פסקה
פסקה rh-2y23gft7
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-3vq6wxmy
- order
- sF
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ס'זאגט אין דער מכבה, אז אפילו זייענדיק בגולה איז דאס געווען אבער על מהר כבר און ווי אפגעטייטשט אין פירוש התורה, אז ווי קומט דאס אז ס'איז געווען א נבואה בחוץ-לארץ דערפאר וואס דאס איז כבר הי'לעולמים על מהר כבר, במילא האט דאס דערנאך געקענט זיין אויך אין חוץ-לארץ על דרך זה אויך, וויבאלד אז ס'איז על כבר הי'לעולמים בשעת מתן תורה בששה בסיון, ובהמשך שלו אין שבעה בסיון, והשלם ותשלומין שלהם, אין י'ב'סיון, ביז תכלית השלימות אין דער שלימות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, ווי ער זאגט אויך דער לשון אין תניא בזה, אז כבר הי'לעולמים בשעת מתן תורה, און דערנאך אויך מסיים ווי אזוי ס'וועט זיין דער גילוי פון עצמות ומהות, ביז וואנענט הבאה מקרת פשורי וכולו וכולו דער ענין היראה, וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן, אלע ירעות זיינען דאך איין זאך, ביז אז אין ירעה תתאה האט מען יראה עילאה, ביז אז מ'האט אין דערויף די תכלית השלימות אין יראה, כולל אין זיך אויך אהבה, על דרך ווי אברת כולל אין זיך יראה, על דרך ווי געז אגט אין עשרת הדברות איז געווען די התכללות פון רואים את הקולות און שומן את הנראה, און יהי רצון, אז והוא העיקר, אז ס'זאל זיין תוקף ומיד ממש, ובפרט אז מ'איז דאס מקשר מיט ענין הצדקה, און א צדקה וואס מ'גיט אין אן אופן פון סבר פנים יפות, וואס דערפאר ווערט דאס אנגערופן בשם מתן תורה, ועל דרך זה ווערט דאס דערנאך בא יעדער אידן ווען ער איז משפיע רוחניות, על אחת כמה וכמה ווען ער איז משפיע גשמיות, וואס דעמאלט דארף מען דאך באווארען ס'זאל ניט זיין א קלה היפכת פניה, דערפאר וואס זי איז חלת שלא משילה, זאל יעדער איד וויסן, און אלע אידן וויסן, כמבואר ומסופר בארוכה בתכלית הפשטות, אז יעדער איד איז דאס ניט חס ושלום נהמא דכסופא, דאס איז מעשינו ועבודתינו לשון רבים, ביז אז דאס ווערט אויך מעשיו עבודתו של כל יחיד
- proofread
- 0