Text

¶1אז די טענות וואס אן אנדערער קען האבן איז אלעמאל געזינטער אז מ'ברענגט דאס ארויס בדיבור און מ'האט דאס, מ'ברענגט דאס אליין ארויס, במילא איז מען דאך מיט זיך אליין מותיק, און דאס וואכט אפ יענענס טענות אויך.

¶2די גמרא זאגט אנטקעגן פרנסת המטיל אים מציא על הציבור איז דאס דא א געוואלדיקער עונש דערפאר, במילא ערשטן צווייט איך ניט איך בן פרנש, צווייטן ווי איך ניט מטיל אי מה, אדער אידן שיק איך מיט פאליסמענט וואס זאל מען דערנאך אויפמאנען, און צווייטן ס'האב איך ניט מכריז געווען בסכומים, איך האב נאך געזאגט כמה פעמים ככה יעדערער דארף געבן, און דערנאך ליגט דאס בא יעדערן בבחירתו חפשית,

¶3און אויב ער וועט געבן צוויי מאל אזויפיל וויפל איך האב מכריז געו דאס איז אין וואס ער נויטיקט זיך מיט די בני בית, און דער עיקר איז שטייט דאך חסידות זאגט, אז בא אלע ענינים פון 'תורה עבודה' און גמילות חסדים דארף דאס זיין דוקא 'בשמחה ובטוב' לבב,

¶4פונדעסטוועגן איז דא ענינים וואס שטייט בפירוש אין פסוק, און ס'איז דא ענינים וואס מ'לערנט דאס אפ, און גראדע אויף צדקה שטייט ואל יורה לבבך בצדך לו, איז דאך דאס א ספעציעלער אנזאג במפורש בכתוב, ניט וואס מ'דארף דאס אפלערנען בדברי תופרים ובלימודים שונים, נאר ס'שטייט בפירוש על יורה לבבך בשדת לו.

¶5און דאס איז דאך ניט נאר א ציווי, נאר ווי אלע ענינים פון תורה ווי חסידות איז מבאר, איז דאס אויך א סיפור דברים, אז דער אויבערשטער דערציילט, אז באמת, בשעת א איד גיט צדקים,

¶6אפילו א ספון וואס אים ווייגט זיך אויס, אז דאס איז למעלה לפי כחותיו, איז בפנימיותו איז על יורה לבבך בצדך לו און טאמער ווייגט זיך אים אויס, אז ער איז ניט צופרידן איז דאס מערניט די הסתות ופיתויים פון דעם יתרו הרע וואס ער איז זען מבלבל, איז אזוי ווי מ'דארף ניט פאלגן דעם יתר-הרע אין אנדערע ענינים, אזוי דארף מען אים ניט פאלגן אויך אין דעם ענין אויך.

¶7די נקודה בכל הדבר איז, אז אזוי ווי איצטער איז דאך ”יתערותא דלתתא און יתערותא דלעילא”, ווי דער אלטער רבי דער בעל השמחה האט געזאגט, אז בשעת אויף אידישער פארברענגען קען אויפטאן קען אפילו מלאך מיכאל ניט אויפטאן.

¶8מלאך מיכאל'ס ענין איז דאך ניט נאר אויף ממשיך זיין שכר דא למטה נאר ווי לשון פון רז"ל, אז ער איז מעלה ”נשמותיהם של צדיקים”, אל זבא מזבח שלמעלה,

¶9וואס חצידות איז דאס מבאר, אז ער העלכט זיי ארויפגיין למעלה אין די אהבה עליונה און אין די העכסטע עילויים וואס קען זיין מצד עבודת האהבה, וואס דאס איז די עבודה פון ”כהן גדול למטה”, און אזוי אויך דער ”מיכאל קהן רבה” דלעילא,

¶10איז דאך דערפון פארשטאנדיק, אז דאס איז ניט נאר א תועלת אין אסור בשביל שתתפשט אין ענינים גשמיים, נאר דאס העלפט דערנאך אין לימוד החסידות און אין לימוד הנגלה און אין ”עבודה שבלב זו תפילה”, ובכל הענינים אין וועלכע הוא ובני ביתו נויטיקן זיך סיי בגשמיות סיי ברוחניות.

¶11און אז דערצו איז נאך דא דער ענין פון על יורה לבבך בצדך לו איז דעמאלט די מדתו של הקב"ה, וואס דאס איז מדה כנגד מדה, איז ניט נאר מ'גיט אים אט די אלע ענינים וואס מ'דארף אים געבן, נאר מ'גיט דאס נאך 'בשמחה ובטוב' לבב, דאס הייסט אן האראבניע און אן נאר שוועריקייטן, און אן הלמות והספרים, און ווי דער רבי דער שווער האט אמאל געזאגט,

¶12אז דער אויבערשטער איז דאך אזנה מפנס לכל בטובה ובחזב וברחמים פונדעסטוועגן איז דא אזוינע וואס דער אויבערשטער גיט זיי די פרנסה זונטיק איז דער פרי האבן זיי א רואיקע וואך, און ס'איז דא אזוינע וואס דער אויבערשטער גיט זיי די פרנסה פרייטיק פארנאכט האבן זיי ניט קיין רואיקע וואך, כאטש אפילו ביידע האבן פרנסה.

¶13בשעת ס'איז דא דער על יורה לבבך בשדך לו איז דעמאלט ניט נאר מ'גיט דאס זונטיק אינדערפרי, נאר מ'גיט דאס מיט א ”סבר פנים יחיד”, און מתוך הרחבת הדעת, ובכבוד ניט נאר בכשרות אליין, וואס דעמאלט גייט-איין די פרנסה פאר זיך, און מיט די בני בית, מיט א סאך מערער הצלחה און מיט א סאך מערער ברכה, סיי בגשמיות סיי ברוחניות.

¶14און אזוי ווי דער רבי האט זיך מגלה געווען, אז י' טס כסלו ווערט אנגערופן א ראש-ישראל ללימוד החסידות, ולדרכי החסידות, אין דרכי החסידות איז דאך, אז ס'זאל זיין א הרחבת הדעת, און ס'זאל זיין א הרחבה בכל ענינים פון ”צרכי עמך מרובים”,

¶15בכדי מ'זאל קענען זיך אפגעבן אויף 'עבודת הוי'' בכל הפרטים, ביז אין ”בכל דרכיך דעהו”, זאל דער אויבערשטער ממשיך זיין, על ידי היתורות 'רחמים רבים' פון רבותינו נשיאינו, ובראשם דער בעל השמחה, דער אלטער רבי,

¶16ממשיך זיין אט די אלע ענינים בעגלא דידן, אז פון היינט ביינאך זאל זיך אנהויבן מרכה והצלחה בכל המצטרך בבני חיי ומזוני רליחות בענינים הגשמיים, און אזוי אויך בענינים הרוחניים, ביז 'למעלה מעלה', און זאל זיין א שנה ברוכה ומוצלחת בכל הפרטים.

¶17לחיים לחיים.