לשון תרגום, וואס ממנו ווערן דאך, ער איז דאך דער ממוצע, און פון אים ווערן מושפע כל שבעת הלשונות, כמדובר כמה פעמים,

¶60און ס'ווערט דער ”מציון תצא תורה ודבר הוי' מירושלים” כפשוטו, אז יעדערער פון אונז, בתוך 'כלל ישראל', ווערט גלייך צוזאמענגענומען דורך דעם אויבערשטן אליין, ווי דערמאנט פריער, און אריינגעשטעלט אין ציון כפשוטו, אין ירושלים כפשוטו, כמוזכר לעיל.

¶61און דאס ווערט אין אן אופן פון נצחיות, וואס דאס איז אויך פון דעם אפטייטש פון נצחון, אז מ'האט מנצח געווען די אלע שוועריקייטן וואס ס'איז געווען ביז איצטער, ביז אין אן אופן ווי פארבונדן מיט י' תקתא, אז מ'זאגט כברבים היו עמדי האט געזאגט דוד המלך, און תורה שבעל פה טייטשט דאס אפ,

¶62אז דוד האט דערמינט אויך מגלה געווען און מסביר געווען לכל הדורות כולם, אז אפילו אנשי אפשלום וואס האבן פריער מלחמה געהאלטן מיט אים, זיינען געווען עמדים ניט נאר ניט אנטקעגן אים, נאר אדרבא מסייע געווען צו אים.

¶63און אזוי ווערט דאס אויך דערנאך ”מידי שנה בשנה”, ”ביתר שאת וביתר עוז”, ובפרט אין שנת העיבור, און א שנה וואס דער ראשי תיבות שלה איז,

¶64הי' תהי שנת נפלאות בה, און דער ב' איז אויך דער בקול מקול אין אלע עניני השנה, ובפרט דער עיקר ענין פון א שנה, אז דאס איז שנת גאולה תהי' לארץ, און שנת גאולה תהי' לכל אחד ואחת,

¶65אין אן אופן פון הי' תהי בארקול מקול קול בענערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, בארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און אין ”מקדש אדנ' כוננו ידיך” אין מקדש המשולש, תיכף ומיד ממש.

¶66און דער ענין פון נתינת הצדקה, וואס מ'מאכט יעדערן פון א פאר א שליח אויף געבן אויף צדקה, נוסף אויף וואס ער האט שוין אליין געגעבן און וועט ווייטער געבן, ו”ביתר שאת וביתר עוז”.

¶67און ס'ווערט דערנאך א המשך אין אן אופן פון הולך ומוסיף ואור, ווי די אפלערנונג פון ימי חנוכה, וואס מ'גרייט זיך שוין דורך צוגרייטן כמה ענינים אין חנוכה, אנהויבנדיק פון הלכות חנוכה,

¶68זאל וויסן ווי אזוי צו טאן און ווי אזוי צו טאן און ווי צו טאן, און וויסן ניט נאר פאר זיך אליין, נאר זיין אויך א משפיע לכל הסביבה שלו,

¶69אויף דערציילן די גאנצע סביבה וועגן דעם ענין פון יט' כסלו ופון ”פדה בשלום נפשי כברבים הי' עמדים”, און מיט דער הסברה ברבים אין דעם פסוק מיינט מען יעדער אידן און אלע אידן, און וואס יעדערע פון זיי ווערן עמדי מיט יעדער אידן, און עמדי במיוחד מיט דעם פירוש הפשוט אין פסוק,

¶70אז דאס גייט אויף דוד ”נעם זמירת ישראל”.

¶71און ס'ווערט דערנאך אויך דער ענין פון ”עוסק בתורה בתורה ובתפילה”, וגמילות חסדים, וכמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, תיכף ומיד ממש, באופן דהולך ומוסיף ואור,

¶72און ארו אים ענני שמיא דער המשך פון כל ענינים אלו, בארצנו הקדושה, און דארט איז ירושלים עיר הקודש, מ'איז ”הולך מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציון” בפשטות אין ירושלים, און ירושלים גופא אין די פנימיות פון ירושלים,

¶73וואס דאס ווערט אנגערופן בשם ציון אין ירושלים עצמה, און ס'ווערט דער הלכה ”אל אלקים בציון” בפשטות כמדובר לעיל, אז מ'האט תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה,

¶74געפינט מען זיך תיכף ומיד אין מנעני שמיא אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין הר הקודש, און אין ”מקדש אדנ' כוננו ידיך” ביז אין קודש הקדשים, ועוד והוא העיקר, אז ”לא יקבום אפילו כהרף עין”,

¶75און ס'ווערט תיכף ומיד הן איזה בא ממש, ”מראה באצבעו ואומר” הן איזה בא און זה ”אלקינו קוינו לו און זה הוי' קוינו לו” ויושענו כפליים לתושי' ווי תיכף ומיד ממש.