פסקה
פסקה rh-398jnm0n
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-8c9hgq2e
- order
- 6t
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- די שבעים שנה בגשמיות שפיגלענען זיך אפ אויך די שלימות פון שבעים שנה אין די עבודה רוחנית, וכמדובר כמה פעמים, וואס דערפאר איז דאך אויך קיין סתירה ניט וואס מ'זאגט אז משנותינו בהם שבעים שנה גייט דאס לאו דוקא גאר אויף אידן, נאר ס'איז גאר אויף ניט-אידן אויך, כמבואר אויך אין ספרו הרפואה והטבע וכיוצא בזה, געמאכט און האבן אויף זיך די סמיכות פון גדולי ישראל, אז מ'קען זיך אויף זיי פארלאזן. נאר דאס איז, וואס פונקט אזוי ווי ביי א מענטשן בכלל, און ביי א אידן בפרט, איז דאך דא ווען ביי אים ענדיקט זיך די שנות פון חינוך, און ס'הויבט זיך דערנאך אן בי י'ג'שנה אדער י'ב'שנה, בנוגע צו א נקבה לאחרי י'ג'אדער י'ב'שנה, און דערנאך הויבט זיך אן א סדר ביז בן עשרים לכח, און דערנאך הויבט זיך אן א סדר פון בן שלשים ובן חמישים ביז בן מאה וכו,' און דערנאך קומט ערשט דער סדר, בן מאה ועשרים שנה, און ווי בא די אבות איז געווען, אז בא יעדערער פון זיי, וואס מעשה אבות ימי לבנים איז יעדערער פון זיי האט געהאט שלא בערך מערער פון מאה ועשרים שנה, על אחת כמה וכמה פון שבעים שנה, וכמדובר שוין כמה פעמים בארוכה.
- proofread
- 0