טקסט

¶1ושמואל קענב והקהן, דריי מאל אזויפיל.

¶2התלמיד הרי ליב שונה פאר יעדערן בא וועלכע ער שרייבט צו דריי דאלער.

¶3חנה וברך. און משא נשמע את המצבח וכבד וברך.

¶4וועט זיכער זיין דאס ניט ניט שטראכן, דוקא זיינען דאס?

¶5”חנה וברך. חנה וברך”.

¶6און ווי אחר ס'קאט מען נאך א טשעקראב חיי מאכן אז ס'וועט גיילט נציין, מאכן קיין גנולה און און ווי ער איז פארשטאנדיק, חיים געבן