טקסט

¶1לאזט א דורכיין, קומען מען גאר תראויף.

¶2אז לבן דיבר האדם יחידי דערפאר וואס יעדער איד דארף זיך פילן אז דאס מיינט מען אים און דאס דארף פועל זיין אויף זיין הנהגה, און מ'גיט אים אז כלייך שמו אשר יקבו לו בלשון הקודש וואס דאס איז אים מהוה ומחי ומקיים האט מען אים אויך א נאמען געגעבן בשם אדם, אדמה לעליון און ווי גערעדט שוין אמאל בארוכה, אז אדמה איז דאך דער פירוש אז ס'איז ניט פונקט די זעלבע זאך, ס'איז מערניט ווי א דמיון איז הויבט מען אן בעבודה מלמטה למעלה, אז פריער איז דאס א דמיון, און ווייניקער דערפון, און דערנאך ווערט מען אין אן אופן אז מוסיף כח בפמליא של מעלה, אז ער איז אדמה לעליון ער מאכט תוספת כח אין פמליא של מעלה אין דעם עליון, ביז וואנענט, כמדובר ומסופר ומבואר כמה פעמים, אז א איד איז איין זאך מיט עצמות ולהות, און דורך אים און פון אים עבודתו ווערט נמשך אין די עבודה און אין פמלא של מעלים און פמלא של מטה, אז זיי זאלן משלים זיין די כוונה העליונה, ביז אז א איד ווערט אנגערופן שותף להקב,"ה די מעשה בראשית, וואס דא איז דאך דער פירוש כל מעשה בראשית,

¶3איז, וואס דערפון איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז יעדער איד און אלע אידן, וויבאלד דער גאנץ מעשה בראשית הענגט אפ אן זיי, באקומען כל טוב גשמי וכל טוב רוחני, און ניט נאר אלס א טובה, נאר דאס קומט צו, ואדרבא זיי ווערן אויף דערויף א בעל-הבית, און מ'האט בפשטות א שנה טובה ומבורכת בגשמיות וברוחניות גם יחד, וברוחניות ובגשמיות גם יחד, ביז אין תכלית השלימות בזה, די גאולה האמיתית והשלימה על ידי מתשיח צדקנו, וואס אט דעמאלט האט מען דאך אז עולה לתולדות השמים והארץ ווערט בגלוי ווי עולה לתולדות פרץ אף על פי וואס אויך תולדות השמים והארץ לדברם שטייט אויך מלא, קומט דאס ניט צו דער מלא פון תולדות פרץ, וואס דאס איז דאך דער מלא פארבונדן מיט גאולה האמיתית והשלימה וואס פון תולדות פרת ואשה אלדות דוד ביז דוד מלכא משיחא תיכף ומיד ממש, גאולה האמיתית והשלימה, און מ'איז גלייך ממשיך פון יום הששי, וואס דאס איז פארבונדן מיט מתן תורה און פארבונדן מיט תכלית השלימות אין ששי, און אין יום הששי, וכל הענינים שנבראו בכל הששת ימים, ועוד והוא העיקר דער תכלית השלימות אין גאולה האמיתית

¶4והשלימה בפשטות, ותיכף ומיד ממש, למטה מעשרה טפחים, און בנערינו ובזקנינו בבנינו ובמנותינו בארץ ישראל, בירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, ובבית המקדש, מקדש אדנ'כוננו ידיך תיכף ומיד ממש.