פסקה
פסקה rh-43vj6af3
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-cncsq5vm
- order
- 5
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שונא תבלבי, און בשם תן יום יום יום, נמאדו תקינד. ויום לשקיח דמי, דער טייער פון בגינען בא מעשה פון יום יום. איז פארפאר פאר דיסט טיין צו בגינען ביי גריטינג א קדים פון שולחן ערוך, ס'איז גריטינג פאר סימא וגמר סימא טובה פאר אבערין אן אביו, בתוך כלל ישראל, לבי מצב אור פיפל, גזר איז יו פעמיליס, און ווי עס זעט בפאר, עברי טשו, עברי ווער. איז דאך פרא פאר צו פעגין ויזה מנהג ישראל, ויקאסתם, יזידות, בפאר יום-כיפור, צו גיב עבריו אן א פסף סויט-קעיק, אז די איידע איז דער איבער חס ושלום שם ואן גדול מאכיך ווילדיהן צו רעשיב אי העלפ פון א יומן בינק, ער זאל פולפיל זריט-דיקרי ביי רעשיבינג זרית סויט-קעיק, און נאר האמינג עני ניד פון העלפ פון א יומען ביינג, אנדער פון גדול מעתי אים סעלף, ווי ס'איז עלתה א מוסר פון עברי-אן אויף וועלט זי מען. ווען סם-אן איז קאמינג-טו אים פון א העלפ ווען היא מאסט זית אן עקזעמפל, ימידי וועט מען העלפ אים און קאנסידערעד, הנר, דער היא איז רעפלויסינג גדול מעתי את איז אמיתערי, to העלפס שם הוא אן, און בין דער זעט איז א הנר פאר זיי גיבור, דען איז פרא בן אין רעסיבינג מה פון ס'איז רעסיוער דער היא איז גיבורג-הין, אין מאנעטערי וואליע, און דער זעט איז עשר, to remainי ן עברי ואן,
- proofread
- 0