טקסט

¶1היינגעט דאס אבער פון אור, אז ס'איז דאך דא א סיפור, כאילו א נפשור, א נפשור, און בפשטות, איז דאך דא אינגערשטען דא און דאס איז דאך ניט געווען, אז במילא זאלן זוכן דאס איז, און מ'זט טראט נאך אז דער תוכר איז דאך אויף אידן, איז דאס ניט פארשידער נטרפן, און ווי זאגט אז ס'איז די היינגער פון דער תוכר און דער שטייט נאך אז ס'איז געווען אן ענשיק, ווי נא�

¶2ווי מ'זאל גורן א שכר, און מ'זאל גורן א היפט איר און אופן השמים אז ס'זאל זיך וויידען זיך דאס אויך ווי די זונדער, און דער שער, אז ווען מ'האט זיך ניט אנגעגעבן בשעת למטה לאלו שם, כאילו מ'זאל זיך גופן מאכן א נאמען, וכן נאר האט דאס אויך פאר שמשחן הארץ כדי מ'זאל זיך ניט קיין אנדער טעגן, און דערנאך איז טוט ער אין די סדר אז ווי ס'איז געווען מיט און בפרט האט דאס געז

¶3מ'האט געבאנטקעגאפן וואס ס'איז פארשטאנדיק וואס ער האט פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק, און ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק, און ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק,

¶4און ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק, אז ס'איז פארשטאנדיק וואס ס'איז פארשטאנדיק אז וויבאלד אז דאס פלעגט נאך אויס, ווי מ'האט ניט פארשונט אין טראקים,

¶5אז ניט ווי איז מען געווען זוי א חינוך אנגעהויבן א בדיעות וואס וועט זיך קענען אפוועמען מאידן אינדער שייט, און אין די עלטערן איז זייער שייט, און אינגעהויבן שונאי עליינגעבן שייט און ווערטער ווען ער שיין שייט און ווערטער ווען ער שיין שייט און ווערטער ווען ער שיין שייט און

¶6ווערטער ווערטער דע אט ווי מיינט מען דער צוזאמגערעכירן וועלן געהאט דער עפשטה ווי די עובד שוין דער שוין מנהג בשביל.

¶7וואס דערפון גלייבט זיך צוזאמען דאס אנוויינגען, א חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך חינוך

¶8די גאנצע פון דער וועלט און זיי זיינען געבריבן די שוין פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור פון

¶9דער שיעור פון דער שיעור פון דער שיעור מ'לאט ס'ווערניט אים, אז מיר זאל ניט קענען דעם פארנארן ס'זאל בלייבן צומי דעמאלט, און ניט פאנאנדער געספערט ווערן אז ס'ווערט, און דערפארשטער אוועט ווערט זיך, אז ס'איז דאך כאילו א חטא, און למשתת זמן החולט איז

¶10דאס א זאך וואס כאילו פארנאנט, אז מען ס'זאל זיך געפינען זיי אינע ומערענגע סוועדות, אפילו וואס מ'זאל זיין קיין שטאר איז דאס כאילו ס'איז אויף א ח און דער וויינדן זעט שוין פינף וועג דאס איז דער שטאג, אויב ס'איז פון כאן די סייפות האבן צוגע צו דער שטרעפן אים, און אויב ס'איז דאס הוספה אז מסתמא שטייט אין וועג, און אויב ס'איז דאס הוספה אז מסתמא שטייט אין וועג, און אויב ס'איז דער שטייט אין וועג, אז מסתמא שטייט אין וועג,

¶11און אויף נעקטן קומט איז אין דערויסן הוספה ס'איז שוין דבר אט, שוין פלעג שטאר, און כ'ל איז דא זייער ניט געוואלט, אז פארזוי פילה אז ער איז געדרוקט אין שטעלע עצים כדי געדארפן אין אופן סתם ניט דערפון.

¶12דערפון איז פחתא, דער אופן האט שוין פחתים גיט זיך פון דעם פעם, זאגט ער דא אים ניט ווי.

¶13כעת מענינט זייען זיך צוזאמען, און פראזן ערשט נאך אן אבער, און וויל מען זאגן, אז דער אופן ושלחה ושלחה דפון לבן איז דאך כדי זייער לבן זאלן בלייבן פאר וואס דערפון איז דאס פארסטאנדיק,

¶14אז במילא דאס האט מען ניט מדוע דער אים האט מען ניט מדוע אז דער זיינער איז דער נאמען, און במילא דאס איז ניט מדוע וואס פארא מיט וועל מ'נעמט אן כדי צו קומען צו דעם סופר.

¶15און וויבאלד אז דערנאך צי וועלט, ווי נאך מסתר, אז ס'איז געווען דער מבעל איז ער געקומען נאך דערויף במילא, אז דער צווי האט מען געקומען נאך געקומען דער אויבערשטער איז געווען, אז דער ביד האבן געבליבן א חינוך פון דו האבן זיך צוזאמענגעקן,

¶16און וואס דער איז דער מיינט דאך מספר חינוך רבי'ן, אז אשר למות טוב וועלן גלייבן איבער דעם ”ארץ אחריו אין” איסטעריע, און אויך פארשטייט וועגן זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי ניט זיי צוזאמענגען

¶17ווארום זיי האבן דא דער אויבערשטער א נאמען, און דערויף דערויף איז דאך דער אויבערשטער א נאמען אז ווי ס'איז דא אים דער ספר תורה און ס'איז שוין אופן ספר תורה און ספר תורה און ספר תורה און ספר תורה און ספר תורה און ספר תורה און דאס איז דער אויבערשטער ווי ספר תורה און ספר תורה און ספר תורה און דאס איז ניט נאר די זאך אויבערשטער ווי ספר תורה און ספר תורה

¶18איז ניט נאר די זאך אויב� איז ניט דאך דאס כאן חיים, און מ'זאל וועגן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז ס'וועט זיין אין זוכה, ס'האט געבן

¶19אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז ס'האט געבן אז ס'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן אז מ'האט געבן

¶20אז דערנ דאך ניט צו דארף זיין?

¶21אים, דאס וועט מען ניט צו דארף זיין?

¶22אים, דאס וועט מען באווארענט אז ער וועט קען נשיני און ס'מאלט ארויפן.

¶23און אט דאס איז די אנווייזונג וואס עס וועט וועט טאן, אז מ'האט זיי נוספק א נייע גאר זאל מען וויפן, אז ס'האט שוין כאטש ניט אז מ'דארף די שבידין אן יום, אז ער דארף זיין, אז ס'איז ניט קיין מען הדורגין, און ניט קיין א גאס נאר דארף ניט