עברית
Library

transcript · Yiddish

Text

28 sections

Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.

1מ'געפינט זיך דאך אין חודש ניסן, און אין חודש ניסן עצמו, אין די צווייטע העלפד שלו, אז רוב החודש איז שוין דורכגעגאנגען, כולל אויך וואס קיימא סיהרא באשלמותא בחמשה עשר בו, וואס דאס איז דאך געווען דער יום ראשון פון חג הפסח, און וואס במיוחד איז נאכמער בגלוי ווי אזוי דאס איז זמן חירותינו בשנה זו, וואס התחלת פון זמן חירותינו איז געווען אויך ביום השבת, וואס דאס איז דאך אויך א זמן החירות על דרך הרגיל בכל שבוע ושבוע, אזוי ווי אין חיים הפרטיים ווערט מען דאך באפרייט פון כל מלאכת עבודה, אפילו אויך באפרייט פון מלאכת אוכל נפש, בשעת די קביעות שלו ביום השבת דארף דאך ניט זיין אויך קיין מלאכת אוכל נפש אויך ניט, און אלץ האט מען מן המוכן, ואדרבא אין אן אופן פון חירות און אין אן אופן פון שררה,

2תחלות פון זמן חירותנו, איז דאך מיט דעם ענין פון הסיבה וואס באווייזט דאך אויף אן ענין פון חירות, און נאך מערער, אז ס'איז חירות פון מלאכת אוכל נפש אויך, און נאך מערער, אז ס'איז אויך מעין פון גאולה האמיתית והשלימה, וואס שם גאולה חד הוא, על אחת כמה וכמה די גאולה פון יציאת מצרים, וואס כל הגאולות זיינען דאך נכלל און האבן זיך אנגעהויבן אין זמן יציאת מצרים, און עילוי ס'וואלט געווען ענינים כתיקונם וואלט מען גלייך ווי מי צאתך מארץ מצרים וואלט מען גלייך געווען דער המשך, ווי מ'האט געזאגט אין שירת הים שוין דעמאלט, ביז אין מקדש אדנ'כוננו ידיך און אז די שם ימלך לעולם ועד, אז שוין דעמאלט איז געווען די התחלה, אז ס'זאל זיין גאולה שאין אחרי'גלות, ועד כדי כך אז מ'וועט גלייך ארויסגייענדיק פון מצרים, נאך איידער מ'איז אריינגעקומען צו הר סיני, און אפילו נאך איידער מ'איז אנגעקומען אין סוכות, וואס דאס איז דאך געווען דער ערשטער מסע נאך יציאת מצרים,

3ציילט אין קאפיטל אין דעם סיפור פון עולה משא בני ישראל, משא לשון רבים, און מ'זאגט דאס שוין גלייך אויף דעם ערשטן משא, ויסעו ממצרים איז שוין געווען אין דערויף נכלל עולה משא אלע משאות פון בני ישראל, כולל אויך אט די משאות פון זמן הזה ממש, וואס זמרא בזבעי ואומר אלה מעשה בני ישראל אז יעדערער פון אונז, בתוך כלל ישראל, איז איצטער אויך נוסע בעבודתו ברוחניות, מחיל אל חיל, ביז יראה אל אלקים בציון, וואס דאס קומט צוזאמען מיט אויך ווי די ענינים ווי זיי זיינען בגשמיות שמשתלשלים בהם, אז ס'ווערט אויך די מסעות, ביז אין אן אופן פון יראה אלקים בציון בפשטות, אין ארצנו הקדושה, ביז אין ציון וירושלים, און דארטן גופא אין הר הקודש און אין בית המקדש. און ווי דערמאנט פריער, ווי מ'האט געזאגט בא יציאת מצרים בפעם הראשונה, און דערנאך נאכמערער בבועם על הים, וואס דעמאלט איז דאך געווען דער סיום פון יציאת-מצרים,

4אזוי איז דאך אלץ געווען די מורא פון בני מצרים עליהם, משא'כן אז ס'איז געווען די תביעות פון בני מצרים ביים, וואס לא נשאר בהם אף אחד, און אויך דער אחד ווי דערציילט אין מדרש גייט דאס אויף פרעה מלך מצרים, וואס ס'איז דערנאך געווען א מלך אין ננוו, וכמדובר כמה פעמים, איז דעמאלט שוין געווען די התחלה, אין אן אופן פון מראה באצבעו ואומר זה, אט גייען ארויס יעדער איד און אלע אידן פון ארץ מצרים כפשוטה ובפשטות, און ביים ארויסגיין איז דאך אלע מצרים געווען בתקפם ובשלימותם, און ערשט דערנאך איז געווען וירדת מצרים אחריהם, און דערנאך איז אויך געווען למכה מצרים בבכוריהם פאר דערויף און אויך דער המשך לאחרי זה, און אין דערויף זאגט מען דאך אויך ניט להורג מצרים בבכוריהם, ולא למכה מצרים בבכוריהם אז ס'איז געווען א טייל פון זיי דעמאלט וואס ס'איז געווען טאקע הורג און א טייל פון זיי איז געווען מערניט ווי

5מכהב מצרים, און דורך וועמען? דורך בכוריהם, וואס דאס איז דאך אויך א נס בתוך נס, און א פלא בתוך פלא, כמדובר כמה פעמים, און אזוי אויך שפיגלט זיך דאס אויס בימינו אלו, און אויך אין די זמני נצחון און די זמנים זכאים, אז אנהויבנדיק פון יום הפורים פון שנה זו, פון שנת אראנו נפלאו, מפלאות, איז שוין דעמאלט געווען דער למכה מצרים בבכוריהם, אז די בכורים פון כל אומות העולם, איז זיי איז דאך געווען אט די בכורים וואס זיי האבן געפראוועט דער למכה מצרים, אנהויבנדיק מיט דעם וואס ס'איז געווען דער מיצר לישראל, און וואס זיין מפלה האט זיך אנגעהויבן ביום הפורים בפשטות בשנה זו. על ידי זה, וואס דוקא ניט-אידן האבן אים נוזף געווען בו, און אים מבזה געווען און מכריח געווען, און ער האט דאס געמוזט מקיים זיין אויף חרטה האבן פון כל פעולותיו עד עז, און אפילו ניט געפירט קיין מלחמה בהזה, נאר האט דאס געטאן און גלייך מודה געווען אויף אלע ציוויים והוראות וואס ער האט באקומען,

6ביז ווי ס'איז געווען ממש אין דעם סיום וחותם פון ימי ניסן, נס בתוכן את הוא ניסן לשון רבים, ווי ס'איז אויך געווען די החלטה פון זייערע בכוריהם, פון די יונייטעד ניישענס, אז מ'זאל הייסן און זען אז ער זאלט דאס אויך דורכפירן אויף אומקערן די אלע זיינע שבויים, און נאכמערער אומקערן און באצאלן פאר די נזקים הזוקות וואס ער אליין האט געטאן איצטער, און וואס ער האט געטאן א זמן לפני זה, און נאך מערער אפילו מגלה זיין די ענינים וואס ער האט באהאלטן, און מ'האט גאר ניט געוואוסט אז ער האט דאס און אז ער האט דאס געהאט, און ניט נאר אומקערן זיי נאר אויך באצאלן פאר די הזוקות וואס ער אליין האט מזיק געווען. און בשעת א איד קומט סוגיין און פרעגט, וואו זעט ער בפועל ממש ניסים? און בפרט אזוינע ניסים ונפלאות ווי ס'איז געווען בא יציאת מצרים און בפורים זאגט מען אים, אדרבא, דער נס פון פורים איז געווען א נס נסתר בדרך הטבע, וואס דערפאר איז דאך דאס געווען פארבונדן מיט ויהי בימי אחש המלך אחשורוש, אז א מלך אחשורוש איז געווען

7מלך בכיפה, און נאכמערער וואס ער האט געטאן איין שטות גרעסער פון א צווייטן שטות, אנהויבנדיק אז בשנת שלש למלכותו, און בשנת שבע למלכותו, ובשנת שנים עשר למלכותו, איז אלץ געווען שטויות למעלה משטויות, צום אלעם ערשטן האט ער געוואלט מאכן א חיבור, און האט דאס דורכגעטאן בפועל, אז ס'זאל זיין לעשות כותן איש ואיש, וואס ווי דער פירוש בזה איז דאך, אז ער האט מצרף געווען און האט דורכגעפירן אז ס'זאל זיין א רצון משותף בא מרדכי והמן, ניט קוקנדיק וואס זיי זיינען געווען דער היפך פון אורבים זה לזה בתכלית, ועד'ז אויך די אלע שטועות, אז ס'איז געווען אנגעהויבן מלכותו, ס'איז געווען מיט אן ענין פון ויום מלכות רב כי יד המלך, וואס בפשטות איז דאך דאס, אז א מלך המושל בכיפו, מיט וואס הויבט ער אן זיין משתה הכי גדול, און בכל המדינות זעען, אז די גאנצע מדינה זאל קומען צו א צושטאנד פון שקרות, ביז ויום מלכות רב, אז

8ניט נאר ס'איז א ריבוי השתי' לויט דעם פארנעם און לויט די מעגלעכקייט פון איינפאכע מענטשן אדער פון שרים נאר ס'איז געווען דער ויום מלכות לויט דעם פארנעם פון א מלכות בכיפה. וואס אויך אין מלכות בכיפה איז דאך דא פארשידענע צייטן בהנהגתה, אז אמאל איז דאס א הנהגה על דרך הקטן, אמאל איז דאס א הנהגה על דרך הבינוני, און אמאל איז א הנהגה על דרך פון רב, איז דעמאלט גלייך געווען בהתחלה איז געווען גלייך אז ס'זאל זיין יין, און ס'זאל זיין יין לויט ווי ס'קען צוגעשטעלט ווערן על ידי המלכות עצמה פון מלכות בכיפור, און אין דערויף גופא זאל מען דאס טושטעלן אז ושתי'כדת און גלייך אויך אפגעטייטשט, אז דאס איז ניט קיין דעת ווי דער מלך וויל, אדער ווי א שר וויל, נאר יעדער שיקור וואס איז געווען במלכותו האט מען געגעבן אים רב, אז ער זאל זיך קענען אנשיקרן און אנטרינקען זיך, ביז וואנענט א שיקור שוין למטה מזה, אדער ווי ס'איז אין אור דמטה משקרות כזו אדער למעלה משקרות כזו, און ווי גערעדט שוין אמאל באריכות גדולה בזה, און

9בשעת ס'קומט א איד און פרעגט וואו זעט ער די ניסים באווייזט מען אים, אז ס'איז געווען אין ימי הפורים פון שנת אראנו נפלאות, וואס הייסט בשנה זו ממש, איז געקומען צוגיין די ינייטעד ניישענס און האט נוזף געווען א נזיפה חזקה אין דעם צורר היהודים, על דרך ווי המן איז געווען בימים ההם, געוואוסט וואס וועט זיין ביי אים ומשך דערפון, צי ס'וועט זיין למכן ביצרים בבחוריהם, אז מ'וועט אין אים נוזף זיין, און דערנאך וועט מען אים מבזה זיין על ידי אחרים, אדער מזיק זיין, אדער צונעמען ביי אים על ידי אחרים איז געווען די הנהגה, אז ס'איז געווען דוקא דורך אים אליין עצמו, אז מ'האט אים געזאגט, און אים האט אפילו ניט געשטעלט קיין ווידערשטאנד, ואדרבא האט זיך נאכמער נאכגעפרעגט, ווי מ'האט דאס אויך געזען אין די לעצטע טעג פון חודש ניסן בשנה זו, אז ס'איז נאך ניט געווען די החלטה פון שאר האומות אויף וויפל מ'דארף אים מזיק זיין און אויף וויפל מ'דארף אים מבזס זיין,

10און דערנאך איז דאס געקומען יום אחריום, ביז אין די טעג אין סיום פון חודש ניסן, און נאך קודם הסיום איז דאס אלץ נכלל אין שם גאולה חד הוא, אז מ'האט אים מבזה געווען, אז ער אליין זאל אומקערן, און נאך מערער, אז ער אליין איז געקומען זיך נאכפרעגן, אפשר איז דא נאך ענינים וואס ער דארף באצאלן און ער דארף אומקערן, און האט מגלה געווען אויך די ענינים וואס ס'איז ביי אים געווען באהאלטן, און די אלע ווייסן דערפון, און אפילו ווי זמננו זה, איז דאך יעדערער געהאלט אז מ'מוז וויסן וואס ס'שטייט אין די צייטונגען, און ניט סתם וויסן, נאר פאנאנדערקלייבן זיך, ועד כדי כך ווי ס'פירט זיך בימינו אלו, אז מ'זאגט א דיעה, אז דער גנעראל און דער ראש הצבא האט געזאגט א קרומע זאך, און דער גנעראל און ראש הצבא האט געזאגט א גלייכע זאך, און דערנאך בלענגט מען א ראי'פון א צווייטן ראש הצבא מיט אל

11פלפולי און שקלא וטריא וואס באמת איז דאך ווייסנדיק, אז ביי א איד קען אין דערויף ווייניק משפיע זיין באופן ישן סיידן דורך זאגן א קאפיטל תהלים, און דורך מוסיף זיין בלימוד התורה וקיום מצוותי,' און אין הידור אין קיום המצוות, און במיוחד בכל זה, על ידי לימוד פנימיות התורה, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט קאתי מר דא מלכא משיחא, וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות על ידי מלכא משיחא.

12נאך כאפט ער א גרייז, אז דער שר הצבא האט דערנאך אליין חרטה געהאט, און געזאגט אז ער האט געהאט א טעות, במילא איז ער אויך משנה, אדער ער זאגט אז ער האט זיך ציליק געמיינט אנדערש מיט די אלע ענינים וואס זיי זיינען היפך השכל והיפך ההנהגה פון ניט-אידן, עאכו כמה וכמה פון עם חכם ונבון, וכמדובר כמה פעמים.

13פון שנה זו, ז ס יז מיני יז לייענט מען ז מונה פעמים, ון ט עמולט ט מען י הבטח ז ס יז מונה ז ס ווערט י ר וו ס ער ווערט ון נ עפילט מיט ענינים פון נפלאות בפ טו כמדובר לעיל ט י נפלאות וו ס יעדערער ט עזען, ון מ'זעט ס יצטער ויך, ון מ'זעט ס מיט ט פ ר דעם, ווי ס יז עווען די הוראה נוספת פון ינייטעט נוצן, צו חתן און סוף הדם, וכמדובר כמה פעמים. און מ'ערבאט, אז מסכר וועט נאך זיין א המשך בכיוון זה, אדער היינט ביינאכט, אדער מארגן אינדערפרי, אדער בשעות שלאחרי זה. און ויהי רצון, אז ס'זאל זיין בהקדם הכי אפשרי, און דער אויבערשטער זאל העלפן יעדער אידן, אז ער זאל האבן מנים לרות, וממונת נים לשמוע, עאכו כמה וכמה א לבלער דעת, און בפרט נאך אז מ'האלט דאך נאך די ארבעים שנה עקו ב דור פון די ארבעים שנה וואס אידן געפינען זיך אין מדבר הגלות, און מ'האלט שוין דעם המשך שבזה, אז ויבו ענין פון מנוחה תי אז דאס איז די מנוחה פון דעם אויבערשטן, וואס דאס איז דאך די מנוחה אמיתית, מנוחתך,

14ווי ד ס יז דווקא י מנוחה פון עם איצטיקן גלות, ון ין עם גלות ופ לא עיקבם אפילו כהרף עין, ועוד אין ן ופן, ז ידעו כל עמי הארץ, ז כשם הוי'נקרא עליך ויראו ממך, ט דורך דערויף וו ס מ ז דוקא ניט-אידן זיינען מדגיש צו אידן, ז זיי ז לן וויסן זיין, ז דאס וו ס זיי בן מצליח געווען, און זיינען מצליח זיין און וועלן מצליח זיין נאכמערער איז דאס דערפאר וואס ידעו לשנך און דערפאר וואס מ'האט דער ענין וואס הוקשה כל התורה כולה לתפילין, על דרך ווי ס'איז געווען דער ענין פון מצות תפילין, וואס זי איז דאך פארבונדן מיט יציאת מצרים בפעם הראשונה, כמדובר כמה פעמים. ובמיוחד אז מ'איז מוסיף אין דעם ענין און מ'מאכט יעדערן פון א שליח אין עניני צדקה, וואס זי איז זיך מקרבת את הגאולה און מזרזת את הגאולה. ועוד והוא העיקר, מ'זאל פארשפארן דערציילן איינעם דעם צווייטן, אז ער אליין האט געזען די ניסים גלויים, אף על פי וואס ער האט זיך ניט פאנאנדערגעקליבן נעכטן, אפילו ניט היינט אינדערפרי, און אפילו ניט היינט

15נאך תפילת מנחה, און ער האט זיך אלץ איינגערעדט ז ס'איז עולם כמנהגי נוהג, און ס'איז ניטא וואס צו טאנצן, און ס'איז ניטא וואס צו מאכן שטורעם אז דער אויבערשטער באווייט ניסים בתוך ניסים, און אז מ'זאגט אין דער גמרא מפורשת, אז ניסן, אפילו ווען מ'זעט דאס בחלום, איז ניסן ניסן נעשו לו על אחת כמה וכמה אז מ'זעט חודש ניסן ניט בגלוי, ניט בחלום, נאר בגלוי, ווי מ'האט דאס שוין געזען אין דעם שבת מברכן חודש ניסן, ווען מ'האט דאס מכריז געווען דעם נאמען, און דערנאך אויך כמה פעמים ככה ראש חודש ניסן, ובפרט נאך וואס בשנה זו איז דאך ראש חודש ניסן געווען חל וביום שמחתכם אלו השבתות ביום השבת, וואס דעמאלט איז דאך אויך אט דארט וואו ס'געפינט זיך רוב מנין ורוב בנין פון אידן, איז חוץ-לארץ בזמן זה, איז דארט איז געווען אחרון של פסח, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט סעודתו של משיח, אז מ'עשט צוזאמען מיט משיח'ן ונעשה דם ובשר כבשרו, און בפרט נאך אז מ'פארבינדט דאס אויך מיט א חלוקה לצדקה און מיט כושל ברכה, וואס זי איז דאך פארבונדן מיט כוסי רוי ווי ס'איז געווען במיוחד בשנה זו,

16איז דער כוס של ברכה פון סעודתי של משיח, אין חוץ-לארץ, וואס דארט איז דער רוב מנין ורוב בנין פון אידן, איז דאך דאס געווען במוצאי שבת, וואס דאס איז פארבונדן, כאמור, מיט צוצא די דוד מלכא משיחא. און מ'קומט גלייך פון אחרון של פסח, וואס דאס קומט לאחרי שביעי של פסח, וואס בכלל איז דאך די ימים אחרונים של ימי הפסח, זמן חירותינו, ולגבי די ימים ראשונים, איז די ימים ראשונים איז עיקר ענינם דער ענין פון די ד'כוסות פארבונדן מיט דער גאולת מצרים בפשטות בפעם הראשונה, און די ימים אחרונים בכלל, און אין זיי גופא דער אחרון שבאחרונים, אחרון של פסח, איז פארבונדן, כאמור, מיט צוצו דדוד משיחא דוקא מיט די גאולה האמיתית והשלימה, וו ס יבוא ויגלנו ויליכנו כבימיות לארצנו, ין ן ופן פון ול גאולה שאין חרי'גלות. ון ערנ ך, וו ס ער רפן לערנען מיט ינ ער, ון בזייזן ינ ער וו ס ינ פרעגט ביים ט טן ון ביי דער מ ן, היטכן, ז וויב לד ז מ ט ער ט געז ט ין די סו ר פסח, ז כולנו מסובין דערפ רוו ס מ יז לע ו ינו

17מעבדות לחירות, און לא אבותינו בלבד נאר היתנו, וואלטן אויך געווען רחמנא ליצלן משובדים היינו און הוציאנו בפועל, און מראה באצבעו ואומר זה, אנו ובנינו ובני בנינו, ג'דורות וואס הוי חזקה, וואס דאס איז דאך במיוחד די שנה זו, די שנה המשלשת בקדושה ובברכות ובהמשכת, וכות, כמדובר לעיל, נוסף ויף דעם ענין המוזכר לעיל, אז בשנה זו האט מען שמונה פעמים שמיני, און מ'האט אויך נאך שמונה, אז ער האט בגלוי, על דרך ווי ענין פון שמן, איז דאך מפפע בכל הגוף כולו, ביז וואנענט אז מ'רירט זיי צו צו דעם גוף, איז דער אצבע איז מראה באצבעו און זאגט, אז דער אצבע איז געווארן פעטל דערפאר וואס ער האט זיך אנגערירט אן דבר שמן, ובפרט נאך כאמור, אז נאך דערויף איז שוין אויך געווען כמה מאורעות, כמדובר לעיל, ביז דער מאורע פון ימים הכי אחרונים עצמם, אז ס'ווערט אין זיי דער למכרי מצרים בבחוריהם אז זיי אליין זיינען מכריח דעם צורר ישראל אז ער זאל אומקערן מה שיש בידו,

18און אומקערן אפילו אט דאס וואס ס'איז געווען באהאלטן ביי אים, על דרך ווי ס'איז געווען אויך בא יציאת מצרים בפעם הראשונה, איז דאך אויך געווען וינצלו את מצרים, איז דאך ווי דערציילט אין מדרש, איז אויך געווען אט די ענינים וואס ס'איז געווען בא די מצרים בימים ההם באהאלטן, איז בשעת מ'איז געקומען און געזאגט אז מ'וויל האבן כלי כסף וכלי זהב האבן דאך די מצרים אנגעשל גן, אט די ז כן וואס ס'איז געווען ביי זיי באהאלטן האט מען דאס ארויסגענומען און מ'האט זיך אנגעשל גן ביז מ'האט מכריח געווען די אידן שבימים ה,"ם, אז זיי זאלן דאס אויך צונעמען מיט זיך, ווי ס'איז כמסופר במדרשים בארוכה. און מ'האט דאס אויך געזען בפשטות בימים אלו, אז אויך דורך דערויף וואס מ'האט מבטל געווען די שליטה פון דעם סורל און נאכמערער, מ'האט מבטל געווען אין אן אופן, אז ער גיט אויך ארויס פון די ענינים גנוזים שלו, ועל דרך זה בכמה מדינות, אויך אין די מדינת חסד, גייט דאס אוועק לויט תועלת, און דאס ווערט דערנאך אויך דער רכוש, דער כספם וזהבם פון אחינו בני ישראל וואס זיי האבן ערשט יוצא געווען מיט א יציאת-מצרים מלשון מיצרים וגבולים

19ממדינה ההוא, און אין אן אופן ווי ס'איז געווען בהוציאת מסיים בפעם הראשונה, אז די מדינה אליין איז זיי מסייע און איז זיי מכריח און עוזר בהן, אז זיי זאלן זיך אומקערן, ומתוך שמחה וטוב לבב, והרועים ענני שמיא בפשטות, ניט פארן מיט גמלים וחמורים ושוסים, נעני שמיא על דרך ווי מ'פליט מיט אן אויראן, וואס דעמולט קומט מען דאך בשלימות, ובמהורא לארצנו הקדושה. ועל דרך זה אויך ט די וואס מאיזו סיבה שתהי'האבן זיך דערוויילע מתעכף געווען אין שאר מדינות, כולל אויך די מדינה פון ארצות הברית, זאל אויך בא זיי אויך זיין בקרוב ממש, ובכל יום ממש, וכל יום ממש אין התחלת היום, אז זיי זאלן אויך בנעריהם ובבניהם ובבנותיהם, די אנשים ונשים וטף, עם ענני שמיא, אריבערגעטראגן ווערן מתוך שמחה וטוב לבב וברצון שלום שלהם, אף על פי וואס לחצילי מצד טעמים שונים ומשונים

20האבן זיי קובע געווען מקומות שבן בשאר מדינות, כולל אויך בנוגע צו ארצות הברית אדער אין אסטראליע וכיוצא בזה, זיי זאלן אויך אים ענני שמיא, ומתוך שמחה וטוב לבב, זאלן זיי זיך אריבערטראגן אנשים נשים וטף לארצנו הקדושה, און דארטן גופא אין ן אופן, אז מ'קלייבט זיך אלו צוזאמען, זי ילכו מחיל אל חיל ברוחניות, ביז יראה אל אלקים בציון, אין שלימות היראה בא יעדער אידן און בא אלע אידן, אין אן אופן ווי דאס שטייט בגלוי די יראה שלימה, ביז וואנענט אז מראה באצבעו און זאגן אז אט איז איד, וואס מ'זעט אז וויבאלד אז ער איז א איד, איז ער איז ער גורש המים בתכלית, ועד כדי כך, ז אויך אשתו ובניו ובנותיו ונכדיו ונכדותיו וכל השייך לו שטייען אויך אין ן אופן פון יראה שלימה, ובקרוב ממש די שלימות היראה ווי ס'קען זיין אין חוץ-לארץ, שלימות היראה ווי ס'קען זיין און ס'וועט זיין בתוקף ומיד ממש בארצנו הקדושה, און דארטן גופא אין ירושלים,

21איז דאך אויך מלשון פון יראה און שלימות ה� וואס דאס איז דאך דער נאמען פון ירושלים, און דארטן גופא ירושלים שבירושלים, וואס דאס איז דאך דער ציון שבירושלים. ומתוך שמחה וטוב לבב וכמדובר, אז ניט נאר אנדערע אידן העלפן זיי ארויס, אין דעם אפילו אזוינע אידן וואס לכאורה ביז מיט א טאג לפני לוי האבן זיי ניט געהאט שייכות גלוי צו לימוד התורה וקיום המצוות, האבן זיי נגעהויבן האבן שייכות לזה בגלוי, דורך ארויסהעלפן א צווייטן אידן בזה. און דערנאך ווערט ט די שייכות נאכמער בגלוי, אז ער אליין און זי אליין און די קינדער אליין ווערן לומדי תורה און מקיים מצוות, און מקיים מצוות בהידור, און לומדי תורה מתוך שמחה וטוב לבב, ביז לבב מיט צוויי בייטת'ן, וואס דאס באווייזט דאך, אז סיי דער חלל הימני און סיי דער חלל השמאלי שטייט אין אן אופן פון שמחה בגלוי, און אין אן אופן הגילה, ווי דאס איז ווי דערמאנט פריער אין אן אופן פון ניסי ניסים נעשו לו, און אין אן אופן וואס מ'זאגט דאך ניט אין תחנון גאנץ

22חו דש ניסן, ון כמ ובר כמ פעמים, ז וויב לד ז תורה ט געז ט, ז מ'ד רף ניט ז גן יין תחנון יז ס ופ ן ז מ'ד רף ניט נ ומען ו תחנון ערפ רוו ס יעדער יד יז מעמ ומ ב פון י ם י, וו ס ס יז ך ויך כמבו ר ין ספרים ובפרט ין חסידות, ז ער ויפטו פון חו דש ניסן יז, ז עמולט זיינען יעדער יד ון לע ידן אין מעלה ודרגא פון צדיקים, די מעלה פון תשרי איז וואס דעמאלט איז מען א מעלה ודרגא פון בעלי תשובה. און די חדשים טעים קען דאך זיין אין פארשידענע אופנים, אדער א צדיק גמור, אדער א צדיק שאינו גמור, ועל דרך זה די צוויי דרגות אין אן אופן פון בעל תשובה, אדער דרגות וואס זיינען מחוץ לשני ענינים אלו, ווערט דאס אין אן אופן בגלוי, אז קיין איד וועט אנקומען צו אמירת תחנון, אפילו ניט צו אמירת תחנון וואס פועל'ט אויף דעם ענין פון עבודת התשובה, ווארום די עבודת התשובה פון לאתבא צדיקייא בתיובתא איז דאך אין אזא מין אופן אז מ'דארף ניט חס ושלום אנקומען צו תשובה על החט, נאר תשובה על החטא והאיבות, אז ער האט געדארפט זיין

23נאכמערער יראת-שמים, ווי געד רפט זיין נ כמערער צייט אפגעבן אויף לימוד התורה און קיום המצוות, און אפגעבן מערער צייט אויף הידור בכל ענינים אלו, ועוד והוא העיקר, אויף אפגעבן נ כמערער צייט אויף ראפברענגען משיח'ן תיכף ומיד ממש, ולא עיקבן אפילו כהרף עין, אז ס'ז ל זיין גלייך, כמדובר לעיל, בהתוועדות שלפני זה, קאפיטל צדיק וואס ס יז דאך פארבונדן אויך מיט די ענינים וואס קומען אין סיום פון חודש ניסן, און סיום פון קאפיטל מזמור צדיק, און דער המשך פון מזמור פון פי ט, ברוך הוי'לעולם עמון ועמון כמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, ועוד והוא העיקר, אז די אלע ענינים ווערן תיכף ומיד ממש,

24וואס זיי זיינען דא, זעט מען זיי ביז אין עיני בשר, און מ'שעמט זיך ניט אויף ארויסגיין בריקוד בזה, וויבאלד אז סוף-סוף האט ער זיך געשטעלט על האמת לאמיתו, אז מ'זעט ניסים גלויים בכל יום ויום, און מ'זעט דאס אין אזא מין אופן אז מ'דארף דאס מסביר זיין, אפילו צו אזא מין וואס האט דאס ביז איצטער ניט געזעען, קומט ערש אים ן בנקל ובשמחה ובטוב לבב, ער דארף ניט הארעווען, אפילו ניט זיך משתדל זיין און רעדן פעמיים בזה, נאר ס'איז גענוג אז ער איז מעורר און זאגט אים איין מאל וואס ס'האט זיך אפגעטאן בימינו אלו בפשטות, ביז כמוזכר לעיל, ז למכרי מצרים בבחוריהם והלוך בהמשך, ון ער ט וין וממגעקערט, ון מ ט ויסגענוגט י געלט וו ס ער ט וממגעקערט ויף מסדר זיין י ן י ן ין ר נו ה, ין ן ופן ז ל זיין מ וך רחב, ון ז ל בן ניט נ ר רכיהם, נ ר ויך ספם וזהב ומיטן, וויל בן ויך ניט נ ר י מחסירו

25אשר יחסר לו נ ר אויך אתם מחוייב לעשרו, ין ן ופן פון עשירו בפ טו,˙ על אחת כמ וכמ עשירו ברוחניות. וכ מור לעיל ין ן ופן פון ויהי נועם הוי'עלינו, ביז ין מע ידינו כוננהו, ון ין ן ופן פון כפליים לתושי,"' כמדובר ין די התוועדות שלפני ז.‡ ון דערנ ך ט מען גלייך דעם המשך, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו", עם ענני שמיא, בארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, און אין מקדש אדנ'כוננו יבך, ביז אין קודש הקדשים, ון נשמות בגופים והקצו ורננו שוכני עפר ומשה ואהרן עמהם וכמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה. מ'האט גלייך ווי מ'שטייט דאך איצטער אין יום שלישי שהוכפל בו כי טוב, און דאס גופא איז דאס יום שלישי אין פרשה שמיני, מיט אלע פירושים שבזה, ובפרט אז מ'האלט שוין באם מסיים זיין לייענען שמיני דעם אכטן מאל, וואס דער אכטער מאל איז דאך פארבונדן מיט למנצח על השמינית,

26מילה, וו ס מ יז ס יצטער מ יים בריבוי פעמים פון חנו בני ישראל וו ס ומען רויס פון ע מ ינ ון פילו פון י וו ס עפינען זיך ין ר י ר ל וין פון פריער, ון מ יז סיב ו תהי רף מען נ ך ס אויך ב זיי מ יים זיין ל גן זיי זיך ן ון בעטן זיך, ז מ'ז ל ניט מעכב זיין מ'ז ל זיי לייך לעכו ניסן בבריתו של אברהם אבינו, ון ס ז ל ווערן לייך דער אחד הי'אברהם ון עושן יזכי להתבונן, תיכף ווען עמוד על דעתו, און ווי ער יז מאריך בארוכה אין רמב,"ם, ין די לכות הידועות, כמוזכר כמה פעמים, נ ר דעמולט וועט מען געד רפט האבן לשוטט אין דעם ענין, און זיך מתבונן זיין אין דעם ענין, און ס'האט געד רפט נעמען ביז ווי די גירסא בזה, בן שלוש שנים, און דערנאך בן ארבעים שנה, און דערנאך די גירסא פון מ ח' שנה, וכמוזכר לעיל. ועוד והוא העיקר, אז מ'איז מחליט און מ'איז מוסיף בפועל אין לימוד פנימיות התורה און לימוד נגלה דתורה, און אין לימוד בכל ענינים, עולל לימוד המביא לידי מעשה, אנהויבנדיק פון דער מעשה פון גאולה האמיתית והשלימה,

27ביז אין מעשה כפשוטו ז ל וקומען הידור בקיום המצוות, און מ'האט גלייך דעם המשך פון וירא העם ויראינו ויפל על פניהם, ווארום ס'איז געווען דער נועם הוי'עלינו, ומעשה ידינו כניני'און ב'פעמים, כפליים לתושי וכמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, און מ'האט גלייך דעם ענין פון שמיני שמונה שמונה, ז מ'האט גלייך פערטע בשורות, און גוטע בשורות, ובטוב הנראה והנגלה, אנהויבנדיק פון דער בשורה פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, ותיכף ומיד ממש. ובמיוחד אז מ'איז נאך מוסיף אין מאכן א שליחות אויף געבן אויף צדקה, און מוסיף זיין אויך מדילי, נוסף אויפן דאלער וואס מ'גיט איצטער, מוסיף זיין אויך מדילי, און מ'דארף ניט ווארטן ביז ער וועט דאס טאן בפועל, נאר תיכף ומיד אז ער האט שוין געמאכט אט די החלטה, פאררעכנט דער אויבערשטער די החלטה ווי א מעשה בפועל,

28השלימה על ידי משיח צדקנו, ולא עיכום אפילו כהרף עין, און מ'נעמט-מיט דעם בית-הכנסת ובית-המדרש, און דער בית פון מעשים טובים אין וועלכן מ'געפינען זיך איצטער, דער בית משולש פון נשיא דורנו פון רבי'ן דעם שווער, צוז מען מיט וקיצו ורננו שוכני יפר וכל בני ביתו וכו,' וכמדובר כמה פעמים. עיקר, ז לא עיקבן פילו כהרף עין, ויראה אלא אלקים בציון בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו.

Report a problemNo account needed
What is wrong?
What is wrong?
Reports are public on the site (without your name), except those about rights or offensive content. Leave out personal details. Or open a full issue, with a title and @mentions