Paragraph
Paragraph rh-37ancm52
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-pr4jw2a1
- order
- qJ
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ניט ווי עצמות און גוס ווי אידן, אויב ער טראכט עפעס אזוי איז דאס איז די בעסטע ראי'אז ער איז מקיים בפועל אויף וויפל ס'תלוי בו צמצום כפשוטו. וואס מצד דער כח הבחירה וואס דער אויבערשטער האט געגעבן אידן, האט ער זיי אויך געגעבן דעם כח כביכול, אז זיי זאלן מאכן צמצום כפשוטו, ווי קען מען דאס זאגן אזא מין זאך, בשעת א איד איז ממשיך אז ערגעץ וואו ביי זיך, אפילו וואס דארט טרעיני'טער איז ער בעל-הבית, און וואס ער וויל, וויל ער טאן. דער דין אין תורה איז, אז מ'טאר ניט שעדיקן זיך אליין, ניט נאר א נזק גדול, אפילו א חזק קטן, און מ'זאגט פארוואס איז דאס? דערפאר וואס צמצום איז איני כפשוטו וויבאלד אז דאס איז קנינו של הקב,"ה, געפינט זיך אין דעם ענין וואס ער איז מזיק, אפילו אז דאס איז ציפרניים שברגלו געפינט זיך דארט דער ענין פון קנינים של הקב,"ה, וואס דער רמב,"ם האט דעמאלט נאך ניט נתפרסם געווארן דער ענין פון צמצום שלא כפשוטו, וכמדובר כמה פעמים, אז דאס איז אויך געווען א זמן לכל חפץ, על דרך ווי כללות כל התורה, על דרך זה בנוגע במיוחס צו פנימיות התורה, אז ס'איז דא זמנים מסויימים ווען ס'איז געווען מערניט ווי מעשה מרכבה ביחיד, און אויך ראשי פרקים, דערנאך איז געקומען א זמן א מצוה לגלות, און דערנאך איז געווארן גאר אז ס'איז געווארן א זכות לגלות, און דערנאך איז געקומען דער זמן ווי נשיא דורנו האט געמאכט דעם שטורעם, אז ס'דארף זיין א חיוב, וואס צוזאמען דערמיט איז דאס דער גרעסטער זכות, אז מ'דארף נע די מעיינות, וואס דאס איז דאך אויך כולל דער חלק אין נסתר אין פנימיות התורה וואו ס'רעדט זיך וועגן צמצום דארף מען נעמען אט דעם ענין און אים מפיץ זיין חוצה, און ניט שרעקן זיך א היתכן ווער ווייס וואס יענער וועט טראכטן וועגן גשמיות הבורא וכו נאר וואס דען מ'דארף צו אים צוגיין אין זיין אותיות און אין זיין לשון, ווי געזאגט פריער, אז ס'רעדט זיך וועגן א בן חמש
- proofread
- 0