פסקה
פסקה rh-42jen3dg
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-prkz8gxh
- order
- 8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דאס איז אן איין און איינציקער יאר וואס ווערט אזוי אנגערופן, משא'כ לפניו ולאחריו, און מ'דארף ווארטן דערנאך זיבן יאר ביז דאס חזר'ט זיך איבער, ובהוספה וכו,' און דערנאך איז דא ווי דער יאר איז צוזאמענגעשטעלט פון אזויפיל חדשים, און אזויפיל האט אין זיך ג'רגלים, און אזויפיל חדשים ושבועות וימים, ביז אז כל יומא ויומא עביד עבידתי וואס אזוי איז אויך בכללות עבודת האדם, זעט מען דאך אויך בפשטות, אז סיי די התחלת היום און סיי דער סיום היום הויבט זיך אן מיט די נקודה, ליראה את הוי'אלקינו כלך מיד שיואר משנתו, הויבט זיך גלייך אן דער ענין פון ומודו אני על לפניך מלך ולחי וקיים און ווי דער אלטער רבי איז מבאר בסידורו, וואס דאס איז סוף השוה לכל נפש, אז דאס איז פארבונדן מיט לירא את הוי און ווי ער ברענגט דאך דעם משל, אז בדוגמא אז יואר, מאד כשיואר משנתו, זאל ער זיך מתבונן זיין ווי וואלט געווען ווען ער געפינט זיך במעמד ומצב פון א מלך, וואס דאס איז דאך דער ענין פון שום תשים עליך מלך דער ענין פון לירא און דאס איז פארבונדן מיט הוי אלקיך שנתת בי נשמתי, וואס דאס איז דער ערשטער ענין פון טאג, אזוי איז אויך דער לעצטער ענין פון טאג, וואס דאס איז דאך דער חשבון הנפש ענדיקט זיך דער חשבון מיט דעם ענין פון ביצך אפקיד רוחי און דערנאך אין ברכת המפעיל, וואס די ביידע, אז מאה לעולם כולו בחבודו איז דאך אויך די ביידע ענינים, סיי דער פסוק און סיי די ברכה, איז אין די נקודה שלהם איז דער פארשטעלן זיך, אז דאס איז דער מעמד ומצב פון דעם אויבערשטן, און בידך אפקא דרוחי ועל דרך זה המאור לארץ כולא בכבודו איז דאך לכאורה ניט פארשטאנדיק, און דאס רעדט זיך וועגן מ'גייט אנטשלאפן ווערן. מיט וואס פארענדיקט מען? פארענדיקט מען מיט אן ענין וואס איז פארבונדן מיט אור און פארבונדן מיט כבוד,
- proofread
- 0