Text

¶1מ'האט זיך ערשט אפגעציילט אין ספירת העומר, אז ס'הויבט זיך אן ל'ג בעומר דריי און דרייסיק טעג אין ספירת העומר, וואס כללות ספירת העומר איז דאך אן ניט צו קבלת התורה, עאכו כמה וכמה ל'בעומר וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט ר'שמעון בן יוחאי, וואס ס'איז געווען תורתו אומנתו, און געהאט אויך שמעון בן יוחאי וחברי'ו חביריו, וואס זיי זיינען אויך געווען אין דער דרגא. און מ'באווייזט גלייך, אז אף על פי וואס ער איז געווען דער צדיק אין סוד עולם און מ'האט געזאגט, אז אין אחד הוא איז דאס ר'שמעון בן יוחאי איז שוין דעמאלט איז נתפרסם געווארן און נגלה געווארן אין תורה שבעל פה, אז ר'שמעון בן יוחאי האט חברים, און דאס ווערט אזוי נתפרסם און איבערגעגעבן מדור לדור ומשנה לשנה, אז דאס באווייזט, אז אף על פי וואס צדיק יסוד עולם שטייט לשון יחיד, איז ווי פארשטאנדיק אויך פון ספר תניא קדישא, אז אף על פי וואס א צדיק איז דאס א דרגא הכי נעלית, ובפרט נאך אזא מין צדיק ווי צדיק יסוד עולם, און דאס וואס ס'שטייט אז סתם אזוי צדיק ברובא דרובא נעמט מען דאס

¶2צדיק בדירו, וואס ער האט רוב זכות, משא'כן א צדיק לאמיתתו, ווי ער איז מבאר דרגתו אין תניא, איז דאס ראוי הקב",ה בצדיקים שהם מועטים, און אף על פי כן איז שסלן בכל דור ודור, וואס דער ענין פון איינפלאנצן תפילה איז דאך, כדי דאס זאל ברענגען פירות ופירי פירות, דאס גופא דערציילט מען צו כמה וכמה איז דאך פארשטאנדיק, אז על כל פנים ווי ס'שטייט אין תניא בבחינת עיבור, און נאך מערער, אפילו נאך עדוי מ'דערגרייכט צו דער דרגא, איז מיט דור לדור גיט מען אלץ מערער כוחות אויף יפוצו מעיינשיך חוצה בכלל, ובפרט אין אזא אופן, אז דאס זאל זיין מצדיק מיט אלע דרגות, ביז דרגות הכי נעלות, מערניט ווי לענינים פון ל'בעומר איז דאך געדרוקט און גערעדט אין כמה וכמה ענינים וכמה וכמה ספרים, מערניט ווי להוסיף, על כל פנים ונקודה עיקרית, נוסף אויפן בריוו בזה, אז בשנה זו האט דאס אויך א קביעות נוספת ביום

¶3שהוכפל בו כי טוב איז דאך פארשטאנדיק, אז פון עניני ל'בעומר איז בשנה זו, ביתר שאת וביתר עוז, דארף זיין הוכפל בו כי טוב און נאך מערער דאס דארף זיין טוב לשמים וטוב לבריות, סיי אין צדקה און סיי אין תורה און סיי אין עבודה, ווי פאר מרומז, על כל פנים בקיצור אין דעם בריוו, און אויך אז דאס איז יום שלישים פון פרשה וכותי תלכו, וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט פנימיות התורה, און מיט תורה כולה, און מיט וראתו אומנתו, וואס דאס איז דאך פארבונדן אז ס'זאל זיין איינגעקריצט די אלע ענינים בא יעדערן, וואס דעמאלט ווערט דאס ביי אים א דבר נצחי, משא'כן אויב ס'איז בדיו כתובה על הקלף, איז דאך שייך אין דערויף שינויים און הפרדה ביניהם, משא'כ איז דאס איז בחוקותי. און ווי נאכמערער, אז ס'דארף זיין בחוקותי תלכו אין חוקותי גופא ס'זאל אויך זיין דרגא לפנים מדרגא, ביז אין אן אופן, ווי ער איז גלייך ממשיך בכתוב עצמו ואת מצוותי תשמרו וואס דאס איז דאך כולל און איז מענטפער דאך שוין פי המילים בתורה און פי המילים אין קיום

¶4מצוות, ווי רש'טייטשט אפ גלייך אין פירושו פרשה זו, און דאס זאל ווערן א פרשה פון חזק, אז ס'זאל זיין דער חזק ונתחזק בכל עניני תורה ומצוותי כולל אויך אין דער נקודה העיקרית, אז ס'זאל זיין די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דאס איז דאך תלוי במעשינו ועבודתינו במכשכן וקל וחומר, משאר הענינים, על אחת כמה וכמה בענין זה, און ס'זאל זיין דער מעשינו ועבודתינו דוקא מתוך שמחה וטוב לבב, ווי ר'שמעון בן יוחאי איז מלגיש בנוגע צו ל'בעומר, אז דאס דארף זיין דוקא שמחה, און דוקא א שמחה גדולה, און מיט אלע פרטים בזה, כמבואר פשטות, ביז וואנענט אז מ'איז משנה א מנהג פון ישראל, וואס מ'איז דאך נוהג די ל'ב' ימים שלפני זה, און אויך בכמה קהילות ווי מ'איז דאך א נוהג אזוי אויך אין די ימים פון ספירת חומר לאחרי זה, אדער על כל פנים ביזער שחידי סתירין וכו איז מען דאס משנה על פי התורה, און ס'ווערט פארבונדן אויך במיוחד מיט דעם ענין פון א שמחה גדולה ביותר, שמחת חתן וכלה, וואס דאס איז דאך אויך דער ענין פון ל בעומר,

¶5אז דעמאלט פראווען די חתונות, און די חתונות זיינען א בנין עד דעד, אז ליסודי התורה והמצוות ובנים ובנות עוסקים בתורה ובמצוותי.' וואס דערפון איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז מ'דארף מקצר-זיין בכמות אין דעם דיבור אויך איצטער, וויבאלד אז מ'דארף קרייט זיך צו הכנות חתונות און כופליים לתושי'ס צו צוויי חתונות, און אויך כלל ישראל, אז זאל זיין בענין עד ית היסוד התורה והמצוה, וכמדובר בנים און בנות עוסקים בתורה ומצוותי ומתוך הרחבה. ועוד והוא העיקר, אז מהרה ישמע אז דאס זאל גלייך ברענגען מ'וועט דאך מאכן מיט די חתונות אויך א ברכה, און מיט א ברכה ברוב עם הדרת מלך, און מיט אמירת אמון וכו'וכו און אויך כולל אין א מספר שבע בא יעדער חתונה ובא יעדער ברכה. און אז דאס זאל גלייך אראפברענגען בפועל, אז ניט נאר מהרה ישמה לשון עתיד, נאר כמדובר כמה פעמים בלשון הוה, אז ס'ווערט בלשון הוה, אז ס'ווערט נשמע דער קול חתן וקול חלל באהרי יהודה ובחוצות ירושלים,

¶6און ווערט דארט געהערט חמשה קולות פון תורה, ופנימיות התורה, און דערפון דערנאך כל הענינים טובים, פון בשורות טובות בכל ענינים פון איש לרעהו, מתנות לאביונים סיי בענינים גשמיים סיי בענינים רוחמיים, און גיין לחיל אל חיל בכל הענינים האמורים, ביז וואנענט אז ס'ווערט, ווי כל הענינים האמורים, תיכף ומיד ממש, ולא עיקבא מאפילו כהרף עין, אנהויבנדיק פון הוספה ממשית, וואס מ'קען איר אנטאפן בידים, און מ'קען מראה זיין בעסבא, אז יעדערער איז מוסיף אין לימוד התורה, נגלה דתורה, פנימיות התורה, און אין אן אופן אין לימוד אז דאס איז מאחד ביידע זאכן צוזאמען, און דאס היילט נאכמערער צו די גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש, ובפשטות אמרה באצבעו ואומר זה. וואס דערפאר איז אויך איז מען מקצר אין דעם דיבור בכמות, און יעדערער וועט זיכער מוסיף זיין בכל חד וחד לפון שיעורא דילי און מערער ווי דעם שיעור, און אין אן אופן אז ווי דערמאנט פריער אז ס'זאל זיין אין אן אופן של חקיקה, און ס'זאל זיין די תכלית השלימות פון חקיקה, ביז וואנענט אז תלכת

¶7הוכחו ותשנותי תשמורו ושמרתם אותם תיכף ומיד ממש, והלך והותי ואור, ביז וואנענט אז לילה כיום יאיר דער לילה הגלות ווערט בארטן און ס'ווערט גלייך די אורה פון גאולה האמיתית והשלימה, ותיכף ומיד ממש.